Ο ταξιδιώτης

Μυρτώ Μότση

Για τα ταξίδια του, καλό είναι να αναχωρεί κανείς με λίγες αποσκευές, ελεύθερο πνεύμα και ανοιχτή καρδιά, γενναιόδωρη. Παιδική. Με αυτό στο νου, αυτά είναι πλασμένα για να μας κάνουν ανθρώπους πλουσιότερους, να μας επιστρέφουν καλύτερους από ό,τι μας βρήκαν. Τα ταξίδια είναι η στιγμή (αν και συνήθως διαρκούν πολύ περισσότερο) όπου και τις αναποδιές αγκαλιάζουμε με αγάπη, 

όπου θα πάρουμε την ξεχασμένη πρωτοβουλία να μιλήσουμε σε αγνώστους, να μοιραστούμε το φαγητό μας με κάποιον που γνωρίσαμε μόλις, να παρατηρήσουμε με χίλιες κεραίες ανοιχτές (που τις είχαμε ίσως θαμμένες) τι συμβαίνει γύρω μας: πού είμαστε, πώς συμπεριφέρονται οι θαμώνες του τόπου που βρεθήκαμε, πώς κινούνται, πώς μιλούν, τι μετράει για αυτούς, τι αγαπούν, τι συνηθίζουν. Με λίγα λόγια γινόμαστε αυτόματα καλύτεροι ακροατές και αποδέκτες. 

 

Ο ταξιδιώτης ο αληθινός δεν είναι αυτός που ταξιδεύει απαραίτητα σε πολλά μέρη καινούρια, ή πολύ συχνά ή που το κάνει για να το υπερηφανευτεί. Ο αληθινός ταξιδιώτης είναι πρωτίστως ταξιδιώτης και χωρίς ταξίδι. Ένα ταξίδι φυσά στην ψυχή σου δίψα για ζωή και δέος για το ότι από ένα τυχαίο συνδυασμό χρωματοσωμάτων, που οι πιθανότητες δημιουργίας του είναι μια ανάσα από το μηδέν, εσύ υπάρχεις για να βρεθείς σε ετούτο το μέρος εδώ. “Τι τυχερός που είμαι”, σκέφτεσαι και μετανιώνεις μία προς μία όλες τις στιγμές που παραπονέθηκες για λόγους αστείους, ασήμαντους. 

 

Ταξιδεύοντας καταλαβαίνεις πως κουτάκια δεν υπάρχουν και πως τους ανθρώπους σε κατηγορίες δεν πρέπει να τους βάζεις, όχι μόνο γιατί δε χωράνε, όχι μόνον επειδή όσοι άνθρωποι σε αυτή τη γη τόσες και περιπτώσεις, αλλά κυρίως επειδή περισσότερο μοιάζουμε παρά διαφέρουμε. Επειδή η καλοσύνη, η γενναιοδωρία, η φιλοξενία, το βάθος ψυχής τόπο και χρόνο δεν ξέρουν.

 

Τα ταξίδια σου μαθαίνουν να χαίρεσαι μόνο με αυτό που έχεις σήμερα. Σου θυμίζουν τι είναι σημαντικό. Μια καλή παρέα, που δεν είναι ανάγκη να είναι ανθρώπινη, ένας τόπος όμορφος όχι επειδή μοιάζει με πίνακα αλλά επειδή τον βρίσκεις διαφορετικό (άρα ούτε και η ομορφιά χωράει σε καλούπια), ένα τραγούδι καινούριο που άκουσες από ένα πλανόδιο μουσικό, η ιστορία που σου διηγήθηκε κάποιος, και που αληθινή αν είναι δεν ξέρεις και σημασία δεν έχει.

 

Τα ταξίδια σε μαθαίνουν να ταξιδεύεις χωρίς να αλλάξεις μέρος. Όταν ξαναβρεθείς στο σπίτι σου πάλι να ταξιδέψεις θέλεις. Πια όμως ξέρεις πως δε χρειάζεται να αλλάξεις χώρα ή συντεταγμένες για να το πετύχεις. Κανείς μπορεί να ταξιδέψει μένοντας στην πόλη του, στη γειτονιά του, στο σπίτι του. Κάθε μέρα μπορούμε να ταξιδεύουμε. Σε ένα από τα σκίτσα του ο Sempé σχεδίασε έναν κύριο άνετα καθισμένο στην πολυθρόνα του σαλονιού του, με το δείκτη του ενός χεριού του στον κρόταφο και ύφος υπέρτατης ονειροπόλησης: 

“Τα ωραιότερα ταξίδια τα έκανα εδώ”, έγραφε η λεζάντα.

Print

Αναμνήσεις

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των...

Read more: Γενάρης του '69

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Απόψεις

Το σχολειό μας

Για ν’ αντηχήσουν στο σχολειό μας χαρούμενες φωνές, ν’ ανάψουν ξανά οι σόμπες στις αίθουσές του...

Read more: Το σχολειό μας

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ , ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Μίχας Δημήτριος, φιλόλογος καθηγητής Μέρος πρώτο Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ Πάσχα ἔχει βαθιὲς...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ...

Οδοιπορικό στο Αγιον Ορον

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ...

Read more: Οδοιπορικό...

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πανέμορφο ποίημα του Μ.Αναγνωστάκη Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως...

Read more: Κι ήθελε...

Δημιουργίες

Μαγιάτικο στεφάνι

Θα υφάνω της αυγής  το ροδοστάλαγμα , του ήλιου το φιλιά μ αγάπη θα τρυγίσω , του δειλινού το...

Read more: Μαγιάτικο...

Η Μάρω

Aλωνάρης, δούλευε το αλώνι ολημερίς Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, είχαμε στοιβάξει τα...

Read more: Η Μάρω

Έρχομαι

Έρχομαι Πάγος λειωμένος σίδηρος από της γης τη μήτρα Κατεβασιά αχαλίνωτη από τη χαίτη των ορέων Έρχομαι Στην...

Read more: Έρχομαι

καθρέφτες

Ανοχύρωτος. Γενικά. Ξένο σώμα σε βαλτώδη περίγυρο, ματαιοπονεί να 'βρει μονοπάτι που θα τον βγάλει...

Read more: καθρέφτες