Αρχική

Δημητρίου Μίχα

Συνέχεια προηγουμένου κειμένου

Πλεῖστοι κλυτοεργοὶ 

τοῦ φρονεῖν καίπερ ἐξιστάντες καὶ παιωνίων τυχόντες

τὸ μανικὸν φῶς  ἀναβαλλόμενοι, ὡς ἱμάτιον,

ποιηταὶ εἶτα τῶν καλλίστων κατέστησαν, 

Διήγημα – δοκίμιο τοῦ Δημήτρη Χατζῆ

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου

«Τὸ φονικὸ τῆς Ἰζαμπέλας Μόλναρ», εἶναι ἕνα πρωτότυπο διήγημα, ποὺ περιέχεται στὴν συλλογὴ Σπουδὲς (1976), τοῦ Γιαννιώτη συγγραφέα Δημήτρη Χατζῆ, ὁ ὁποῖος ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς κορυφαίους Ἕλληνες διηγηματογράφους, ἀλλὰ καὶ λογοτέχνες γενικώτερα.

Ι. Μότσης

“Όποιος ταυτίζει την Ορθοδοξία με τον Ελληνισμό περιορίζει το μέγα όνειρο του Ελληνισμού διότι δεν υπάρχουν τόσο αντίθετοι έννοιαι όσον ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός”. Ελευθέριος Βενιζέλος στην Παγκρήτια καταστατική Συνέλευση 1906.

Ο δε Νικόλαος Τωμαδάκης, διαπρεπής βυζαντινολόγος, φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών έλεγε πως: “Το εκπονηθέν υπό του παλατίου και λανσαρηθέν υπό του Μεταξά ιδεολόγημα περί του ελληνοχριστανικού ιδεώδους αποτελεί παρά φύσι σύζευξιν”

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου

1.   Εἰσαγωγικὰ

Ἡ Παλαιολιθικὴ ἐποχὴ ἀντιστοιχεῖ στὴ γεωλογικὴ περίοδο τοῦ Πλειστοκαίνου [1] ἢ στὴν ἐποχὴ τῶν παγετώνων καὶ καλύπτει τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ 2,6 ἑκατομμύρια,

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου

Μέρος Α’

Ι. Σχετικά με τον Σκηνοθέτη

Μερικοὶ δημιουργοὶ τῶν γραμμάτων καὶ τῶν τεχνῶν παρουσιάστηκαν πρωτοπόροι, φωτεινοὶ καινοτόμοι καὶ ἄφησαν ἀνεξίτηλη τὴν συμβολὴ τους μὲ τὸ ἔργο τους ἐμπνέοντας τοὺς μεταγενέστερους ὁμοτέχνους τους, ἀλλὰ καὶ τοὺς θεωρητικούς μελετητές τους

Μιά ανάγνωση της ενότητας ποιημάτων Οι δώδεκα ανάσες του χρόνου-«Μηνολόγιο» από τη συλλογή «Χρονοσυλλέκτης»του Τάσου Πορφύρη

του Δημήτρη Παπανικολάου*

* Ο Δημήτρης Παπανικολάου, διετέλεσε διοικητικός υπεύθυνος της Δημοτικής Πινακοθήκης Πατρών και είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου,

Όπως οι μοναχοί με προσευχή, στο κομποσκοίνι τους μετρούν τον χρόνο, όπως οι γλύπτες με τη σμίλη τους δίνουν μορφή στην ύλη κι οι πελεκάνοι μάστορες κεντούν με το καλέμι, ό,τι απ' τα σπλάχνα γέννησε η πέτρινη πατρίδα, έτσι κι ο ποιητής, με της ψυχής του τα σκιρτήματα, πνοής φωνήματα, γεννά και γράφει.

Δημητρίου Μίχα

Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα μᾶς φέρνει ἐνώπιον τῶν Παθὼν τοῦ Θεανθρώπου, ἐφ’ ὅσον ἡ δογματικὴ διδαχὴ τῆς Ἐκκλησίας τονίζει ὅτι στὴν περίπτωσι τοῦ Χριστοῦ ἡ ἕνωσι τῶν δύο φύσεων (τῆς θεϊκῆς καὶ τῆς ἀνθρωπίνης) εἶναι ὑποστατική.

Δημητρίου Μίχα , φιλολόγου

Ι. Εἰσαγωγικὰ

 Ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, σύμφωνα μὲ τὴν γραφίδα ἑνὸς ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων θεολόγων τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τοῦ Ἱεροθέου- Μητροπολίτου Ναυπάκτου-, εἶναι Δεσποτικοθεομητορική ἑορτὴ ἐπειδὴ ἀναφέρεται στὸν Δεσπότη Χριστό, ὁ ὁποῖος συνελήφθη στὴν γαστέρα τῆς Θεοτόκου, καὶ θεομητορικὴ ἑορτὴ ἐπειδὴ ἀναφέρεται στὸ πρόσωπο ἐκεῖνο ποὺ συνετέλεσε στὴν σύλληψι καὶ τὴν ἐνανθρώπησι τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τὴν Παναγία.