ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ …ΓΙΑ ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ

Μιχαήλ Πυλάρτη

(Από την συλλογή:  Περίπατοι στο Ζωτικό)

 

Ἐπέλεξα σκοπίμως στὸ χωριὸ  

νὰ μείνω ἕνα διάστημα ΄

θεωρώντας ὅτι ὁ κορονοϊὸς 

δὲν  ἀγαπάει τὰ ὀρεινὰ !

Σὲ μιά βόλτα ἀπ' τοῦ Νεκτάριου στὴν Καταμάχη 

καὶ μισόδρομα περίπου

κοντοστέκομαι γιὰ λίγο 

θαυμάζοντας τὴ φύση γύρω μου.

 

Βλέπω καὶ πληροῦμαι καὶ ἀπ' αὐτὰ 

πού κάποιος - ἴσως - νὰ μὴ δίνει σημασία

ὅπως τὸ φυλλόχρωμα τῶν δέντρων 

τὴν εἰκόνα τῶν διάσπαρτων σπιτιών

τὸ φαλτσάρισμα τῆς κίσσας

τὸ κράξιμο κουρούνας μακριά

τοῦ βρεγμένου χώματος ἡ  μυρουδιά

μὰ καὶ τοῦ μελισσιοῦ τὸ βούϊσμα 

στὴν δίπλα ρόδινη ἄγρια μολόχα

καὶ στὸ κίτρινο ἀγκάθινο παλιούρι .

Καὶ ὅμως αὐτὰ τὰ ἄμεσα ἁπλὰ 

καὶ τὴν αὔρα καθαροῦ αέρα

τὰ ἔχω χάσει μὲς στὴν πόλη.

 

Αὐτὸ πού καλὰ γνωρίζω ... καὶ πού τόσο ἀγνοῶ 

εἶναι πώς τὸ Σῶμα μου , δυστυχῶς ὑποτιμῶ 

Σήμερα  στὰ …-ήντα μου… και βάλε

τὸ  διατρανώνω... ἐνδοσκοπικὰ(!) 

πώς εἶμαι ὕπαρξη μὲ Σώμα,

γιατὶ δεκαετίες τώρα τὸ ἔχω 

χρηστικό μου ἐργαλεῖο

τῆς "ψυχῆς μου φυλακή"!

μὲ ὅλο της «τὸ μεγαλεῖο». 

 

Ἤμουν «ἔγκλειστος κατ' οἶκον» 

- ὄχι μόνο λόγῳ τῆς γνωστῆς επιδημίας- 

μὲ ἕναν ὑπολογιστὴ ἐρωτευμένος 

ἀδρανὴς καὶ μουχλιασμένος 

μὲ τὸ διαδίκτυο ὅλη  μέρα 

καὶ στὸ φέϊς μποὺκ ἀπασχολημένος·

ἐπικοινωνοῦσα, χαιρετοῦσα 

πλήρωνα, λογάριαζα, ἀγαποῦσα

γιόρταζα, ἀγόραζα, εὐχόμουν

ἐρωτευόμουν, μελετοῦσα

καθηλωμένος σὲ καρέκλα,

 σε μιά ὀθόνη κολλημένος.  

 

Μὰ τὸ χειρότερο ἀπ' ὅλα 

τὴν ἄποψη  κατεῖχα σοφιστοῦ:

τῆς «ἀσωμάτου νοημοσύνης»,

-     γνωστή φράση ἀκαδημαϊκοῦ -   

καὶ ἄς μ’ ἀποξένωνε ἀπ' ἄνθρωπο καὶ Φύση, 

καὶ ἀπό  ὅποια ἄλλη σχέση πιθανή

οὐσιαστικὴ και ἀληθινή.

 

Στὸ χωριὸ μας ὅμως 

νοσταλγικὰ τὴν ἀγκαλιάζω 

καὶ νιώθω μέτοχος καθ’ ὅλα 

καὶ τὸ Σῶμα μου ὀργανικὸ της μέλος  

πού δὲν μπορῶ χωρὶς αὐτὸ 

ἁρμονικὰ γιὰ νὰ σκεφτώ.

«Χωρὶς ψυχὴ τὸ σῶμα εἶναι πτῶμα 

ἡ δὲ ψυχὴ χωρὶς τὸ σῶμα φάντασμα»

ἑνὸς Ρώσου γνωμικὸ νὰ θυμηθῶ 

ποῦ θεωρεῖ αὐτὰ τὰ δυὸ ὡς χάρισμα 

καὶ ὁρισμὸ ταυτότητὰς τοῦ ἀνθρώπου.

 

…Καὶ γιὰ νὰ γίνω πειστικός, ἐπὶ τόπου

«τὰ δεδομένα» διαδικτύου 

τοῦ κινητοῦ μου ἀνοίγω !

Μὲ σκοπὸ νὰ βρῶ … για λίγο

για τὶς πιὸ πάνω ανησυχίες 

τεκμηριωμένες ὁδηγίες 

ὥστε χωρὶς τοῦ «ἐγκεφάλου πλύση»  

καὶ μὲ μιὰ χρηστὴ τους χρήση  

πλήρως νὰ ἀναζωογονηθῶ στὴ φύση. 

 

Φυσικά ὁ καθεὶς θὰ καταλάβει 

πώς ἡ αὐτοκριτικὴ μου 

«πῆγε ἕναν περίπατο» μία ὥρα καὶ μισὴ

ἀπὸ τοῦ Νεκταρίου το μαγαζί 

ἕως και την … μισοδιαδρομή !

 

 

 

Print

Αναμνήσεις

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Οι εξετάσεις

του Ι.Μότση Ηταν συνήθεια στο χωριό μας οι εξετάσεις να ΄ναι συνάμα και πανηγύρι. Όχι μόνο οι...

Read more: Οι εξετάσεις

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Απόψεις

Οδοιπορικό στο Αγιον Ορον

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ...

Read more: Οδοιπορικό...

"Στη σάρκα της δηµοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

του Παναγιώτη Καρρά "Ανάθεµα  και  κατάρα στους  κλέφτες  του δηµόσιου  βιου... Κρεµαλα  στους...

Read more: "Στη σάρκα...

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

  Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου καθηγητού, τ. Δ/ντής της Ριζαρείου Σχολής   Α. ΠΡΟΟΙΜΙΟ   Ή παρουσία τού...

Read more: Η...

Η φιλοσοφία των στωικών

«Ο Στωϊκισµός υπήρξε η σηµαντικότερη κίνηση στην Ελληνιστική Φιλοσοφία, και επίσης εκείνη που...

Read more: Η φιλοσοφία...

Δημιουργίες

Μία Ἀνατολὴ στὸν Ἅγιο Νικόλαο Λιβικίστης 

Μιχαήλ Πυλάρτης (από την συλλογή : «Περίπατοι στο Ζωτικό) *** Τῆς Ἀνατολῆς τὸ Φῶς    μὲ βρῆκε στὴν...

Read more: Μία Ἀνατολὴ...

Το καφενείο

του ΦωτοΜότση   Τόπος προσκυνήματος πασών των θρησκειών και των αιρέσεών τους. Τόπος μάζωξης για...

Read more: Το καφενείο

Στὸν Ἄλισσό καὶ στῆς Βρυτζάχας τὴν Πηγὴ

Μιχαήλ Πυλάρτη Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό» Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε...

Read more: Στὸν Ἄλισσό...

νυχτερινό γαιός απείρου

του Φώτη Μότση Νεκρός Το πρόσωπό του ένα κλαρί χλωρό πίσω απ’ τη φλούδα Τραγούδαγε όταν οι άλλοι...

Read more: νυχτερινό...