Ι. Μότσης

Ο ελλαδικός χώρος πριν από κάποιες χιλιετίες δεν ήταν έτσι όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Το Αιγαίο πέλαγος ήταν στεριά με διάσπαρτες λίμνες, και ποτάμια διέρρεαν την Αιγηίδα. Η εξέλιξη του ελλαδικού χώρου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις μεταβολές της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος και των πάγων, η τήξη των οποίων προκαλούσαν και τους κατακλυσμούς.

 ΠΑΡΟΙΜΙΑΚΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ  

Δημητρίου Μίχα

Οἱ Παροιμιακὲς ἐκφράσεις δὲν ταυτίζονται μὲ τὶς Παροιμίες παρ’ ὅτι κάποιες θυμόσοφες διατυπώσεις κάνουν πολλὲς φορὲς δυσδιάκριτα τὰ μεταξὺ τους ὅρια, κυρίως ὅταν συγγενεύουν στὴν ἀλληγορικὴ ἔκφρασι καὶ στὸν λαϊκότροπο χαρακτήρα τους.

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου

Ἡ Ὡραία Ἑλένη ὑπῆρξε ἴσως ἡ πιὸ πολυθρύλητη καὶ πολυύμνητη μυθικὴ γυναικεία μορφὴ στὴ λογοτεχνία καὶ γενικώτερα στὴν Τέχνη. Μᾶς παραδίδεται ὡς μιὰ γυναῖκα μὲ θεϊκὴ ὀμορφιὰ ἀλλὰ καὶ μὲ ἀνθρώπινες ἀδυναμίες. Ὁ μῦθος γιὰ τὴν γέννησι της τὴν ἐκθέτει μὲ διάφορες ἐκδοχές.

Άγαλμα Φειδιππίδη στην λεωφόρο Μαραθῶνος.(wikipedia)

Δημητρίου Μίχα  

Βρισκόμαστε στὸ 490 π.Χ. Ὁ στόλος τῶν Περσῶν μὲ ἡγέτες τὸν Δάτη καὶ Ἀρταφέρνη κατ’ ἐντολὴ τοῦ Δαρείου, διέσχισαν τὸ Αἰγαῖο διασπείροντας τὸν τρόμο καὶ ἀφοῦ στάθμευσαν γιὰ λίγο στὴν Ἐρέτρια τὴν ὁποία κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς, ὕστερα ἀγκυροβόλησαν στὰ παράλια τοῦ Μαραθῶνα μὲ ἀπώτερο σκοπὸ νὰ καταλάβουν τὴν Ἀθήνα.

Στις  προηγούμενες αναρτήσεις είδαμε τους παράγοντες που συνετέλεσαν τόσο στην έναρξη όσο και στην εξέλιξη της επανάστασης του 1821.Το διεθνές πλαίσιο, το πατριαρχείο και την ιεραρχία, τους κοτζαμπάσηδες, τους κλέφτες και αρματολούς, τους νησιώτες και τους Φαναριώτες.

H Σάμος ήταν ένα εξαιρετικά προνομιούχο νησί στην περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Του είχαν δοθεί στον 16ο αιώνα φορολογικά και διοικητικά προνόμια. Απαγορευόταν η κατοίκηση Τούρκου πάνω στο νησί της Σάμου, με φιρμάνι του σουλτάνου.

Η τουρκική κατάκτηση δημιούργησε τις συνθήκες για την ανάπτυξη ενός ρεύματος, που οδηγούσε τους κατοίκους από τις πεδινές περιοχές προς τους ορεινούς όγκους.

Η Πελοπόννησος ήταν μια από τις κτήσεις των Βενετών. Κατελήφθη από τους Οθωμανούς και έστησαν τον μηχανισμό διοίκησής τους για ένα διάστημα και στη συνέχεια οι Βενετοί επέστρεψαν, προσπαθώντας να ανακτήσουν τα χαμένα τους εδάφη.

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας δύο ήταν οι πυλώνες διοίκησης για τους Χριστιανούς Ορθοδόξους κατοίκους της αυτοκρατορίας: η σουλτανική πλευρά, η οποία είχε την απόλυτη εξουσία, και η πλευρά της Εκκλησίας.