Παρουσίαση του ποιητικού έργου του Φ.Μότση

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου, 19.30. Στον πολυχώρο ‘Αίτιον’, Τριζαίων 8-10, Αθήνα. Παρουσίαση του ποιητικού και συγγραφικού έργου του Φώτη Μότση, με αφορμή την έκδοση της ποιητικής του συλλογής ‘Σκιάς Όναρ Έρως’ (Ελλέβορος).

Continue Reading

Print

Βάϊα Παπαζήκου

Με την Βάϊα ξεκινάμε την παρουσίαση των τέκνων του Ζωτικού που τιμούν όλους μας με την προσφορά τους στις τέχνες και τα γράμματα

 

Η Βαΐτσα (Βάια) Παπαζήκου γεννήθηκε στο Αθήνα τον Μάρτιο 1984. Κόρη του Σπύρου Αθ. Παπαζήκου και της Ελένης Τσολακιδου από το Ζωτικό Ιωαννίνων, αποφοίτησε από το λύκειο το 2001 και στη συνέχεια σπούδασε Συντήρηση Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης στη Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών του Τεχνολογικού και Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών αλλά και στη συνέχεια εργάστηκε για τη συντήρηση και την αποκατάσταση αρχαιολογικών κυρίως αντικειμένων και μνημείων σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Continue Reading

Print

Προγονικά παιγνίδια - ενότητα 3η

Δημοσιεύουμε σήμερα την τρίτη ενότητα από τα προγονικά παιγνίδια του Γ. Τσόλη. Παιγνίδια, που κι εμείς παίξαμε στους ξέγνοιαστους χρόνους μας.

 

Κιόσια

 

Ένα παιγνίδι για μικρούς και μεγάλους, που παιζόταν σε οποιονδήποτε χώρο. Το παιγνίδι των βοσκών.

Continue Reading

Print

Προγονικά παιγνίδια - ενότητα 2η

Δημοσιεύουμε την δεύτερη ενότητα από τα προγονικά παιγνίδια του Γ. Τσόλη. Πολλά από αυτά ήταν και δικά μας παιγνίδια. Καθώς τα δακτυλογραφούσα ξανάρχονταν στην μνήμη εικόνες μαγευτικές. Στην αυλή του σχολείου όλοι εμείς - σχολιαρόπαιδα τότε - να παίζουμε τα προγονικά μας παιγνίδια και ν' αντηχεί η αυλή του σχολειού μας από τις φωνές μας. Ξέγνοιαστα χρόνια, χρόνια δημιουργικά.

Γκαίω – βαγκαίω

 

Το παιγνίδι αυτό παιζόταν κύρια από κορίτσια, αλλά αν υπήρχε έλλειψη κοριτσιών καλούσαν και αγόρια, που σπάνια βέβαια δεχόντουσαν γιατί το θεωρούσαν κοριτσίστικο και ανιαρό.

Το παιγνίδι γινόταν σε ανοιχτό και ομαλό χώρο. Σχημάτιζαν ευθεία γραμμή και κρατιούνταν από τα χέρια. Απέναντι από την γραμμή αυτή και σε απόσταση δέκα περίπου μέτρων στεκόταν αντιμέτωπο ένα κορίτσι.

Το μοναχό κορίτσι αναπηδώντας πλησίαζε τα πολλά κορίτσια τραγουδώντας:

Continue Reading

Print

  • 1
  • 2

Αναμνήσεις

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, το είχαμε κουβαλήσει με τη φοράδα και στοιβάξει στο αλώνι....

Read more: ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Το έλατο

Κάποια Χριστούγεννα στο Ζωτικό, θελήσαμε κι εμείς, εγώ κι ο Φώτης, να στολίσουμε για...

Read more: Το έλατο

Απόψεις

Σημείον εστί ού μέρος ουθέν

«Σημείον[1] είναι παν ό,τι δεν έχει μέρος». Πάνω σ’ αυτήν την κορυφαία ανακάλυψη δόμησαν οι...

Read more: Σημείον εστί...

η λεξη

Πολλές φορές η λέξη μας επιφυλάσσει εκπλήξεις τέτοιες, που σε ανύποπτες καταστάσεις θα διάβαιναν...

Read more: η λεξη

Η φιλοσοφία των κυνικών: Αντισθένης - Διογένης - Κράτης

Οι «Κυνικοί» ήταν Φιλοσοφική Σχολή, και µάλιστα µία από τις µακροβιότερες. Τίποτε στη ζωή, έλεγε ο...

Read more: Η φιλοσοφία...

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Δημιουργίες

της στιγμής....

Δέν εἶναι ἡ ποίηση ἡ στίλβη τῆς ἀσχήμιας καί στό κατέβατό της τό ἀνάχωμα μήτε Εἶναι τό δίστομο

Read more: της στιγμής....

Ο τόπος μου

  Ο τόπος μου. Ένα κομμάτι γης, μια λωρίδα γης ξαπλωμένης στις κλιτείς της Βρυτζάχας ν’ αγναντεύει...

Read more: Ο τόπος μου

αλγεινά

του φωτομότση Πόνος είναι να: αντέχεις το απροχώρητο και να πένεσαι δυνάμεων στην αντιμετώπιση...

Read more: αλγεινά

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως