Σαν τους αετούς

Σαν τους αετούς που ψάχνουνε στα βράχια την φωλιά τους
έτσι κι εμείς βρεθήκαμε στον τόπο τον δικό σας,
Οι δυο γίναμε τέσσερις.
Τιμή μας και καμάρι μας που μας θυμηθήκατε.
Κι εμείς θυμούμαστε εσάς, μικρά παιδάκια, κι όλους τους Ζωτικιώτες.
Επίσης τον τόπο της δουλειάς μας,
την εκκλησιά της Παναγιάς κι όλα τα εξωκλήσια.
Κι εμείς κι εσείς δουλέψαμε με ευσυνειδησία,
έτσι επειδή το θέλαμε κι όχι απ’ την Πολιτεία.
Με τον καιρό οι κόποι φάνηκαν.
Η κοινωνική σας προσφορά, σπίτια νοικοκυρεμένα, παιδάκια.
Να ζήσετε να τα χαίρεστε.
Αν έρθουμε, λοιπόν, αυτού, βλέποντας τα παιδιά σας, θα λέμε:
Ετούτος μοιάζει του παππού, ο άλλος τη γιαγιά του.
Σαν της Βρυτζάχας το νερό, ο νους μας αλλού θα τρέχει…

Οι θύμισες φέρνουν συγκίνηση, μήπως και δεν αντέξουμε
Και μπήτε σε μπελάδες.
Γλεντήστε, λοιπόν, χορέψτε και μην χασομεράτε,
Όποιες κι αν ειν’ οι ρίζες σας να μην τις λησμονάτε.
Κι εμείς χορέψαμε στους γάμους σας και κουμπαριές εκάναμε.
Τα σπίτια σας που γιόρταζαν για μας ήταν η καφετέρια
Και το ρακί της αμπελιάς ήταν το καπουτσίνο.
Το πανηγύρι του χωριού ήταν ο Σύλλογός μας.
Αλληλοστηριχτείτε, πιάστε σφιχτά τα χέρια σας, σκώστε τα επάνω,
ακόμη πιο πάνω, που λέει και το τραγούδι.
Πίνοντας ν’ ακούσουμε μία ευχή απ’ τα δικά σας χείλια:
Να ζούμε χρόνους εκατό, γιατί όχι και χίλια!!
Και τώρα μια παραγγελιά της ξενιτειάς τραγούδι.
Να ακουστεί στα Γιάννενα και στις πλαγιές στο Σούλι!
Θ’ ακούσουν αυτοί που θαναι κεί. Θα πούνε.
Α: Τα παιδιά μας ειν’ αυτά. «Να τα χαρίζει η Παναγιά»
Να ‘ρθουνε να μας δούνε.
Σας αγαπούμε βρε παιδιά κι ας ζούμε σαν δυο ξένοι
Είμαστε οι δασκάλοι σας, Αλέλος και Πολυξένη.
Καλή σας διασκέδαση. Αν κάποτε ανταμωθούμε
Θα θυμηθούμε πιο πολλά και θα ευχαριστηθούμε.
Γειά σας και χαρά σας.

Αλέκος και Πολυξένη Γκουβά.   »

Print

Αναμνήσεις

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Το Σαββατόβραδο, το ''66'

του Χρήστου Ν. Θεμελή  Οταν έπεσαν τα πόσκια   τα μάσαμαν στη στρούγκα   εγώ, μια χαψιά μαξουμάκι,...

Read more: Το...

Το όργωμα

«Πού είστε νισιάνια μου», ακούστηκε η φωνή της γιαγιάς – Βαρβάρας Πάσχου καθώς ξεπρόβαλε από το...

Read more: Το όργωμα

Ο περδίκης

Βαρύς ο χειμώνας στο χωριό. Αφού είχαν, για κάμποσες μέρες, αγκομαχήσει ο Παλεχώρης κι ο Πλάτανος...

Read more: Ο περδίκης

Απόψεις

Εν αρχή ην το χάος

Ι. Μότσης «Εν αρχή ην το Χάος[1]» κατά τον Ησίοδο. Τρία στοιχεία όμως συνυπάρχουν, το Χάος, η...

Read more: Εν αρχή ην το...

Γλωσσική συνείδησι και Εθνική Ταυτότητα"

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Το θέμα που θα...

Read more: Γλωσσική...

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Δημητρίου Μίχα τ. Δ/ντου της Ριζαρείου Σχολής    Η Ελληνική λαογραφία και παράδοση έχει γράψει όχι...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ...

ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ

Εσένα στολίδι του γένους των Ελλήνων, που πρώτος μπόρεσες να υψώσεις φως λαμπρό μες σε φρικτά...

Read more: ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ...

Δημιουργίες

Θά βάλω

Θά βάλω εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ μεταξένιο νῆμα...

Read more: Θά βάλω

αναζητάμε πολλά;

www.zotiko.gr <κοινός τόπος> αναζητάμε την παιδικότητά μας θέλωμε πίσω τώρα, τον ήλιο, την άγρια...

Read more: αναζητάμε...

Πηνελόπη

    της Βασιλικής Μίχα Μέσ' την ειρκτή αγκαλιά της προσμονής παγιδευμένη  θαρρείς του πόθου οι κρουνοί  να...

Read more: Πηνελόπη

το δαυλί

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΦωτοΜότσης (το δαυλί) Χαράματα, σηκώθηκε η κυρα Κατέρω ν’ ανάψει τη φωτιά στο τζάκι, να...

Read more: το δαυλί