του Δημητρίου Μίχα, Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής

Ένας από τους πλέον γνωστούς Αγίους που είναι ενταγμένος στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας είναι και ο προφήτης Ηλίας. Είναι δε τόσο αγαπητός στην συνείδηση των πιστών που πιθανόν να είναι ό μόνος που τιμάται με ιερό Ναό στις περισσότερες των πόλεων και σχεδόν σε όλα τα χωριά της επαρχίας.

«Η Αρέθουσα», τεύχος 7ο, Απρίλης, 2016

Από τα ελληνικά έθιμα, τα έθιμα του Πάσχα, με τις θρησκευτικές και μη αναφορές τους συγκροτούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο κεφάλαιο της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, με ποικίλες τοπικές εκφάνσεις σε όλη την Ελλάδα.

Τα έθιμα, γενικά, έχουν σπουδαία θέση στη κοινωνική ζωή. Αφού εκτός της  πολιτισμικής τους σημασίας, αποτελούν μαζί με το νόμο μία από τις δύο πηγές του ισχύοντος Δικαίου, και ο Αστικός Κώδικας αναγνωρίζει μάλιστα το έθιμο, υπό ορισμένες συνθήκες, ως πρωτογενή κανόνα και πηγή Δικαίου ισότιμη με το νόμο[i]. Μάλιστα ορισμένα έθιμα από την μακρόχρονη εφαρμογή τους έχουν αποτελέσει ντε φάκτο κανόνες δικαίου στη δημόσια ζωή. Παράδειγμα αυτών αποτελούν ορισμένες αργίες (Πρωτοχρονιά, Θεοφάνεια, κ.λπ), για τις οποίες δεν υφίσταται νόμος που να τις ορίζει ως αργίες και θεωρούνται ως αργίες εθιμικά λόγω δεσμευτικού εθίμου.

του Δημήτρη Σ. Μίχα

Α.

Όταν γίνεται αναφορά στο Ελληνικό-Ορθόδοξο Εορτολόγιο από λαογραφικής πλευράς, σε μεγάλο ποσοστό πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν την λαϊκότροπη εθιμική αντίληψη του Αρχαίου Ελληνισμού την οποία εν πολλοίς βιώνουμε και σήμερα ως ζώσα πολιτιστική κληρονομιά μας.

Του Δημ. Μίχα, Διευθυντού της Ριζαρείου Σχολής

Τα Χριστούγεννα είναι η ημέρα που η Αγία και Ορθόδοξη Εκκλησίας μας, εορτάζει την κατά Σάρκα γέννηση του Υιού του Θεού εκ της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Σπήλαιο της Βηθλεέμ της Ιουδαίας επί Καίσαρος Αυγούστου.

Από τότε εορτάζομε την Γενέθλιο ημέρα και της Χριστιανικής μας Εκκλησίας  ενώ οριοθετείται και η τομή της ανθρώπινης ιστορίας στην προ και μετά Γέννηση του Χριστού.

Η Θεοφανία του Θεού, δηλ. η ενανθρώπισή Του λειτούργησε,  ως το γεγονός όλων των εποχών που άλλαξε κοινωνικά, πολιτιστικά, πνευματικά και φιλοσοφικά όλον τον ανθρώπινο χαρακτήρα, αφού όλα τα ανθρώπινα δρώμενα πλέον απέκτησαν άλλο περιεχόμενο και άλλο σκοπό.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος τα ονόμασε «Μητρόπολιν πασών των Εορτών, δηλ. μητέρα και πηγή και αρχή όλων των Εκκλησιαστικών εορτών και σωτηριολογικών γεγονότων.»¹

« Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν ειν αλί κείται».

Η Ωγυγία λοιπόν είναι νησί κατά τον Σύλλα η οποία απέχει δρόμο πέντε ημερών από την Βρετανία για όποιον πλέει προς δυσμάς.
Τρία άλλα νησιά, που απέχουν ίση απόσταση από την Ωγυγία και μεταξύ τους , βρίσκονται πέρα από αυτή προς το σημείο, όπου ο Ήλιος δύει κατά τη διάρκεια του Καλοκαιριού Ποια σημερινά νησιά υποκρύπτονται κάτω από το όνομα Ωγυγία και των τριών νήσων δυτικά της Βρετανίας ;

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής

Σεβασμιώτατοι

Σεβαστοί πατέρες

Αξιότιμε κ.Γ.Γ. Θρησκευμάτων

Αξιότιμοι κύριοι , Μέλη της Επιτροπής Αναβάθμισης της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης

Αξιότιμοι κ. Διευθυντές των Εκκλησιαστικών Σχολείων

Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι

Η δική μου Εισήγησι θα εκφράσει κατά το δυνατόν σύντομα γ’ θέματα:

Στο πρώτο θα προσπαθήσω να διατυπώσω την άποψι ότι  η οποιαδήποτε εκπαιδευτική παρέμβασι θα πρέπει να συνυπολογίσει και την κοινωνική πραγματικότητα με τις ζυμώσεις και τα αιτήματά της για να επιτύχει.

