Γηράσκων αεί διδασκόμενος

του Φώτη Παπαφώτη

Τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, ήμουν στην  Ήπειρο, και επισκέφθηκα το τουριστικό του Χρ. Αθανασοπούλου στη Βρυτζάχα για να απολαύσω έναν καφέ.
Εκεί που καθόμουν και απολάμβανα την φύση, είδα σε παρακείμενο αγρό αρκετά αγελάδια και αρκετά  μοσχάρια, μέσα δε στο κοπάδι ήταν και δύο λυκόσκυλα, ένας χρώματος μαύρου και ένας χρώματος καφέ  - άσπρο.


Απέναντι ακριβώς από το τουριστικό κατάστημα, υπάρχει μια ας την πούμε στάνη, μερικά ξύλα και λίγες κλάρες δέντρων. Όταν έφθασαν σε αυτό το σημείο τα αγελάδια, ως ήτο φυσικό πήγαν μερικά να γευτούν από τα κλαδιά, που είχε τοποθετήσει για σκιά ο βοσκός.
Αμέσως τα δύο σκυλιά πήγαν και αφού γαύγισαν για δύο φορές τα γελάδια υποχώρησαν αμέσως.
Ακριβώς πίσω από την στάνη, τέσσερα συγκεκριμένα γελάδια, προχώρησαν βόσκοντας και προσπέρασαν την στάνη, τότε έτρεξαν και πάλι τα δυο σκυλιά και αφού πέρασαν μπροστά τους γαύγισαν και τα αγελάδια οπισθοχώρησαν την ίδια στιγμή.
Μια αγελάδα είχε φύγει και βοσκούσε σε μια απόσταση περίπου εκατό μέτρα από τα υπόλοιπα. Τότε έφυγε το άσπρο σκυλί και αφού την πλησίασε σε απόσταση περίπου πενήντα μέτρα, γαύγισε δυο φορές, και η αγελάδα σήκωσε αμέσως το κεφάλι και επέστρεψε εκεί που ήταν τα υπόλοιπα.
Τότε ρώτησα, τίνος είναι αυτά τα γελάδια και έμαθα ότι αυτά ανήκουν σε έναν κάτοικο Ζωτικού.
Λύθηκε δε αμέσως η απορία μου, πως προστατεύονται αυτά τα μοσχάρια ελεύθερα στο βουνό, που οπωσδήποτε θα υπάρχουν και λύκοι.
Δημιουργήθηκε όμως μια μεγάλη απορία πώς εκπαιδεύτηκαν αυτά τα σκυλιά να είναι καλύτερα από βοσκό φύλακα, πώς τα γελάδια υπακούγανε αμέσως στα γαυγίσματα των σκυλιών.
Τέλος όταν έφευγα τα είχαν συγκεντρώσει σε ένα χωράφι, και συγκεκριμένα, εκεί όπου τον χειμώνα γίνεται λίμνη, το μεν άσπρο τα φύλαγε, το δε μαύρο ήρθε να διώξει το αυτοκίνητο που πέρασε αυτή την ώρα στον δρόμο, και φυσικά αυτό είναι ένα ρεπορτάζ, όλο πραγματικότητα.
Συγχαρητήρια στον κ. Β. Ζούμπο, που όπως έμαθα είναι ο ιδιοκτήτης των.
-.-
Υ.Γ. Όταν ο σκύλος με γαύγιζε να φύγω, εγώ σταμάτησα να τον απολαύσω φυσικά με κλειστά παράθυρα.

 

Print

Αναμνήσεις

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Στο γάμο του μπάρμπα Μήτσιου

Ταξιδευτής ο πρωτοξάδερφος, που μικρά τότε τον φωνάζαμε μπάρμπα-Μήτσιο, σε μια από τις επιστροφές...

Read more: Στο γάμο του...

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Απόψεις

ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;

του Δημήτρη Σ. Μίχα Αν προβληματιστούμε για την επιλογή Σχολείου που θέλουμε για τα παιδιά μας...

Read more: ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ...

Ψες με την αστροφεγγιά

Φροντίζοντας την  «Ιστοσελίδα των Ζωτικιωτών» μου δόθηκε η ευκαιρία να ανασύρω από την μνήμη...

Read more: Ψες με την...

ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ

Εσένα στολίδι του γένους των Ελλήνων, που πρώτος μπόρεσες να υψώσεις φως λαμπρό μες σε φρικτά...

Read more: ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ...

η λεξη

Πολλές φορές η λέξη μας επιφυλάσσει εκπλήξεις τέτοιες, που σε ανύποπτες καταστάσεις θα διάβαιναν...

Read more: η λεξη

Δημιουργίες

γιατί ζωή είναι Αγάπη...

Πηγή που σχηματίζει το ποτάμι της ύπαρξής μας... η ζωή μας..! Ένα ταξίδι αδιάκοπο, δημιουργικό και άρρηκτα...

Read more: γιατί ζωή...

Ἡ ἡμέρα δείχνει πρόσχαρη!

  του Μιχάλη Πυλάρτη   (ἀπὸ τὴν συλλογὴ : Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ)   Ἡἡμέρα δείχνει  πρόσχαρη!

Read more: Ἡ ἡμέρα...

προθέσεις

του Φώτη Μότση Α, να μπορούσε κανείς να βαδίσει αβασάνιστα στην κάθε καινούργια μέρα! Να την...

Read more: προθέσεις

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως