Ελλήνων μνήμες

του ΦωτοΜότση

 

Μνήσθητι Όμηρο τον Μελωδόν και τον Ελύτη
Ωσάν ανοίγουν οι κρουνοί με τους βαρβαρικούς τους φθόγγους
Όταν δεν δύνασαι ν΄ αναπολήσεις άνοιξη να πάρεις την ανάσα
μέσα στον συρφετό των ουγκ
Μνήσθητι τη γλώσσα των θεών ωσάν λαβαίνουν την απόφαση
να κοινωνήσουν με το έαρ να ειπούν κουβέντα
με τα δημιουργήματά τους
στο αυτί στο μάγουλο στο τανυσμένο τόξο του φρυδιού
όπου κυλάει η γλώσσα απά σε μέλι
στα χρώματα ζωσμένη και στον ήχο μες στους ήλιους
αδερφικά του σύμπαντος

 

Μνήσθητι Διγενή και Διογένη
Τον Κωσταντάκη Κωσταντή
τον που ανέσυρε από τον τάφο μαύρο χάρο
και που τον έκανε τριαντάφυλλο πλατύφυλλο τραγούδι
Τον Θοδωράκια μέμνησο
στο Παλαμήδι αγκάλι με το σκότος
το μαύρο φίδι και το άσπρο το ρουτί
Τον Καραϊσκο και τον Οδυσσέα θυμήσου και το χάνι
Και την καλόγρια στα άσπρα να τον γεννάει τον ήρωα
Όταν σου λένε πως εμάθαμε σκυφτοί
όταν σου λένε αλλιώτικα δεν γένεται
όταν σου υπαγορεύουν τον γκρεμό που δεν ομοιάζει του Ζαλόγγου
όταν σου μνημονεύουνε χαμένα πανηγύρια
και στα υπόσχονται ξανά τρανότερα

Μνήσθητι την αχαλίνωτη γενειάδα του θεού
όταν την κομπολύνει σκαλωσιά και σκαλοπάτια
για να την ρίξει ανεμόσκαλα στους ναυαγούς της ζήσης
σ’ όσους δεν πιάνει η άκρη του ματιού Του
σε όσους στα κάτεργα της γης αδράττουν τους βολβούς
της ρίζας το βυζί σε ό, τι ανθηρό θα δώκει γάλα
να γένει στάλα ο ποταμός να σε σταλάξει

Μνήσθητι την αλλοπαρμένη παπαρούνα
Αυλάκι καθαρό νερό στον βράχο στο λιθάρι
Ό,τι με κάνει να δακρύζω
Να τα ραγίζω σε επτά πτυχές τα παιδικάτα μου
Παιδιά χαμένα τάχα Από τ’ αντίκρυ μας τα μέσα μας
Συσσίτια Χαμόγελα Ορφανοτροφεία Το μάννα
Δίχως τη μάνα Με χωρίς εμάς Με χωρίς κανέναν
Εν απουσία ολονών εν απογνώσει
Η παπαρούνα ορθή η μέσα μας

Μέμνησο
οι πρωτοκατοικήσαντες τα σάδια τ΄ουρανού
ήσανε λυγερές ψιχάλες ήσανε φωνήεντα ήταν η λαλιά
ελλήνων

ετούτοι η χορδή του σύμπαντος
το ξυπνητήρι του θεού

Ελέησον έτι Κύριε
Ιδού εδώ οι Έλληνες η γλώσσα Σου
Νυν

Print

Αναμνήσεις

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Οι πλάκες

του Κώστα Μιλτ. Θεμελή Κάθε χρόνο όταν ήμασταν μικροί στήναμε τις πλάκες. Μόλις άρχιζαν τα πρώτα...

Read more: Οι πλάκες

Το Ζωτικό

του Φώτη Παπαφώτη Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό...

Read more: Το Ζωτικό

Απόψεις

Ο ΜΗΝΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Ονομασία του μήνα Φεβρουαρίου Ετυμολογία μήνα: Ο Φεβρουάριος παράγεται από το λατινικό ρήμα...

Read more: Ο ΜΗΝΑΣ...

Η επανάσταση του 1821

«Οποιος ελεύθερα συλλογάται,συλλογάται καλά». 29/5/1453 Η Αλωση της Πόλης 1463: Δέκα χρόνια μόνο...

Read more: Η επανάσταση...

Μύθος και Λόγος

Μύθος είναι ο Λόγος.  Είναι η Αργώ που ταξιδεύει στο χρόνο ανθρώπους γεγονότα και καταστάσεις,...

Read more: Μύθος και Λόγος

28 Οκτωβρίου 1940

Μέρες γιορτινές, μέρα γιορτής κα μνήμης αύριο. Μέρα που ο λαός μας ξεκίνησε την μεγάλη...

Read more: 28 Οκτωβρίου...

Δημιουργίες

Έρχομαι

Έρχομαι Πάγος λειωμένος σίδηρος από της γης τη μήτρα Κατεβασιά αχαλίνωτη από τη χαίτη των ορέων Έρχομαι Στην...

Read more: Έρχομαι

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Μπανίκα Πέντε παιδιά είχε ο Βαγγέλης Τόκας, απ’ την Μπεστιά. Έκανε πολλά παιδιά τότε ο...

Read more: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Πηνελόπη

    της Βασιλικής Μίχα Μέσ' την ειρκτή αγκαλιά της προσμονής παγιδευμένη  θαρρείς του πόθου οι κρουνοί  να...

Read more: Πηνελόπη

Γη ποτισμένη με ιδρώτα.

Γη ποτισμένη με ιδρώτα. Στην Ήπειρο ο σεισμός και η οργή της φύσης το ξύσιμο στης γης τη ράχη από...

Read more: Γη ποτισμένη...