Το Σαββατόβραδο

του Χ.Ν.Θεμελή

 

Σαββάτο απόγεμα προς βραδάκι. Μπήκα σπίτι, βρόντησα την πόρτα πίσω μου, με το ποδάρι, χωρίς μούντζα. Εκλεισα όξω τα ανούσια χιλιόμετρα, τις άμετρες συναντήσεις, τις αποτυχημένες προσπάθειες επικοινωνίας όλης της μέρας. Πέταξα την τσιάντα μακριά, σε μια γωνιά πέρα, χωρίς να μου φταίει.. Μ είδε η μικρή, με το αλάθητο πάντα ένστικτό της έτρεξε, μου κόλλησε ένα φιλάκι-βάλσαμο πρώτο- στο ρυτιδιασμένο μάγουλο, να μ εξευμενίσει!

Αυτό ήταν. Σαν φιλμ ξετυλίχτηκε στο μελό παλιά εικόνα- διέξοδο. Με νευρικές σχεδόν κινήσεις χάλεψα στα ντουλάπια. Το ξετρύπωσα το μπουκαλάκι, το αναγνώρισα ίσια, πέντε δάχτυλα τσίπουρο παλιό, καλό, δάκρυ! Τόκατσα στο τραπέζι, τρεις ελιές, λίγο μασούλι, δυο φέτες σαλάμι αέρος, μια ντουμάτα στα τέσσερα.. Κομπλέ! Μεζές γιομάτος.

Η μικρή είβλεπε διακριτικά. Το σφύριξε.. 'μαμά, ο μπαμπάςέχει νταλκά'. Ανοιξα το 'zotiko.gr'. Κανένα μήνυμα, από πθενά. Ποιος να γράψει; Τι να γράψει; Κι από που ν αρχινήσει; Πήγα 'τραγούδια μας'. Πάτησα πάνω-κάτω. Αρχισε να παίζει 'Ζαλιάρικο'! Ασπρο πάτο το πρώτο! Κατέβηκα. 'Εξέφεξε άι μωρ Γιούλα μου'. Μεγαλείο! Πάρτο κάτου το δεύτερο. Εκλωσα μια τσιγάρα, έκατσα βαθύτερα στην καρέκλα. Το ποδάρι απανητό! Παρακάτω-παίξε τη "Βρύση στα Τσιερίτσιανα'. Αμαν! Ο παπάς. Ρέστα..είλεγε ο παπάς κι από μέσα ραγδαία η εκκένωση , αποφόρτιση ψυχής και κορμιού - αλάφρωμα! Με μιας κλικάρω 'Το Ηπειρώτικο'. Μαγικό!

Γιόμησα το ποτήρι -μούμενε ακόμα ένα- ανακάτωσα τα cd. Χάλεβα τον Κεφάλα. Νάτος! Το ρίχνω μέσα-να παίξει τραγούδι 7 'Το Αγριολούλουδο'. Τού δωκα ένταση, γιόμησε το σπίτι γλύκα! Χτυπάω καπάκι το 12, παίζει 'Κι αν αλλάξαμε λόγια βαριά γύρνα πίσω και ξέχνα τα πια'. Ντουμάνι! Καζαντζίδαρος! Θερίος. Μπήκε ο Θεός σπίτι, μας τήραξε έναν-έναν, μας έκλεισε το μάτι..

Πάω το ποτήρι το τελευταίο στα 'Τραγούδια μας'. Πίσω για το καπάκι, πάνω-κάτω η βελόνα ψάχνω το πολύ καλό. Κολλάει ο δείχτης στην 'Χάιδω'. Ενα χέρι τον μετακινεί, τον πάει σ άλλο, μια φωνή μου λέει: Αστο tatsi μου αυτό, έχωμε καιρό να τ ακούμε.. Εντάξει. Χτύπησα 'Ξενιτεμένο μου πουλί'. Ω ρ α ί α !
Αυτό το Σαββάτο μ είδε ο Θεός!

Γίνκα κι εγώ Θεός..

 

 

Print

Αναμνήσεις

Πασχαλιάτικες εικόνες

Ολημερίς οι ετοιμασίες. Φροντίδα για την λάτρα του σπιτιού, τα πασχαλιάτικα ρούχα. Ήταν και το...

Read more: Πασχαλιάτικες...

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, το είχαμε κουβαλήσει με τη φοράδα και στοιβάξει στο αλώνι....

Read more: ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Απόψεις

28 Οκτωβρίου 1940

Μέρες γιορτινές, μέρα γιορτής κα μνήμης αύριο. Μέρα που ο λαός μας ξεκίνησε την μεγάλη...

Read more: 28 Οκτωβρίου...

Το σχολειό μας

Για ν’ αντηχήσουν στο σχολειό μας χαρούμενες φωνές, ν’ ανάψουν ξανά οι σόμπες στις αίθουσές του...

Read more: Το σχολειό μας

Σημείον εστί ού μέρος ουθέν

«Σημείον[1] είναι παν ό,τι δεν έχει μέρος». Πάνω σ’ αυτήν την κορυφαία ανακάλυψη δόμησαν οι...

Read more: Σημείον εστί...

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΟΙΗΣΗ

του Γιάννη Μότση Έμφυλη ή άφυλη δημιουργία Αλλά τι είναι ποίηση; Έχουν δοθεί πολλοί ορισµοί. Εµείς...

Read more: ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ...

Δημιουργίες

πρώτη γραφή

Στέρφα τά χρόνια Καί δέν ἐγκυμονεῖ ὁ καιρός καλό καί καλοσύνη παρά μονάχα μαῦρα ἄτια νά κροτοῦν μέ...

Read more: πρώτη γραφή

Στὸν Ἄλισσό καὶ στῆς Βρυτζάχας τὴν Πηγὴ

Μιχαήλ Πυλάρτη Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό» Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε...

Read more: Στὸν Ἄλισσό...

Ιδού ημείς εν απογνώσει

Δεν θα μιλήσω με όρους οικονομικούς, -τη δουλειά και το χρέος των οικονομολόγων δεν δύναμαι να...

Read more: Ιδού ημείς εν...

ημερολόγιο

Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα, χτυπάει κοντέρ στην...

Read more: ημερολόγιο