Σαν τους αετούς

Σαν τους αετούς που ψάχνουνε στα βράχια την φωλιά τους
έτσι κι εμείς βρεθήκαμε στον τόπο τον δικό σας,
Οι δυο γίναμε τέσσερις.
Τιμή μας και καμάρι μας που μας θυμηθήκατε.
Κι εμείς θυμούμαστε εσάς, μικρά παιδάκια, κι όλους τους Ζωτικιώτες.
Επίσης τον τόπο της δουλειάς μας,
την εκκλησιά της Παναγιάς κι όλα τα εξωκλήσια.
Κι εμείς κι εσείς δουλέψαμε με ευσυνειδησία,
έτσι επειδή το θέλαμε κι όχι απ’ την Πολιτεία.
Με τον καιρό οι κόποι φάνηκαν.
Η κοινωνική σας προσφορά, σπίτια νοικοκυρεμένα, παιδάκια.
Να ζήσετε να τα χαίρεστε.
Αν έρθουμε, λοιπόν, αυτού, βλέποντας τα παιδιά σας, θα λέμε:
Ετούτος μοιάζει του παππού, ο άλλος τη γιαγιά του.
Σαν της Βρυτζάχας το νερό, ο νους μας αλλού θα τρέχει…

Οι θύμισες φέρνουν συγκίνηση, μήπως και δεν αντέξουμε
Και μπήτε σε μπελάδες.
Γλεντήστε, λοιπόν, χορέψτε και μην χασομεράτε,
Όποιες κι αν ειν’ οι ρίζες σας να μην τις λησμονάτε.
Κι εμείς χορέψαμε στους γάμους σας και κουμπαριές εκάναμε.
Τα σπίτια σας που γιόρταζαν για μας ήταν η καφετέρια
Και το ρακί της αμπελιάς ήταν το καπουτσίνο.
Το πανηγύρι του χωριού ήταν ο Σύλλογός μας.
Αλληλοστηριχτείτε, πιάστε σφιχτά τα χέρια σας, σκώστε τα επάνω,
ακόμη πιο πάνω, που λέει και το τραγούδι.
Πίνοντας ν’ ακούσουμε μία ευχή απ’ τα δικά σας χείλια:
Να ζούμε χρόνους εκατό, γιατί όχι και χίλια!!
Και τώρα μια παραγγελιά της ξενιτειάς τραγούδι.
Να ακουστεί στα Γιάννενα και στις πλαγιές στο Σούλι!
Θ’ ακούσουν αυτοί που θαναι κεί. Θα πούνε.
Α: Τα παιδιά μας ειν’ αυτά. «Να τα χαρίζει η Παναγιά»
Να ‘ρθουνε να μας δούνε.
Σας αγαπούμε βρε παιδιά κι ας ζούμε σαν δυο ξένοι
Είμαστε οι δασκάλοι σας, Αλέλος και Πολυξένη.
Καλή σας διασκέδαση. Αν κάποτε ανταμωθούμε
Θα θυμηθούμε πιο πολλά και θα ευχαριστηθούμε.
Γειά σας και χαρά σας.

Αλέκος και Πολυξένη Γκουβά.   »

Print

Αναμνήσεις

Ο γάϊδαρος

Καταμεσίς τ’ ουρανού ο ήλιος τσουρούφλιζε  τα γυμνά μας μπράτσα και καθώς ο ιδρώτας έσμιγε με την...

Read more: Ο γάϊδαρος

Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της...

Read more: Το κριάρι

Στο γάμο του μπάρμπα Μήτσιου

Ταξιδευτής ο πρωτοξάδερφος, που μικρά τότε τον φωνάζαμε μπάρμπα-Μήτσιο, σε μια από τις επιστροφές...

Read more: Στο γάμο του...

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Απόψεις

Γλώσσα και φύλο

Ρούλα Τσοκαλίδου (2001)  Όταν γεννηθεί ένα παιδί, η πρώτη ερώτηση που κάνουμε είναι αν "είναι αγόρι ή...

Read more: Γλώσσα και φύλο

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

ΣΚΙΩΝ

Ο Καραγκιόζης και ο...Τέως (σύνθεση:Σταύρος Ξαρχάκος,στίχοι:Νίκος Γκάτσος) Εμένα φίλε με λένε...

Read more: ΣΚΙΩΝ

περί έρωτος

Ο έρως μεριμνεί ως μανιακός των αμπελώνων της ψυχής ν’ αποτελειώσει ό,τι έχει αρχίσει με μια απλή...

Read more: περί έρωτος

Δημιουργίες

πρώτη γραφή

Στέρφα τά χρόνια Καί δέν ἐγκυμονεῖ ὁ καιρός καλό καί καλοσύνη παρά μονάχα μαῦρα ἄτια νά κροτοῦν μέ...

Read more: πρώτη γραφή

της γκελως

Τρεις κρεμασμένες στον φτελιά και μια στον πλάτανο Ο θάνατος ο έρωτας ο ο ο θάνατος άναψε τα...

Read more: της γκελως

Έρχομαι

Έρχομαι Πάγος λειωμένος σίδηρος από της γης τη μήτρα Κατεβασιά αχαλίνωτη από τη χαίτη των ορέων Έρχομαι Στην...

Read more: Έρχομαι

ημερολόγιο

του ΦωτοΜότση   Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα,...

Read more: ημερολόγιο