Σαν παραμύθι

 

Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα μονοπάτια του Ζωτικού. Από τότε καθένας έχει βρεί τον δρόμο του.

Καιρός να ξαναφτιάξουμε την παρέα, ν' ανταμώσουμε τα λόγια και τις σκέψεις μας, τις λαχτάρες και τις θύμησές μας σ’ αυτές τις φιλόξενες σελίδες.
  Στο μυαλό μου παγιδευμένες οι εικόνες μιας νιότης αγέραστης, τα φύλλα στον τρελλό τους χορό το Φθινόπωρο, τα καινούργια μας βιβλία και η Πολυξένη με τον Αλέκο, οι αξέχαστοι δάσκαλοί μας, να προσπαθούν με φιλότιμο να ξεστρατίσουν το νου μας απ’ το παιγνίδι για να μας μάθουν τα γράμματα που θ’ άλλαζαν τη ζωή μας.
 
Με πόση, αλήθεια, λαχτάρα περιμέναμε τον ξέφλο, αντάμωμα δουλειάς και κεφιού, βραδυές γεμάτες ιστορίες μαγευτικές, τραγούδι και τσίπουρο. Χωρίς κλαρίνα και ντέφια, μονάχα τραγούδι και χέρια ν’ ανοίγουν τον πολύτιμο καρπό.
Οι πρώτες βροχές,… αυτή η δυνατή μυρωδιά της ξερής ζεστής γής που ποτίζεται κι αχνίζει, οι φουσκωμένοι λάκκοι - τι μπελάς κι αυτός να κρατάς με το ΄να χέρι το ξύλο για την σόμπα του σχολειού, τον τορβά με τα βιβλία περασμένο σταυρωτά στους ώμους, να κρατάς με τ’ άλλο χέρι κλειστή μπροστά την κάππα, κι άντε να περάσεις τα θυμωμένα νερά. Μπελάς, καλοδεχούμενος μπελάς. Κάτι σαν κόντρα στη φύση, μια παιχνιδιάρικη δοκιμασία, αντάμα με το δέος.
 
Υστερα πάλι στο καταχείμωνο, οι νιφάδες να στροβιλίζονται πριν υφάνουν τα κατάλευκο χαλί τους. Τι μαγεία κι αυτή ν’ αφουγκράζεσαι μεσ’ στην παράξενη σιωπή τον γδούπο της πτώσης τους.
 
Αλλοτε πάλι στο κρύο ξεροβόρι να ζεσταίνουμε με την ανάσα μας τα παγωμένα μας δάχτυλα, γλυστρώντας στους παγοδρόμους, μιας κι οι δρόμοι μας μαζεύαν το νερό απ’ τις πηγές του χωριού μας και το πάγωναν.
 
Αλλ’ όταν έφθαν’ η άνοιξη! Πώς στολίζονταν η φύση, πώς ντύνονταν τα χωράφια μ’ αγριολούλουδα – μαργαρίτες, παπαρούνες κι ό,τι μπορεί να φανταστεί ο νους μας. Πώς άπλωνε το κορμί μας να ρουφήξει και την τελευταία ακτίνα του ήλιου, με τα μαρτίτσια στα χέρια μας.
 
Μάρτης, Απρίλης, Μάης…..
 
"Έστησ' ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη
κι η φύσις ηύρε την καλή και την γλυκιά της ώρα,
και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους
ανάκουστος κελαηδισμός και λιποθυμισμένος.
Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα,
χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,
και παίρνουνε το μόσχο της, κι αφήνουν τη δροσιά τους,
κι όλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,
τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια..…"
 
Απρίλης, Μάης, Θεριστής……
 
“Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη,
η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι…”,
εικόνες που έχουν σφραγίσει για πάντα τη ζωή μας, κι ίσως είναι από μόνες τους η ίδια η ζωή.
 
Ι. Μότσης
 

 

Print

Αναμνήσεις

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Αναμένω

Ετούτο κι αν ήταν: είχα να ιδώ τον tatsis από τον καιρό με τα κοντά, τα ολούθε μπαλωμένα...

Read more: Αναμένω

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των...

Read more: Γενάρης του '69

Απόψεις

Παρέμβαση του Δ. Ιατρόπουλου στην παρουσίαση του έργου του Φώτη Μότση στο "Αιτιον"

Αυτές οι βραδιές, αυτές οι συναντήσεις ουσιαστικά είναι πράξεις αντίστασης σε μια τέτοια εποχή....

Read more: Παρέμβαση του...

Ο πνευματικός και ψυχικός δεσμός με το χωριό μας

Δημητρίου Μίχα,  τ. Δ/ντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Όταν κάποιος αναφέρεται στον τόπο...

Read more: Ο πνευματικός...

Ψες με την αστροφεγγιά

Φροντίζοντας την  «Ιστοσελίδα των Ζωτικιωτών» μου δόθηκε η ευκαιρία να ανασύρω από την μνήμη...

Read more: Ψες με την...

25η Μαρτίου: μία ευσύνοπτη παρουσίαση της διπλής γιορτής

Η 25η Μαρτίου είναι ημέρα εορτασμού της επανάστασης του 1821, αλλά και ημέρα κατά την οποία...

Read more: 25η Μαρτίου:...

Δημιουργίες

το τρυφερό φιλί

του Φώτη Μότση Κυκλοφοροῦν     αὐτοί     μέ τήν παλάμη τους μές στίς δικές σου τσέπες Μέ τή σκιά σου...

Read more: το τρυφερό φιλί

χωρικοί

Σαββατοκύριακο, σχόλες, άγιες μέρες και πανηγύρια εθνικά. Λεφούσι αγριεμένο ξεχύνονται μυριάδες...

Read more: χωρικοί

Αναζητώντας το κέρας της Αμάλθειας

Την άδεια σου ζωή πως να γεμίσεις? ικέτης σε προσκύνημα να γίνεις πως μπορείς ? σε απομεινάρια...

Read more: Αναζητώντας...

Η πορτοκαλάδα

του Γιάννη Μπανίκα Αύγουστος του 2010 ανήμερα της Αϊ Σωτήρος. Στον προαύλιο χώρο του Μοναστηριού...

Read more: Η πορτοκαλάδα