Ἀπὸ τὴν Θεατρικὴ παράστασι τῆς Ἀντιγόνης Σοφοκλέους ἀπὸ τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Λύκειο τῆς Ριζαρείου τὸ 2015 ποὺ εἶχε προξενήσει μεγάλη ἐντύπωσι [1]
Δημητρίου Μίχα
Οἱ περιπτώσεις Ἡρακλῆ καὶ Ἀντιγόνης τοῦ Σοφοκλῆ –
Μήδειας καὶ Φαίδρας τοῦ Εὐριπίδη
Ὁ Ἔρωτας στὸ ἀρχαῖο δράμα μὲ τὴν ρωμαντική, διαλεκτικὴ καὶ συναισθηματικὴ του μορφὴ ποὺ πληροῖ τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξι ὡς σχέσι μεταξὺ τῶν προσώπων καὶ λειτουργεῖ ὡς ἔκφρασι καταλυτικῆς δύναμης μὲ σκοπὸ νὰ διαμορφώσει τὴν ἐξέλιξι τῆς πλοκῆς μιᾶς τραγωδίας, εἶναι σχεδὸν ἄγνωστο θέμα.
Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας”































