Μανωλάδα

του ΦωτοΜότση

Όταν αναλογίζεσαι την ανηφόρα, το ύψος και τον κόπο της αναρρίχησης, τότες δεν σε σκιάζει η πτώση. Λαχταράς μονάχα το πλέον σύντομο τελείωμά της. Είναι περίσσια άκοπη, έστω κι αν όμοια οδυνηρή, ετούτη η πτώση.
………..
Μανωλάδα

Σεργιάνισες μονόξυλο αλέτρι στον αιώνα
Όργωσες τραχύ αδάμαντα της λάσπης
Κι έφερες κλέος ογδονταπέντε γενεών και βάλε
στη λυγερή την πλάτη της κρανιάς Και το ’φερες ίσαμε ‘δώ
το τόξο και το βέλος
Το τύλιξες στου Σαμουήλ τα γένια
όπου δεν στέκονται πια ραγιάδες και φονιάδες


Άει τώρα τόσο μονάχος
όσο αντάμα ήσουνα χιλιάδες χρόνια
να κυνηγάς κωλοφωτιές με τρύπιες απαλάμες
πάνω απ΄τα φρεάτια που θάλπουνε τις τύψεις σου
σε βύθη θολερά στα λύματα
Όπου δεν ανασαίνουν ξωτικά
μήτε από τον ουρανό του νου καταρριχώνται όνειρα
Απλά στην γύρω άπλα η μοναξιά η μοναξιά η μοναξιά
Κι εσύ
στα στόμια τριγύρω των φρεάτων αναζητείς θεό
με τη λαχτάρα πάντα μην τον εύρεις
γιατί δεν θα΄χεις τι να ειπείς πού ήσουν πώς γιατί
Και σαν τον ανταμώσεις
με τον μεγάλο φόβο πώς θα Του ειπείς την καλημέρα
πώς θα την πάρει αν θα σου τηνε γυρίσει

Τώρα αναρωτάς τις χτεσινές σου έγνοιες
Τάχατες πως δεν ήσουνα που τη μαχαίρωνες τη νύχτα
Τάχα δεν έσφαζες εσύ ολονυχτίς τα όνειρα
Δεν έσκαφτες με την βαριά αξίνα
το τρυφερό γρασίδι όπου απίθωναν τα όνειρα οι αλλοτοπίτες
τα μελαψά τα μαύρα τα τομάρια από τα πέρα
Τάχα δεν ήσουνα εσύ στο χτες σκυφτός
σκυμμένος σήμερα Τάχα δεν ήξερες Δεν άκουσες

Καλέ μου εαυτούλη
μοναχικέ μου πετροβολητή
Αγρίεψε την καλημέρα σου αύριο
Σαλέψου απ’ το κάτοπτρο με το γινάτι
Και φτύσε με μέ το φαρμάκι σου όλο
Λιθοβόλησέ με
Άσε με άπνοο άσε με σακάτη άσε με αδάχτυλο
Μουγγό να με αφήκεις σου ζητώ
Μην δύναμαι να γράφω πλέον να ομολογώ
Γράμματα τόσα στους αιώνες
τόσος ιδρώς κι από την άροση
ιλύς και πάλι

Μελανή

Print

Αναμνήσεις

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

η ορχήστρα

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΦωτοΜότσης (η ορχήστρα)   Δεν είχαν καλά –καλά αρχίζει να κουρδίζουν οι ¨γύφτοι¨, κάτω από...

Read more: η ορχήστρα

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Οι πισίνες του Ζωτικού

Το χωριό μας ήταν και είναι όμορφο χωριό. Παλιά, κάθε σπίτι είχε και την πισίνα του που γέμιζε με...

Read more: Οι πισίνες...

Απόψεις

ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙ

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Σεβασμιώτατοι...

Read more: ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ...

Το Τέρας κι εμείς (ένα υστερόγραφο στην προαναγγελθείσα απώλεια του Βαγγέλη Γιακουμάκη)

Το Τέρας κι εμείς (ένα υστερόγραφο στην προαναγγελθείσα απώλεια του Βαγγέλη Γιακουμάκη) Ο τίτλος...

Read more: Το Τέρας κι...

Μικρό αφιέρωμα

Ξεχωριστή η φετινή μας η γιορτή. Με το έμπα της άνοιξης ξανοιγόμαστε στο παρελθόν, στα δικά μας...

Read more: Μικρό αφιέρωμα

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΟΙΗΣΗ

του Γιάννη Μότση Έμφυλη ή άφυλη δημιουργία Αλλά τι είναι ποίηση; Έχουν δοθεί πολλοί ορισµοί. Εµείς...

Read more: ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ...

Δημιουργίες

Ο Ιούδας της νύχτας

του Φώτη Μότση ΚΕΡΩΝ α’ Αυτό το μέσα μου βουνό δεν θα το ξεριζώσω θα το αφήσω να γενεί βωμός άγρια να...

Read more: Ο Ιούδας της...

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως

Ο ανθός

Στου χρόνου τα περάσματα φυτρώνει ένα λουλούδι. Σκύβεις αργά, μ' απόγνωση και με χαρά στα δάχτυλα...

Read more: Ο ανθός

Συνοργισμένοι

Εδώ συνοργισμένοι θα απλώσουμε σκέψεις αιμάσσουσες σε μαύρο τούλι απάνω Θα ιχνηλατήσουμε τους...

Read more: Συνοργισμένοι