Αρχική

Μέρος τρίτον

Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ στὰ μέσα τοῦ 16 οὐ αἰῶνα (1530-70) παρατηρεῖται ἔντονη ἁγιογραφικὴ δραστηριότητα σὲ ὅλον τὸν Βαλκανικὸ χῶρο, ἀπὸ ὀργανωμένες συνήθως ἁγιογραφικὲς ὁμάδες. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὰ Μετέωρα τοιχογραφοῦνται γύρω ἀπὸ τὴν πόλι τῶν Ἰωαννίνων, ὁ ἅγιος Νικόλαος Κράψης ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς Γεώργιο καὶ Φράγγο Κονταρῆ μαζὶ μὲ τὸν Φράγγο Κατελάνο τὸ 1563 καὶ τὸ 1566 ὁ νάρθηκας τοῦ καθολικοῦ τῆς μονῆς Βαρλαὰμ Μετεώρων· τὸ 1568 ὁ Φράγγος Κονταρῆς εἰκονογραφεῖ μόνος τοῦ (χωρίς τὸν ἀδελφὸ του) τὸν ναὸ τῆς Μεταμορφώσεως στὴ Βελτσίστα (Κληματιά).

Μέρος δεύτερον

Στόν Ναὸ ὑπάρχουν ἕντεκα γραπτὲς ἐπιγραφές, οἱ ὁποῖες προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες γιὰ τοὺς ἱδρυτάς, τὶς κτηριακὲς ἀνακαινίσεις, καὶ γιὰ τὴν εἰκονογράφησι τῆς Μονῆς.

Δημητρίου Μίχα

 Μέρος πρῶτον

Εἶναι φορὲς ποὺ ἔχουμε ἕναν θησαυρὸ δίπλα μας, στὸν εὐρύτερο μητρικὸ μας τόπο ποὺ δὲ τὸν ἐκτιμοῦμε, οὔτε δείχνουμε τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ τοῦ πρέπει. Καὶ ὅμως μὲ μιὰ μικρὴ παρέκκλισι 1800σίων μέτρων ἀπὸ τὴν παραλίμνια βόλτα μας στὰ Γιάννενα, μποροῦμε νὰ ἐπισκεφθοῦμε τὸ Νησὶ τῆς Παμβώτιδας (αὐτὴ ποὺ τρέφει τὰ πάντα) καὶ νὰ διαβοῦμε ὀκτὼ καὶ πλέον αἰῶνες ἱστορίας ποὺ κουβαλᾶ μὲ ἕναν ἀνεπανάληπτο πολιτισμό.

Το έπος του 40΄ και το χωριό μας !

Αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε !

Ιδού ποιοι είναι οι Έλληνες, Επος 1940: Πώς η VΙΙΙ Μεραρχία συνέτριψε την ιταλική επίθεση στην Ηπειρο.

Ψηλά στην Ήπειρο, ο χειμώνας είχε ήδη έρθει. Στα Ιωάννινα, ο διοικητής της VΙΙΙ Μεραρχίας Πεζικού (ΜΠ), ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, βρισκόταν στο γραφείο του.

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου

Τὸ κεντημένο μαντήλι ἀπασχόλησε καὶ τὴν λογοτεχνικὴ παραγωγὴ εἴτε μὲ παραστάσεις ἀπὸ τὶς ὀμορφιὲς τοῦ φυσικοῦ κόσμου, εἴτε τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς τῆς ὑπαίθρου, εἴτε εἰκόνες ἀπὸ τὴν καθημερινὴ ἀστικὴ πραγματικότητα.

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου

Τὸ κεντημένο μαντήλι ἀπασχόλησε καὶ τὴν λογοτεχνικὴ παραγωγὴ εἴτε μὲ παραστάσεις ἀπὸ τὶς ὀμορφιὲς τοῦ φυσικοῦ κόσμου, εἴτε τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς τῆς ὑπαίθρου, εἴτε εἰκόνες ἀπὸ τὴν καθημερινὴ ἀστικὴ πραγματικότητα.

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου

Τὸ κεντημένο μαντήλι ἀπασχόλησε καὶ τὴν λογοτεχνικὴ παραγωγὴ εἴτε μὲ παραστάσεις ἀπὸ τὶς ὀμορφιὲς τοῦ φυσικοῦ κόσμου, εἴτε τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς τῆς ὑπαίθρου, εἴτε εἰκόνες ἀπὸ τὴν καθημερινὴ ἀστικὴ πραγματικότητα.

Τό μαντήλι βέβαια γιὰ τὰ τραγούδια τῆς Ξενιτιᾶς κυριολεκτεῖ μὲ τὴν φράσι : «Τό λερωμένο μαντήλι». Εἶναι τὸ μαντήλι μνήμης τῆς ἀναχώρησης καὶ τοῦ ἀποχαιρετισμοῦ τοῦ ξενητεμένου μὲ τοὺς οἰκείους του, τὴν ἀγαπημένη του καὶ τὸν τόπο του.