Η ανεπτυγμένη σήμερα νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς αποτελεί στην ουσία για την συντριπτική πλειονότητα του λαού και στην καλύτερη περίπτωση μια «οικονομία επιβίωσης⁽¹⁾». Η τεχνολογική εξέλιξη δεν απελευθερώνει τον άνθρωπο από την δουλεία της αναγκαστικής εργασίας⁽²⁾ , αλλά λειτουργεί υπέρ της αύξησης του ποσοστού κέρδους των κατεχόντων την οικονομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Η ανατροπή αυτής της λειτουργίας   πρέπει να αποτελεί  βασικό και αμετακίνητο στόχο μιας πολιτικής με κέντρο τον άνθρωπο. Το προϊόν οποιασδήποτε υπερεργασίας θα πρέπει να καλύπτει το κόστος και μόνο των δημοσίων αγαθών, παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση, κλπ. Ο χρόνος αναγκαστικής εργασίας να μειούται συνεχώς υπέρ του ελεύθερου  χρόνου, του δημιουργικού χρόνου του ανθρώπου. Ο στόχος αυτός διατρέχει όλες τις κοινωνικές τάξεις και από την άποψη αυτή είναι καθολικός.

του Παναγιώτη Καρρά

"Ανάθεµα  και  κατάρα στους  κλέφτες  του δηµόσιου  βιου... Κρεµαλα  στους πολιτικούς.... Να  πάνε  φυλακή τα λαµογια...Κάθαρση  τωρα, είναι  µερικες απ   τις  κραυγές  των αγανακτισµένων  ελληνων  για  την κριση. Κριση  που  δειχνει αξεπεραστη  οσα   δισ. ευρω  και  να  µας  δανεισουν..κριση  που  δεν είναι  µονο  λογιστικη, κριση  που   δεν  αποτυπωνεται  µονο σε  οικονοµικα µεγεθη, αλλα  είναι  κριση  βαθυτατη  και ριζωµενη  πια  στις  ζωες  ολων µας.

Το 1767 ο Τζέϊμς Πάρσονς εξέδωσε ένα βιβλίο σύμφωνα με το οποίο όλοι καταγόμαστε από τα παιδιά του Νώε και ότι η ανθρωπότητα ξεκίνησε το 4004 π.Χ.  Λίγα χρόνια αργότερα (1796) ο άγγλος δικαστής Ουίλκι Τζόουνς  μιλώντας στην Βεγγάλη επανέφερε την ανυπόστατη θεωρία περί ινδοευρωπαϊκής φυλής,  ο δε λόρδος Μπ. Λύττον με την έκδοση ενός βιβλίου του το 1842 προσέδωσε με το κύρος του σε αυτή την θεωρία και κάποια «επιστημονικότητα», την οποία έκτοτε απεδέχθησαν αρκετοί επιστήμονες, μεταξύ των οποίων και Έλληνες. Έτσι οι φοιτητές μας στα ελληνικά πανεπιστήμια και οι μαθητές στα σχολεία της α’βάθμιας και β΄βάθμιας εκπαίδευσης διδάσκονται ακόμη και σήμερα την υπόθεση πως οι Έλληνες αποτελούν τμήμα της ινδοευρωπαϊκής φυλής και κατώκησαν αυτή την χώρα κατά την περίοδο 3000 π.Χ. μέχρι το 800 π.Χ. προερχόμενοι από τον χώρο ανάμεσα στη Μαύρη Θάλασσα και το Βόλγα.

του Ι.Μότση

Η παρουσία Ελλήνων στις Η.Π.Α.  χρονολογείται από τις αρχές του 16ου αιώνα. Τον Απρίλιο του 1528 κατέπλευσε σε λιμάνι της Φλώριδας ως μέλος της εξερευνητικής αποστολής του Ισπανού Αλβάρ Νιούνεζ Καμπέζα ντε Βάσκα ένας Ελληνας με το όνομα Θεόδωρος ή Διόδωρος. 

του Ι. Μότση

5,6 εκατομμύρια Ελληνες α', β', γ'αλλά και δ' γενιάς αποτελούν σήμερα τον Ελληνισμό της Διασποράς, τον Απόδημο Ελληνισμό. Με τον όρο "Απόδημος Ελληνισμός" εννοούμε όλους τους ομογενείς του εξωτερικού είτε αυτοί προέρχονται από τον ελλαδικό ή κυπριακό χώρο είτε από τις διάφορες  ελληνικές εστίες που δεν υπάγονται στην κυριαρχία των δύο ελληνικών κρατών Ελλάδας και Κύπρου.   

του Χ. Ν. Θεμελή

Τη δεκαετία του '70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 63 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες.. Austin Morris Alegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο 1 δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε να στο χαλάσει. Τόσο καλά.

"Ολοι εχουμε ονειρα. Καποιες φορες το ονειρο είναι η μεγαλη ζωη, καποιες φορες είναι μια απλη δουλεια, άλλες ένα πιατο φαγητο. Παντα το ονειρο αυτο αρχιζει όταν εχεις φτασει στο στοχο και απολαμβανεις τους καρπους. Κανενας πιτσιρικας δεν ονειρευτηκε τις πανελληνιες και κανενας 25αρης τις ατελειωτες συνεντευξεις για δουλεια.

Ηπειρος πήρε το όνομά της από την  Ήπειρο κόρη του Εχίονα και της Αγαύης. Ο Εχίων προήρχετο από το γένος των σπαρτών ανθρώπων, από το γένος δηλαδή  που εφύετο και δεν εγεννάτο,  "φύεσθαι γηγενείς και μη εξ αλλήλων γεννάσθαι", όπως αναφέρεται στις Ικέτιδες του Αισχύλου. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή.

«Οποιος ελεύθερα συλλογάται,συλλογάται καλά».

29/5/1453 Η Αλωση της Πόλης
1463: Δέκα χρόνια μόνο μετά την άλωση της Πόλης, σημειώνεται επαναστατικό κίνημα σε Σπάρτη, Λακεδαίμονα και Αρκαδία με επικεφαλής τους Πέτρο Μπούα και Μιχαήλ Ράλλη.
1479: Κίνημα στη Μάνη από τον Κορκόδειλο Κλαδά.