Το Σαββατόβραδο

του Χ.Ν.Θεμελή

 

Σαββάτο απόγεμα προς βραδάκι. Μπήκα σπίτι, βρόντησα την πόρτα πίσω μου, με το ποδάρι, χωρίς μούντζα. Εκλεισα όξω τα ανούσια χιλιόμετρα, τις άμετρες συναντήσεις, τις αποτυχημένες προσπάθειες επικοινωνίας όλης της μέρας. Πέταξα την τσιάντα μακριά, σε μια γωνιά πέρα, χωρίς να μου φταίει.. Μ είδε η μικρή, με το αλάθητο πάντα ένστικτό της έτρεξε, μου κόλλησε ένα φιλάκι-βάλσαμο πρώτο- στο ρυτιδιασμένο μάγουλο, να μ εξευμενίσει!

Αυτό ήταν. Σαν φιλμ ξετυλίχτηκε στο μελό παλιά εικόνα- διέξοδο. Με νευρικές σχεδόν κινήσεις χάλεψα στα ντουλάπια. Το ξετρύπωσα το μπουκαλάκι, το αναγνώρισα ίσια, πέντε δάχτυλα τσίπουρο παλιό, καλό, δάκρυ! Τόκατσα στο τραπέζι, τρεις ελιές, λίγο μασούλι, δυο φέτες σαλάμι αέρος, μια ντουμάτα στα τέσσερα.. Κομπλέ! Μεζές γιομάτος.

Η μικρή είβλεπε διακριτικά. Το σφύριξε.. 'μαμά, ο μπαμπάςέχει νταλκά'. Ανοιξα το 'zotiko.gr'. Κανένα μήνυμα, από πθενά. Ποιος να γράψει; Τι να γράψει; Κι από που ν αρχινήσει; Πήγα 'τραγούδια μας'. Πάτησα πάνω-κάτω. Αρχισε να παίζει 'Ζαλιάρικο'! Ασπρο πάτο το πρώτο! Κατέβηκα. 'Εξέφεξε άι μωρ Γιούλα μου'. Μεγαλείο! Πάρτο κάτου το δεύτερο. Εκλωσα μια τσιγάρα, έκατσα βαθύτερα στην καρέκλα. Το ποδάρι απανητό! Παρακάτω-παίξε τη "Βρύση στα Τσιερίτσιανα'. Αμαν! Ο παπάς. Ρέστα..είλεγε ο παπάς κι από μέσα ραγδαία η εκκένωση , αποφόρτιση ψυχής και κορμιού - αλάφρωμα! Με μιας κλικάρω 'Το Ηπειρώτικο'. Μαγικό!

Γιόμησα το ποτήρι -μούμενε ακόμα ένα- ανακάτωσα τα cd. Χάλεβα τον Κεφάλα. Νάτος! Το ρίχνω μέσα-να παίξει τραγούδι 7 'Το Αγριολούλουδο'. Τού δωκα ένταση, γιόμησε το σπίτι γλύκα! Χτυπάω καπάκι το 12, παίζει 'Κι αν αλλάξαμε λόγια βαριά γύρνα πίσω και ξέχνα τα πια'. Ντουμάνι! Καζαντζίδαρος! Θερίος. Μπήκε ο Θεός σπίτι, μας τήραξε έναν-έναν, μας έκλεισε το μάτι..

Πάω το ποτήρι το τελευταίο στα 'Τραγούδια μας'. Πίσω για το καπάκι, πάνω-κάτω η βελόνα ψάχνω το πολύ καλό. Κολλάει ο δείχτης στην 'Χάιδω'. Ενα χέρι τον μετακινεί, τον πάει σ άλλο, μια φωνή μου λέει: Αστο tatsi μου αυτό, έχωμε καιρό να τ ακούμε.. Εντάξει. Χτύπησα 'Ξενιτεμένο μου πουλί'. Ω ρ α ί α !
Αυτό το Σαββάτο μ είδε ο Θεός!

Γίνκα κι εγώ Θεός..

 

 

Print

Αναμνήσεις

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Λεωφορείον ο πόθος

"ΖΩΤΙΚΟΝ" Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης...

Read more: Λεωφορείον ο...

Απόψεις

Το Ζωτικό στις τέχνες και στις επιστήμες

Η οργάνωση της κοινοτικής ζωής στο Ζωτικό, ο Κοινοτικός Τρό­πος Παραγωγής, έχει αναδείξει στο...

Read more: Το Ζωτικό...

Σαν παραμύθι

  Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα...

Read more: Σαν παραμύθι

"Στη σάρκα της δηµοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

του Παναγιώτη Καρρά "Ανάθεµα  και  κατάρα στους  κλέφτες  του δηµόσιου  βιου... Κρεµαλα  στους...

Read more: "Στη σάρκα...

Γλώσσα και φύλο

Ρούλα Τσοκαλίδου (2001)  Όταν γεννηθεί ένα παιδί, η πρώτη ερώτηση που κάνουμε είναι αν "είναι αγόρι ή...

Read more: Γλώσσα και φύλο

Δημιουργίες

Ελπίδα

του ΦώτοΜότση Ἔρχομαι Πάγος λειωμένος σίδηρος ἀπό τῆς γῆς τή μήτρα Κατεβασιά ἀχαλίνωτη ἀπό τή...

Read more: Ελπίδα

Ψυχή μου κουρελού

της Βασιλική Σ. Μίχα Από υφάντρα Αρχόντισσα  -στον κόσμο όταν βγήκα- μου δώθηκε ως προίκα  χρυσόδετο...

Read more: Ψυχή μου...

προθέσεις

του Φώτη Μότση Α, να μπορούσε κανείς να βαδίσει αβασάνιστα στην κάθε καινούργια μέρα! Να την...

Read more: προθέσεις

Ηπειρώτικο

του Φώτη Μότση (Απαγγελία του ποιητή) Your browser doesn't support audio. Please download the...

Read more: Ηπειρώτικο