Αρχική

Λίγο πριν το πανηγύρι και η ανακατασκευή του σχολειού μας δείχνει να τελειώνει.

i

Το παλιό σχολειό μας θα ΄ναι έτοιμο να φιλοξενήσει - όπως πάντα - το γιορτινό μας συναπάντημα.

Να το και πάλι το σχολειό μας, σχεδόν έτοιμο να μας αγκαλιάσει σαν τότε που σχολιαρόπαιδα στρώναμε την αυλή του με τις φωνές μας και την καρδιά με παιγνίδι, ήλιο κι αγέρα. Όπως τότε που κρεμούσαμε στo φτερούγισμα των πουλιών τις δικες μας απαντοχιές, τα δικά μας όνειρα.

 
Αν ήμουν φτερωτό πουλί
Με τη λαλιά την πιό καλή
Το Σύμπαν θα ξυπνούσα.
Αν ήμουνα μια λουλουδιά
την πιο γλυκειά μου μυρωδιά
στο Σύμπαν θα σκορπούσα...

Το έργο της επισκευής του σχολείου μας ξεκινάει!!

          Αμέσως μετά τις εκλογές της  17.6.2012 ξεκινάνε οι εργασίες για την επισκευή του Δημοτικού Σχολείου στο χωριό μας. Το έργο ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει μετά τις εκλογές της 6.5.2012 αλλά λόγω του γνωστού αποτελέσματος και της απόφασης να γίνουν νέες εκλογές , είχαμε αυτή την καθυστέρηση, γιατί  το σχολείο είναι εκλογικό κέντρο.
            Όπως σας είχαμε ενημερώσει με κοινή επιστολή των δυο συλλόγων,  Αθηνών και  Ιωαννίνων, το έργο θα ξεκινούσε αμέσως μετά το Πάσχα και συγχρόνως σας είχαμε περιγράψει το είδος των εργασιών που θα γίνουν καθώς  και το ύψος της δαπάνης, αφού πρώτα θα είχαμε και την σύμφωνη γνώμη και του Δήμου μας. Λόγω, όμως, των εκλογών το έργο προγραμματίστηκε να γίνει μετά την 6. 5. 2012. Ως εκ τούτου,  επισκέφθηκαν το χωριό μας ο κ. Δήμαρχος  με τον κ. Αντιδήμαρχο -που τυγχάνει να είναι και πολιτικός μηχανικός-  ως επίσης και ένας πολιτικός μηχανικός (στατικολόγος) που γνωρίζει πολύ καλά τις ιδιαιτερότητες  του εδάφους της περιοχής μας και μας πρότειναν να γίνουν ορισμένες  αλλαγές στο είδος των εργασιών της επισκευής, οι οποίες θεωρούνται βασικές για να διασφαλιστεί η στατικότητα του  συγκεκριμένου κτιρίου. Συγκεκριμένα, εκσκαφή στραγγιστικού καναλιού κατά μήκος της βόρειας και ανατολικής πλευράς του κτιρίου, καθαίρεση του μωσαϊκού και σκάψιμο δαπέδου σε βάθος 0,50 m, μπάζωμα δαπέδου με ειδικό υλικό και διάστρωση γεωυφάσματος, σκυροδέτηση δαπέδου με πλάκα πάχους 15 εκατοστών οπλισμένης με διπλό πλέγμα,   καθαίρεση σοβάδων και σοβάτισμα με τοποθέτηση πλέγματος, αφαίρεση τοίχου ανατολικής πλευράς ως και (2) μέτρων τοίχου από την αριστερή και δεξιά πλευρά, κτίσιμο νέου τοίχου και αλλαγή στέγης και ταβανιού.

