Αρχική

Αυτές οι βραδιές, αυτές οι συναντήσεις ουσιαστικά είναι πράξεις αντίστασης σε μια τέτοια εποχή. Εδώ είμαστε σήμερα μια συμμορία, αλλά επειδή θα ‘χουμε  νομικούς κάτω  ίσως, όχι με την παραβατική σημασία του όρου, αλλά με την αρχαία ελληνική του σημασία Συμμορία ήταν οι χορηγοί του αρχαίου αθηναϊκού στόλου. Βέβαια η λέξη πήρε άλλη διαδρομή στα χρόνια που πέρασαν. Ουσιαστικά, λοιπόν, εδώ, εσείς, απόψε, εμείς όλοι είμαστε χορηγοί ενός άλλου στόλου, ενός πνευματικού στόλου, που κάποιοι παν να τον βουλιάξουνε, αλλά υπάρχουνε και καπεταναίοι και μαστορόπουλα που δεν έχουν καθόλου σκοπό να τους χαρίσουν αυτά τα νερά κι αυτά τα καράβια. Ενας τέτοιος παλληκαράς του μυαλού είναι ο φίλος μου ο Φώτης.

του Γεωργίου Κόνδη

Εν αρχή ην ο λόγος και εκ του λόγου γεννάται η αρχή του παντός. Ιδού λοιπόν αυτός ο γητευτής της πέτρας και των φρυγάνων, που αναμαζεύοντας με λέξεις τις ξέρες του άγονου τόπου του μετράει τους χρόνους από τη γέννηση, από την Αρχή, έως το τώρα, φτιάχνοντας ημερολόγιο πλεύσης ώσπου να ξανοιχτεί μακριά και να τον πιάσει πάλι ο νόστος, η θέληση για επιστροφή. Σ'αυτό το δρομολόγιο ανάμεσα στην αγριάδα των ηπειρώτικων ψηλών βουνών και στην γαλάζια ηρεμία της αργολικής θάλασσας, χτυπάει κοντέρ ο Φώτης Μότσης μαζεύοντας τις σκέψεις και τα βιώματά του σε γραμμές με λέξεις και νοήματα πυκνά, ίσως και δύσκολα καμιά φορά να τα πλευρίσεις χωρίς να μπεις στο κόπο να μυρίσεις τ' αρώματα του Ζωτικού στο Σούλι και να ακούσεις το κράξιμο από τα ψαροπούλια στα βράχια του Παλαμηδιού στο Ναύπλιο.

Καταμεσίς τ’ ουρανού ο ήλιος τσουρούφλιζε  τα γυμνά μας μπράτσα και καθώς ο ιδρώτας έσμιγε με την σκόνη και γίνονταν κάτι σαν γλίτσα στο κορμί μας, πήραμε την απόφαση να ξεκουράσουμε τα κουρασμένα μας νιάτα στον ίσκιο του πουρναριού, στην άκρη του δεύτερου απ΄ την κορφή χωραφιού στην ρουπακιά, όπου συνήθως κρεμούσαμε τον τορβά με το ψωμί, τις τηγανητές πατάτες, το τυρί και τις ελιές. Αφήσαμε τις κόσσες εκεί ακριβώς που τέλειωνε το κομμένο χορτάρι και πήγαμε ν’ απολαύσουμε μια  τσιγαριά κάτω απ’ τον ίσκιο  του πουρναριού, να πιούμε λίγες γουλιές «ζεστό» νερό από την κάψα του καλοκαιριού, πριν απολαύσουμε το θεσπέσιο γεύμα μας. 

Συνέλεγε τους ανθούς των πετρωμάτων
Τα τρυφερά δοντάκια των νεφών
κάθε που κατέβαινε η βροχή
Αρμολογούσε τη ραχοκοκαλιά του φόβου
Την εξοστράκιζε στα πίσω του ορίζοντα
στο πλάϊ των φρεάτων
τα που εστέρευαν τη δίψα των ορέων

Κατόπιν έδραττε ασκό
από τομάρι απελπισίας
Φύσαγε ίσα στον στενό λαιμό του
τον ήχο πλάγιο
ατιθάσευτο
σάμπως ο αλαργινός ο καλπασμός
αλλοπαρμένων ταύρων που σιμώνουν

Έρχομαι
Πάγος
λειωμένος σίδηρος
από της γης τη μήτρα
Κατεβασιά αχαλίνωτη από τη χαίτη των ορέων

Έρχομαι
Στην πλάτη μου το πανωφόρι από θυμό
Κάτω από το στέρνο μου κλωτσάνε
φαριά αφηνιασμένα
Από τη λαίλαπά σας πλέκω βρόγχο
Των επισήμων τις εξέδρες
μετατρέπω σε ικριώματα
Ό,τι χτισμένο με το ψέμμα
το γκρεμίζω
Αναποδογυρίζω της πραμάτειας σας
τους πάγκους

Η Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας διοργανώνει  την Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014  επίσκεψη στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και στον χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς.

Η Συνάντηση είναι  στις 9.30  στα εκδοτήρια εισιτηρίων της Ακρόπολης.

Η είσοδος θα είναι δωρεάν και θα ξεναγηθούμε από ξεναγό.

Το κόστος της ξενάγησης  αναλαμβάνει η Αδελφότητα.

Μέσα σε ζεστό, και γεμάτο κέφι κλίμα, διοργάνωσε η Αδελφότητα Ζωτικιωτών Αθήνας τον ετήσιο χορό της. Συγχωριανοί και φίλοι τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση. Ολες οι γενιές παρούσες. Από τα ώριμα μέχρι τα εφηβικά νιάτα. Αντάμωση Ζωτικιωτών και φίλων. Μια αγκαλιά, μια χειραψία, μια νοσταλγία που γίνονταν χορός και ξεφάντωμα.

Το Δ.Σ. της Αδελφότητας με τον πρόεδρο της Αδελφότητας Παναγιώτη Καρρά στην ακόλουθη παρέμβασή του

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου, 19.30. Στον πολυχώρο ‘Αίτιον’, Τριζαίων 8-10, Αθήνα. Παρουσίαση του ποιητικού και συγγραφικού έργου του Φώτη Μότση, με αφορμή την έκδοση της ποιητικής του συλλογής ‘Σκιάς Όναρ Έρως’ (Ελλέβορος).