Στο δεύτερο σκέλος παίρνω θέσι , αμέσως ή εμμέσως σε θέματα που προβάλλει η Πρότασι της Επιτροπής, όπου τονίζω τις συμφωνίες ή τις ενστάσεις μου, και

στο γ΄ θα σας εκθέσω ένα επιτυχημένο- όπως όλα δείχνουν εγχείρημα της ΡΕΣ για την Αναβαθμισί της.

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής

Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΛΕΥΚΏΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

ΜΕ ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ 10 CDsΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΙΕΡΟΨΑΤΩΝ

"ΣΠΑΝΙΑ ΗΧΗΤΙΚΑ ΝΤΟΥΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"

Η παρούσα έκδοση θέλει να παρουσιάσει σκηνές ζωής από το Άγιον Όρος όπως τις εισπράττει ένας καλογνώμων Προσκυνητής του.

Ήδη η επίσκεψη είναι προϊδεασμένη πως πρόκειται για έναν τόπο ξεχωριστό. Είναι στην χερσόνησο του Άθω της Χαλκιδικής και εκφράζει μια παγκόσμια μοναδικότητα : Είναι μια Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία, είναι το κέντρο του Ορθoδόξου Μοναχισμού.

      Ξεκινώντας από την Ουρανούπολημε το πλοιάριο για ένα Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος έχει κάποιος την αίσθηση ότι μπαίνει σε «άλλον Τόπο», σε «άλλο» Ιστορικό περιβάλλον.

Η πολυμορφία του τοπίου, η εδαφική ρυμοτομία, η εναλλαγή κορυφών και θαλασσών, το δασώδες πράσινο με το απόκρημνο, το βατό και αλλού το δύσβατο, το περιποιημένο κτίσμα, η Μονή με το δικό της Αρχιτεκτονικό σχήμα που προέχει συνήθως ο έγχρωμος τρούλος του Ιερού Ναού και αυτό σ’ αντίθεση με κάποιο ερειπώδες κτίριο ή τον εγκαταλελειμμένο Άρσανά, συνθέτουν ένα αρμονικό σύνολο μιας αναλλοίωτης ελληνικής φύσης. Φύση γεμάτη από χρώματα και από Φώς που την τοποθετείς ως το «μέτρον» του αισθητικού κάλλους. Φύση που σε συναρπάζει έτοιμη να σε ενσωματώσει πνευματικά και ψυχικά ως μέλος και μέρος της, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα και όλες τις προϋποθέσεις για μια πληρότητα αισθημάτων και συγκινήσεων που μέχρι πρότινος ήταν στο επίπεδο της Νοσταλγίας.

Το Τέρας κι εμείς (ένα υστερόγραφο στην προαναγγελθείσα απώλεια του Βαγγέλη Γιακουμάκη)

Ο τίτλος «τραγικός επίλογος» πάνω από μια φωτογραφία ενός αγέλαστου νεαρού φιγουράρει ως πρώτη είδηση σε όλα τα ειδησεογραφικά δίκτυα , αφού ο ανομολόγητος φόβος επιβεβαιώθηκε όταν η Αστυνομία εντόπισε το πτώμα του Βαγγέλη Γιακουμάκη 800 μέτρα μακριά από τη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων που έμελλε να αποβάλλει κάθε παιδαγωγικό σκοπό και να μετατραπεί σε τόπο μαρτυρίου για τον 20χρονο φοιτητή, ως μικροσκοπικό καθρέφτισμα ότι πιο σάπιου γέννησε η ελληνική κοινωνία.

Της Μαρίας Λούκα

Σήμερα είναι Κυριακή, ταυτισμένη παραδοσιακά στην εθιμική κοινωνική κουλτούρα με τη χαλάρωση και την ξεγνοιασιά – όσο κι αυτές οι έννοιες έγιναν πολύ στενές τα τελευταία χρόνια – κι ήρθε μια είδηση να ραγίσει την κανονικότητα και να μας κάνει να αναμετρηθούμε ξανά με την διαρκώς παρούσα «Κόλαση» του Σαρτρ.