Στις 30/5/2012  στα γραφεία της διοίκησης των ΕΛΤΑ πραγματοποιήθηκε η απονομή των Βραβείων και των Επαίνων στους σπουδαστές των Ανωτάτων Σχολών Καλών Τεχνών που διακρίθηκαν στο διαγωνισμό των ΕΛΤΑ για την έκδοση της Ειδικής Σειράς Γραμματοσήμων «EUROPA 2012» Όπως ήδη γνωρίζετε  το Α΄(πρώτο) και Β΄(δεύτερο) βραβείο απονεμήθηκε στη ΒΑΪΑ ΠΑΠΑΖΗΚΟΥ του Σπυρίδωνος , σπουδάστρια της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών. Τα έργα της αποτέλεσαν τη σύνθεση του εικαστικού των δύο γραμματοσήμων της Σειράς «EUROPA 2012».

Κατά την εκδήλωση το ΔΣ της αδελφότητας της Αθήνας εκπροσώπησε ο Πρόεδρος  Παν. Καρράς.

Με πολύ μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε τη βράβευση της ΒΑΪΤΣΑΣ ΠΑΠΑΖΗΚΟΥ, κόρη του συγχωριανού μας Σπύρου Παπαζήκου. Η Βαΐτσα Παπαζήκου   είναι φοιτήτρια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας και συμμετείχε στο διαγωνισμό που προκήρυξαν τα ΕΛΤΑ, με θέμα «Ειδική Σειρά Γραμματοσήμων EUROPA 2012» για τη φιλοτέχνηση μακετών γραμματοσήμων μεταξύ των σπουδαστών των Ανωτάτων Σχολών Καλών Τεχνών. Η σειρά EUROPA είναι μια ειδική σειρά γραμματοσήμων, με θέμα που επιλέγεται κάθε φορά  από την POSTEUROP, (ευρωπαϊκή ένωση που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών δημόσιων ταχυδρομικών φορέων) το οποίο είναι κοινό και εκδίδεται από όλες τις χώρες μέλη που ανήκουν σ’ αυτήν, με διαφορετικές εικαστικές προσεγγίσεις.

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πανέμορφο ποίημα του Μ.Αναγνωστάκη

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες...

Δεν το χορταίνω.

Πείσμα, περηφάνεια, αξιοπρέπεια, ψυχή, όραμα και τρυφεράδα.

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό παιδάκι, με το χέρι μου χωμένο μέσα στο χέρι του πατέρα μου...
Το οποίον θυμάμαι, σκίρτησεν μικρόν σπασμόν, σπαρτάρισμα ανεπαίσθητον.
Χέρι που μύριζε καπνό κι ασφάλεια, στο ίδιο ύψος με το μάγουλο μου.
Καταλάβαινα  ότι κάτι σοβαρόν συνέβαινε, αλλά τι το σοβαρόν δεν εννοούσα ακριβώς, όπως άλλες φορές, αργότερα στη ζωή μου...
οπού...
...ήξερα ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε-κάπου στα άβατά μου αλλά δεν είξερα τι ακριβώς.

Φροντίζοντας την  «Ιστοσελίδα των Ζωτικιωτών» μου δόθηκε η ευκαιρία να ανασύρω από την μνήμη παλιούς ήχους και εικόνες, όπως τις έζησα από τότε που θυμάμαι το χωριό μας, τις γιορτές μας, τα τραγούδια και τα έθιμά μας. Ξαναφέρω στην μνήμη μου τα τραγούδια της μάνας, όταν τα τα κρύα βράδυα του χειμώνα, δίπλα στο τζάκι, μας τραγουδούσε τη «Λαφίνα», το «Γιώργη μ΄ ήρθαν οι φίλοι σου», «Τ’ έχουν της Γκιώνας τα βουνά», «Διψούν οι κάμποι για νερό», «Λεβέντης εροβόλαγε» την «Τζαβέλαινα» και πολλά άλλα. Θυμάμαι την ξαδέρφη, την Πανάγιω, να τραγουδά το «Σαν πήρα έναν ανήφορο», στον ξέφλο την παρέα να τραγουδά «Ψες με την αστροφεγγιά, μια ΄βρεχε μια χιόνιζε», τον παπα-Κοσμά την «Ασημούλα», πολλά  τα τραγούδια, ακόμη κι αν δεν θυμάμαι τα λόγια, μα ο σκοπός τόσο οικείος και χιλιακουσμένος.

Ανέβασμα αρχείου