Αρχική

Αδικο πολύ, φτωχύναμε πολύ.

Το χωριό μας δέχεται απανωτά τα χτυπήματα. Χθες, Σάββατο,  ο καλός μας φίλος, συγγενής και συγχωριανός μας Βαγγέλης Τσουράς ξεκίνησε το τελευταίο του ταξίδι.

Ωρα καλή και καλό σου ταξίδι Βαγγέλη

Θερμά τα συλλυπητήρια όλων μας στην Ρίνα και τα παιδιά του.

Το Δ.Σ. της Αδελφότητας εκφράζει την βαθειά του θλίψη για τον θάνατο του Ηρακλή Ζούμπου

Καλό ταξείδι καλέ μας φίλε.

Τα συλλυπητήριά μας στην οικογένειά του.

«Ήταν η φλόγα που μου έλεγε ότι κάτι πρέπει να τους κάνω. Κάτι μεγάλο, κάτι που να τους μαστιγώσει σε εκείνα τα αγέρωχα γουρουνίσια μούτρα τους, κάτι προσβλητικό, κάτι που να τους κάνει να κατεβάσουν εκείνα τα κρύα γαλανά, χωρίς οίκτο κτηνώδη μάτια τους. Κάτι συμβολικό που να τους χτυπήσει όλους μαζί σαν χώρα, σαν λαό, και προ παντός, σαν στρατό.

ΓΙΑΝΝΗ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ για τον ΦωτοΜότση

Το μεγαλείο των ερωτικών στιγμών, ο πόνος του χωρισμού και η προδοσία της φιλίας, στοιχειώνουν μέσα στα ποιήματα του Φώτη Μότση , που περιέχει η συλλογή «Ο ΙΟΥΔΑΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ».
«Α!
η μορφή σου πάλι/ εσύ με το ίδιο πρόσωπο!
και φως/ και φως/ τη νύχτα
ψίθυρος
μοναδικό σημάδι του θεού
Είσαι»

Ο έρωτας, αδυσώπητος, σαν «μαχαιριά στα πλευρά ενός κόκκινου μήλου» και το όνειρο «μονοπάτι που το δαβαίνουν λύκοι αγριεμένοι».
Ο έρωτας που είναι σώμα και ευαγγέλιο:

                                       του Φώτη Μότση

΄Τοιμάζονται νά σφάξουν τό βαθύ τό αἷμα
Νά λαξοπελεκήσουν τά πλευρά τοῦ ὄρους
Νά τ΄ἀποθέσουνε στήν πύρα ἐπάνω τῆς ψυχῆς τους
καθώς ἀπ΄τό ἡφαίστειο ἀναδεύουνε ίσκιοι λαμπροί
γιά ν΄ἀνασάνουν λαγαρόν αὐγερινό
τοῦ ἀποθαμένου τήν ἀνάσα

Ἐκεῖθε τά λιγνά πλευρά τῶν πεθαμένων
Ὅσων ἀκόμα ἀλυχτᾶν στό Σούλι
Ὅσων πηδᾶνε ἀϊσκιωτα ἀπό πηγάδι σέ πηγάδι
Στίβουν τό ἀναπάντεχο νερό
Δένουν στόν κόμπο τῆς Ἤπειρος τά σπλάχνα
Σβῶλο τά κάνουν
Bίγλα στό φρύδι τοῦ ὁρίζοντα

Το Δ.Σ. της Αδελφότητας εκφράζει την βαθειά του θλίψη για τον θάνατο του συγχωριανού μας Χρήστου Πάκου.

Καλό ταξείδι καλέ μας φίλε.

Τα συλλυπητήριά μας στην οικογένειά του.

Πριν τη μάχη των Θερμοπυλών

Ο βασιλιάς των Περσών, Ξέρξης που διαδέχτηκε τον πατέρα του Δαρείο, παρακινημένος από το στρατηγό Μαρδόνιο και τον έκπτωτο βασιλιά της Σπάρτης, Δημάρατο, άρχισε να ετοιμάζει μια νέα εκστρατεία κατά της Ελλάδας.

Εμένα που με βλέπεις, υπουργέ

Είμαι κοιλόπονος βουνού
Δεν είμαι του χεριού σου, δεν είμαι για το ΄ρε΄
του χωροφύλακά σου, του τρανού