Μικρό αφιέρωμα

Ξεχωριστή η φετινή μας η γιορτή. Με το έμπα της άνοιξης ξανοιγόμαστε στο παρελθόν, στα δικά μας νιάτα, στις δικές μας μέρες, όταν ο ήλιος ήταν πάντα λαμπερός, κι ουρανός πάντα ξάστερος, ακόμη κι όταν χιόνιζε, ακόμη κι όταν η Βρυτζάχα σκοτείνιαζε την όψη της  κι αντάμωνε με την αστραπή την Ολύτσικα, απ’ όπου πάντα ο ήλιος μας έστελνε και στέλνει την δική του καλημέρα.

Ξεχωριστή η φετινή μας η γιορτή καθώς αυτή ξεδιπλώνει τον χρόνο σε συναπάντημα δυο γενεών, του χρέους της μιας απέναντι στην άλλη. Το ΄να πληρώθηκε περίσσια, την ώρα που η δεύτερη ανασταίνονταν μέσ’ στην ανεμελιά της πρώτης μας νιότης. Περίσσια πληρωμή, μ’ αγάπη και πάθος, τις παγωμένες μέρες του χειμώνα, καθώς στην στρωμένη με τα’ άσπρο χιόνι αυλή του σχολειού μας παίζαμε χιονοπόλεμο, ώσπου κουρασμένοι απ’ τον κάματο της μάχης τρέχαμε  να ζεστάνουμε τα παγωμένα μας δάχτυλα στις σόμπες των αιθουσών μας.

Εκείνα τα χρόνια μας, οι αναμνήσεις απ’ αυτά τα δικά μας χρόνια παραμένουν ανεκτίμητος για μας θησαυρός. Είτε είναι τα πρωτοβρόχια με την μελαγχολία τους, είτε τα χιόνια και τα δάκρυα  της Βρυτζάχας, ν΄ αυλακώνουν την ψυχή μας, είτε η άνοιξη με τον χαρούμενο ήλιο και τις πασχαλιάτικες γιορτές, είτε το ξανθό μας καλοκαίρι με τα παιγνίδια στην απεραντοσύνη του Ζωτικού, σ’ όλες αυτές τις εικόνες οι δάσκαλοί μας έχουν βάλει τη δική τους ανεξίτηλη σφραγίδα.  

Σαν έφτασε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου, όλοι εμείς, περήφανοι για την μεγάλη μας τύχη, για την ευτυχία, που τώρα στην ώριμη νιότη μας ξεκάθαρα βλέπουμε, την ευτυχία και τύχη που ΄χαμε τον Αλέκο, την Πολυξένη, την Νίνα και τον Πάνο δασκάλους μας, εκφράζουμε σ’ αυτήν την γιορτή, μ’ αυτήν την γιορτή, την χαρά και την ευγνωμοσύνη μας για ό,τι κάνανε για μας. Αυτό που κάνανε είναι πέρα απ’ το χρέος, γι’ αυτό και αυτοί αποτελούν για μας μέτρο προσφοράς κι αξιοσύνης, μέτρο ομορφιάς και δύναμης.
 

Ι. Μότσης

Print

Αναμνήσεις

Το βαρέλι

Ο Τάκη-Καλλιόπης – έτσι αποκαλούσαμε τότε τον καλό κι πάντα αγαπητό μου φίλο Τάκη Θεμελή – είχε...

Read more: Το βαρέλι

η ορχήστρα

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΦωτοΜότσης (η ορχήστρα)   Δεν είχαν καλά –καλά αρχίζει να κουρδίζουν οι ¨γύφτοι¨, κάτω από...

Read more: η ορχήστρα

Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της...

Read more: Η Κάκω Ρίνα

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Απόψεις

Η 28η Οκτωβρίου

Η 28η Οκτωβρίου 1940 είναι μια ημερομηνία που αναθερμαίνει τη σκέψη μας με πατριωτικούς...

Read more: Η 28η...

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΙ

  Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής   (Κείμενο για να...

Read more: ...

ΑΠΟΔΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

του Ι. Μότση 5,6 εκατομμύρια Ελληνες α', β', γ'αλλά και δ' γενιάς αποτελούν σήμερα τον Ελληνισμό...

Read more: ΑΠΟΔΗΜΟΣ...

Περί της ανακαλύψεως της Αμερικής

« Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν ειν αλί κείται». Η Ωγυγία λοιπόν είναι νησί κατά τον Σύλλα η οποία...

Read more: Περί της...

Δημιουργίες

Ο έρως της Κανελας

Είναι αυτό που λένε όλοι τ όνομα να μη σου βγεί.... κι όλα τούτα για τον Φάνη ! Το ψιθύριζαν στη...

Read more: Ο έρως της...

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Μπανίκα Πέντε παιδιά είχε ο Βαγγέλης Τόκας, απ’ την Μπεστιά. Έκανε πολλά παιδιά τότε ο...

Read more: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

καθρέφτες

Ανοχύρωτος. Γενικά. Ξένο σώμα σε βαλτώδη περίγυρο, ματαιοπονεί να 'βρει μονοπάτι που θα τον βγάλει...

Read more: καθρέφτες

Να βρω τα παιδικά μου τα φτερά ζητώ

Του Φώτη Μότση Τώρα μιλώ με δόντι σάπιο, μπάσος Ά, είν’ παράταιρη η λαλιά αυτή Στον κόσμο ετούτο...

Read more: Να βρω τα...