Μικρό αφιέρωμα

Ξεχωριστή η φετινή μας η γιορτή. Με το έμπα της άνοιξης ξανοιγόμαστε στο παρελθόν, στα δικά μας νιάτα, στις δικές μας μέρες, όταν ο ήλιος ήταν πάντα λαμπερός, κι ουρανός πάντα ξάστερος, ακόμη κι όταν χιόνιζε, ακόμη κι όταν η Βρυτζάχα σκοτείνιαζε την όψη της  κι αντάμωνε με την αστραπή την Ολύτσικα, απ’ όπου πάντα ο ήλιος μας έστελνε και στέλνει την δική του καλημέρα.

Ξεχωριστή η φετινή μας η γιορτή καθώς αυτή ξεδιπλώνει τον χρόνο σε συναπάντημα δυο γενεών, του χρέους της μιας απέναντι στην άλλη. Το ΄να πληρώθηκε περίσσια, την ώρα που η δεύτερη ανασταίνονταν μέσ’ στην ανεμελιά της πρώτης μας νιότης. Περίσσια πληρωμή, μ’ αγάπη και πάθος, τις παγωμένες μέρες του χειμώνα, καθώς στην στρωμένη με τα’ άσπρο χιόνι αυλή του σχολειού μας παίζαμε χιονοπόλεμο, ώσπου κουρασμένοι απ’ τον κάματο της μάχης τρέχαμε  να ζεστάνουμε τα παγωμένα μας δάχτυλα στις σόμπες των αιθουσών μας.

Εκείνα τα χρόνια μας, οι αναμνήσεις απ’ αυτά τα δικά μας χρόνια παραμένουν ανεκτίμητος για μας θησαυρός. Είτε είναι τα πρωτοβρόχια με την μελαγχολία τους, είτε τα χιόνια και τα δάκρυα  της Βρυτζάχας, ν΄ αυλακώνουν την ψυχή μας, είτε η άνοιξη με τον χαρούμενο ήλιο και τις πασχαλιάτικες γιορτές, είτε το ξανθό μας καλοκαίρι με τα παιγνίδια στην απεραντοσύνη του Ζωτικού, σ’ όλες αυτές τις εικόνες οι δάσκαλοί μας έχουν βάλει τη δική τους ανεξίτηλη σφραγίδα.  

Σαν έφτασε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου, όλοι εμείς, περήφανοι για την μεγάλη μας τύχη, για την ευτυχία, που τώρα στην ώριμη νιότη μας ξεκάθαρα βλέπουμε, την ευτυχία και τύχη που ΄χαμε τον Αλέκο, την Πολυξένη, την Νίνα και τον Πάνο δασκάλους μας, εκφράζουμε σ’ αυτήν την γιορτή, μ’ αυτήν την γιορτή, την χαρά και την ευγνωμοσύνη μας για ό,τι κάνανε για μας. Αυτό που κάνανε είναι πέρα απ’ το χρέος, γι’ αυτό και αυτοί αποτελούν για μας μέτρο προσφοράς κι αξιοσύνης, μέτρο ομορφιάς και δύναμης.
 

Ι. Μότσης

Print

Αναμνήσεις

Ποιος είναι ποιος;

  Το κτίριο, πίσω μας είναι το κτίσμα που βρίσκεται κάτω από το σχολείο. Για κάποιο διάστημα...

Read more: Ποιος είναι...

Το Ζωτικό

του Φώτη Παπαφώτη Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό...

Read more: Το Ζωτικό

Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των...

Read more: Γενάρης του '69

Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της...

Read more: Το κριάρι

Απόψεις

ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;

του Δημήτρη Σ. Μίχα Αν προβληματιστούμε για την επιλογή Σχολείου που θέλουμε για τα παιδιά μας...

Read more: ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ...

Ο πνευματικός και ψυχικός δεσμός με το χωριό μας

Δημητρίου Μίχα,  τ. Δ/ντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Όταν κάποιος αναφέρεται στον τόπο...

Read more: Ο πνευματικός...

ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙ

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Σεβασμιώτατοι...

Read more: ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ...

Κατακλυσμός του Δαρδάνου (Σαμοθράκης) β μέρος

Ο Δάρδανος σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία ήταν γιός του Δία και Ηλέκτρας κόρης του Άτλαντα, ο...

Read more: Κατακλυσμός...

Δημιουργίες

αδέσποτο

Τους είδα. Κατακτημένους, μίζερους, νικημένους μα καμαρωτούς, να εκδράμουν αποφασισμένοι...

Read more: αδέσποτο

Στὸν Ἄλισσό καὶ στῆς Βρυτζάχας τὴν Πηγὴ

Μιχαήλ Πυλάρτη Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό» Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε...

Read more: Στὸν Ἄλισσό...

της γκελως

Τρεις κρεμασμένες στον φτελιά και μια στον πλάτανο Ο θάνατος ο έρωτας ο ο ο θάνατος άναψε τα...

Read more: της γκελως

Ματαιότητα

του Χρήστου Ν. Θεμελή   Κατά διαστήματα, άλλοτε πυκνότερα, άλλοτε πιο αραιά, μου δημιουργείται μια...

Read more: Ματαιότητα