Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας”
Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα, χτυπάει κοντέρ στην εθνική γαίας -απείρου. Κουρνιάζει ύστερα στα καφενέ και στα σκυλάδικα μ' έναν μέτριο γλυκό αρχικά και μ' ένα κρασοπότηρο η συνέχεια. Το δεύτερο άδειο -κατά το συνήθειο.
Χουφτώνει άγαρμπα, αταβιστικά την ισιάδα της χωραφιάς μέσα στις απέραντες εκτάσεις του μυαλού του, στριμώχνοντας, ωστόσο, επιδέξια την ελιά στο μεσοβύζι της -χάνεται στην αντράλα των χυμών της γης, μαστουρώνει στις οσμές της, φεύγει. Αλαργεύει.
Αρχική
του Φώτη Μότση
Α, να μπορούσε κανείς να βαδίσει αβασάνιστα στην κάθε καινούργια μέρα! Να την κατακτούσε με την ανεμελιά του παιδιού που ανακαλύπτει σε μια φυσική απλότητα κάτι πελώρια ενδιαφέρον και το κυριεύει και το χαίρεται σε μια μύχια κοινωνία, ξεκόβοντας οριστικά από τ' άλλα του παιχνίδια!
του Φώτη Παπαφώτη
Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό Ιωαννίνων. Με το Β.Δ. 21-3-1937 η Παραμυθιά αποσπάστηκε από τον Νομό Ιωαννίνων, στο Νομό Θεσπρωτίας, το Ζωτικό Παρέμεινε στον Νομό Ιωαννίνων, και εντάχθηκε στην επαρχία Δωδώνης. Όλα τα ακίνητα του Δ.Δ. Ζωτικού, είναι εγγεγραμμένα στο υποθηκοφυλάκιο Παραμυθιάς.
του Χρήστου Θεμελή
Όταν πάψουμε να προσφερόμαστε στον άλλον
για να μοστράρει την καταναλωτική του
ευδαιμονία,,
Όταν δεν θα είμαστε εθελοντές θεατές/ακροατές
της ανούσιας παράστασης του κάθε
προσφερόμενου εαυτούλη,,
Ο Καραγκιόζης και ο...Τέως
(σύνθεση:Σταύρος Ξαρχάκος,στίχοι:Νίκος Γκάτσος)
Εμένα φίλε με λένε Καραγκιόζη
Παντού κερδίζω κι ας μη κρατάω κόζι
Κι αν κάνω κουτσουκέλες κάπου κάπου
Το'χω στο αίμα μου πάππου προς πάππου
Εμένα φίλε με λένε Καραγκιόζη
Παντού κερδίζω κι ας μη κρατάω κόζι
Κι αν κάνω κουτσουκέλες κάπου κάπου
Το'χω στο αίμα μου πάππου προς πάππου
Ο φίλος μας ο Tatsis συχνά πυκνά μας επαναφέρει στην σκληρή πραγματικότητα με επιλεγμένα κείμενα διαφόρων αρθρογράφων. Το τελευταίο δε κείμενο «Κατανάλωση ή δημοκρατία;» έφερε στο μυαλό μου την Λακωνική Πολιτεία, την μοναδική δημοκρατία των πολιτών που υπήρξε ποτέ. Στο ερώτημα δε του αρθρογράφου:
Κατανάλωση ή Δημοκρατία;
Η απάντηση είναι δυστυχώς: Κατανάλωση της Δημοκρατίας ή Δημοκρατία της Κατανάλωσης
Κατανάλωση ή Δημοκρατία;
Η απάντηση είναι δυστυχώς: Κατανάλωση της Δημοκρατίας ή Δημοκρατία της Κατανάλωσης
Ας αρχίσουμε το τραγούδι με τις Μούσες τις Ελικωνιάδες που κατέχουν τον Ελικώνα, το ιερό και μεγαλόπρεπο βουνό και χορεύουν με τ’απαλά τους πόδια, γυρ’ από την κρήνη με τους μενεξέδες και τον βωμό του μεγαλοδύναμου γυιού του Κρόνου, και σαν λούσουν τα τρυφερά κορμιά τους στον Περμησσό ή στην Ιπποκρήνη ή στον σεβαστό Ολμειό, στην πιο ψηλή κορφή του Ελικώνα, στήνουν χορούς μαγευτικούς, βάζοντας δύναμη στα πόδια τους…..
Παραπαίουμε μέσα σε λαβύρινθους συλλογισμών. Ψηλαφίζουμε πόρτες και παράθυρα στην αναζήτηση διεξόδου απ' το ανήλιαγο δωμάτιο της καθημερινότητας, ιδροκοπούμε για να δούμε έστω ένα ανεπαίσθητο φωτάκι στο βάθος των ατέλειωτων διαδρόμων, ή για ν' ακούσουμε κάτω απ' τις καταπακτές του βίου μας το μουρμουρητό εκείνου του νερού που θα μαρτυράει την ύπαρξη κάποιας εκβολής και που θα μας πάει στ' ανοιχτά. Στην ανάσα.
του Παναγιώτη Καρρά
Οι παλαιότεροι από εμάς, που μεγάλωσαν και έζησαν για αρκετά χρόνια στο χωριό, συναντιόμασταν στην εκκλησιά ή στα καφενεία , που μιλούσαμε για ότι μας απασχολούσε . Εάν το διαδίκτυο είναι το παγκόσμιο χωριό τότε κάπου εκεί θα πρέπει να υπάρχει και ένα σημείο συνάντησης, μία εκκλησία, ένα καφενείο μία πλατεία. Ένας χώρος συζήτησης και προβληματισμού, όπου κατατίθενται και διαμορφώνονται απόψεις και γνώμες από μεμονωμένους συμμετέχοντες, οι οποίοι λόγω της διασποράς τους στο χώρο δεν είναι πάντα εύκολο και σε θέση να συμμετάσχουν στην οργάνωση κοινών δραστηριοτήτων.
(Αλμπέρ Καμύ)
Πριν από μερικά χρόνια ζήτησαν από τον Πολωνό φιλοσοφο Σίγκμουντ Μπάουμαν να συμπυκνώσει την σκέψη του σε μια παράγραφο.Κι εκείνος δεν μπόρεσε να βρει καλύτερη απάντηση από την εξής ρήση του Καμύ:
"Υπάρχει ομορφιά και υπάρχουν οι ταπεινωμένοι. Οσες και αν είναι οι δυσκολίες του εγχειρήματος, δεν θα είθελα να προδώσω ούτε τη μία ούτε τους άλλους".
Σελίδα 50 από 56
Κατασκευή ιστοσελίδας Ι. Μότσης.