του Γιώργου Κόνδη

Εν αρχή ην ο λόγος και εκ του λόγου γεννάται η αρχή του παντός. Ιδού λοιπόν αυτός ο γητευτής της πέτρας και των φρυγάνων, που αναμαζεύοντας με λέξεις τις ξέρες του άγονου τόπου του μετράει τους χρόνους από τη γέννηση, από την Αρχή, έως το τώρα, φτιάχνοντας ημερολόγιο πλεύσης ώσπου να ξανοιχτεί μακριά και να τον πιάσει πάλι ο νόστος, η θέληση για επιστροφή. 

Μιχαὴλ Πυλάρτη 

(ἀπὸ τὴν συλλογὴ «Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ» )

(ἀφιερωμένο στοὺς ἁπανταχοῦ ἐρωτευμένους

μὲ ἀφορμὴ τὴν 14^η  Φεβρουαρίου

ἡμέρα τοῦ Ἁγίου Βαλεντίνου)

του Μιχάλη Πυλάρτη

(ἀπὸ τὴν συλλογὴ : Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ)

Ἡἡμέρα δείχνει  πρόσχαρη!

Μιχαήλ Πυλάρτης

(από την συλλογή : «Περίπατοι στο Ζωτικό)

***

Τῆς Ἀνατολῆς τὸ Φῶς   

μὲ βρῆκε στὴν αὐλὴ τῆς ἐκκλησιᾶς

τοῦ Αϊ Νικόλα Λιβικίστης  καὶ τώρα  Ζωτικοῦ,

τοῦ χωριοῦ μὲ τὶς πρωτοπηγὲς τοῦ Ἀχέροντα.

Μιχαήλ Πυλάρτη
Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό»

Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε καφὲ νὰ πιοῦμε στὸ γραφικὸ λιβάδι
καὶ μετὰ νὰ ἀνεβοῦμε
στῆς βρυτζάχας τὴν πηγή. Ἐκεῖ διηγιόμασταν ἀναμνήσεις τὶς ὡς συνήθως ἀπό τὰ παλιά

τὶς σχολικὲς μας εκδρομές

Μιχαήλ Πυλάρτη

(Από την συλλογή:  Περίπατοι στο Ζωτικό)

Ἐπέλεξα σκοπίμως στὸ χωριὸ  

νὰ μείνω ἕνα διάστημα ΄

θεωρώντας ὅτι ὁ κορονοϊὸς 

δὲν  ἀγαπάει τὰ ὀρεινὰ !

Μυρτώ Μότση

Για τα ταξίδια του, καλό είναι να αναχωρεί κανείς με λίγες αποσκευές, ελεύθερο πνεύμα και ανοιχτή καρδιά, γενναιόδωρη. Παιδική. Με αυτό στο νου, αυτά είναι πλασμένα για να μας κάνουν ανθρώπους πλουσιότερους, να μας επιστρέφουν καλύτερους από ό,τι μας βρήκαν. Τα ταξίδια είναι η στιγμή (αν και συνήθως διαρκούν πολύ περισσότερο) όπου και τις αναποδιές αγκαλιάζουμε με αγάπη, 

της Βασιλικής Μίχα

Εκεί , που η ματιά ,

σαν το ανθηρό της χαραυγής 
ροδόνερο κι ανάσα στάζει στους βλαστούς της...
εκεί , ανταριασμένοι ίσκιοι 
θηλιές θα κάνουν τα πλοκάμια της σιωπής
και πνιγηρές ορδές τους στεναγμούς της .