Οι πισίνες του Ζωτικού

Το χωριό μας ήταν και είναι όμορφο χωριό. Παλιά, κάθε σπίτι είχε και την πισίνα του που γέμιζε με γάργαρο δροσερό νερό, είχαμε και μια θερμαινόμενη πισίνα, του μπάρμπα-Βαγγέλη για έκτακτες ανάγκες. Κάθε πισίνα είχε και την δική της ιδιαιτερότητα. Η δική μας πισίνα ήτανε το καλοκαίρι κατάλληλη για χειμερινούς κολυμβητές, η πισίνα της θειάς της Νάσενας, ήταν κατάλληλη για όσους αγαπούσαν τα αχλάδια, η θερμαινόμενη πισίνα για όσους αγαπούσαν τα κεράσια, και για να μην τα πολυλογώ, κάθε πισίνα προσέφερε κάτι ιδιαίτερο. Κάποιες από τις πισίνες είχαν ένα βασικό πλεονέκτημα. Ηταν αθέατες στο ευρύ κοινό, κι έτσι μπορούσαμε να απολαύσουμε το κολύμπι  χωρίς τις ειδικές περιβολές, μαγιώ και τα τοιαύτα - παραγγελίες από τους ζωτικιώτικους  οίκους μόδας. Τότε οι πισίνες ήταν και αφορολόγητες, δεν αποτελούσαν τεκμήριο διαβίωσης, παρ’ ότι το νερό ανανεωνόταν κάθε βράδυ. Για τον λόγο αυτό δεν υπήρχε και καμμιά ανάγκη χλωρίωσής τους.

Μια πισίνα που διέθετε τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα ήταν της μετέπειτα συμπεθέρας Ζωίτσας, στα Λύτροφα. Ημιθερμαινόμενη και αθέατη. Ηταν λίγο μικρή, αλλά δεν μας πείραζε και τόσο, δεν θα κάναμε δα και τα μακροβούτια.

 

Στην πισίνα αυτή καταλήξαμε ένα μεσημέρι μια παρέα πέντε – έξι παιδιών για να απολαύσουμε το μεσημεριανό μας κολύμπι. Αποφασίσαμε δε να αξιοποιήσουμε και τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα της πισίνας. Μόλις ξεφορτωθήκαμε κάθε περιττό και μείναμε με την αδαμιαία περιβολή μας, βουτήξαμε όλοι μας στα ζεστά νερά της πισίνας. Αφού αναμετρηθήκαμε στις κολυμβητικές μας δεινότητες  και κυρίως στην αντοχή καθενός μας κάτω απ’ το νερό, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στον πολιτισμό, αφήνοντας και την πισίνα μισογεμάτη.

 

Ψάχνουμε τα ρούχα μας,  πουθενά τα ρούχα μας. Είχαν κάνει φτερά, μαζί και τα παπούτσια μας.

-Μας τα πήρε η μάννα, λέει ο Θανάσης.

- Θα μπω εγώ απ’ το παράθυρο στο κατώϊ να τα πάρω, λέει ο Ναστάσης.

Καλό το σχέδιο, αλλά έλα που έπρεπε να νυχτώσει και η κοιλιά μας άρχισε να διαμαρτύρεται από την πείνα.

Το καλό με τις πισίνες του Ζωτικού ήταν πως σε κάθε μια τους και σε πολύ κοντινή απόσταση υπήρχαν κήποι με διάφορα ζαρζαβατικά, κυρίως τομάτες και αγγουράκια άμεσα διαθέσιμα προς βρώσιν χωρίς άλλη επεξεργασία. Όπως επίσης και γρέτζουλα (αγριοστάφυλα).

Πάνε, λοιπόν, οι μισοί για τις τομάτες και οι άλλοι για τα γρέτζουλα και το τραπέζι μας έτοιμο. Όλα τα καλά της φύσης. όσο και τσάμπουρα είχαμε μαζέψει. Περιδρομιάσαμε με την ησυχία μας στον ίσκιο ενός πλατάνου, και καθώς ήμασταν έτοιμοι να πάρουμε και τον υπνάκο μας, άρχισε το πανηγύρι της κοιλιάς. Κάθε λίγο και λιγάκι τρέχαμε στον απόπατο της φύσης. Με αυτά τα ξελιγώματα πέρασε και η ώρα. Ο ήλιος μας χαιρέτησε και η νύχτα άρχισε να απλώνει τα πέπλα της και η παρέα μας να παίρνει το μονοπάτι της επιστροφής. Μόλις φτάσαμε κοντά στο σπίτι της Ζωίτσας, ξεκινά ο Ναστάσης, να μπεί στο κατώι από το παράθυρο για να φέρει τα ρούχα μας. Σε λίγο να τος ο Ναστάσης πίσω, με άδεια χέρια. Το παράθυρο ήταν μανταλωμένο και η πόρτα κλειδωμένη. Δεν υπήρχε άλλη λύση από το να διαλυθούμε και να πάει ο καθένας σπίτι του παίρνοντας απόμερα μονοπάτια. Φτάνοντας καθένας σπίτι του κάτι θα σοφίζονταν για να καλύψει την αδαμιαία του περιβολή.

 

Γιάννης Μότσης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

αυτή άδειασε ως τη μέση περίπου. Αφού χαρήκαμε

Print

Αναμνήσεις

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Ο Τσιρώνης

Ξημέρωσε, χάραξε η ημέρα, έχουμε δρόμο σήμερα, έχουμε ανηφόρα. Δύο ώρες μέχρι την Κοπάνησα. Είκοσι...

Read more: Ο Τσιρώνης

Οι εξετάσεις

του Ι.Μότση Ηταν συνήθεια στο χωριό μας οι εξετάσεις να ΄ναι συνάμα και πανηγύρι. Όχι μόνο οι...

Read more: Οι εξετάσεις

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Απόψεις

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΟΙΚΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ 15ο ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ

ΑΠΟΔΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ   Μέρος δεύτερο Ι. Μότσης   Η σύντομη αυτή ανασκόπηση της πορείας των Αποδήμων...

Read more: ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ...

ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

       της Σταυρούλας Θεμελή Ξύπνησα σήμερα το πρωί από ένα παράξενο τηλεφώνημα από την κολλητή μου να...

Read more: ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Ετυμολογία της "Λιβίκιστας"

Είχα την εντύπωση, μέχρι σήμερα, πως το όνομα "Λιβίκιστα" είναι σλάβικο. Λάθος!!!! και πάλι...

Read more: Ετυμολογία...

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Του Δημ. Μίχα, Διευθυντού της Ριζαρείου Σχολής   Τα Χριστούγεννα είναι η ημέρα που η Αγία και...

Read more: ΤΑ...

Δημιουργίες

Ο ανθός

Στου χρόνου τα περάσματα φυτρώνει ένα λουλούδι. Σκύβεις αργά, μ' απόγνωση και με χαρά στα δάχτυλα...

Read more: Ο ανθός

Ανατάσεις

Καιρός ν’ αναστήσουμε τις ξεριζωμένες καρδιές μας. Καιρός ν’ απαντήσουμε την άνοιξη στο...

Read more: Ανατάσεις

ΜήτσοΔάρας

του ΦωτοΜότση Ὁ ΜήτσοΔάρας  ἄδραξε εὐλαβικά τόν κορμό καί τόν ἀπόθεσε στά γόνατά του ἄκρως τρυφερά. Ἀκούμπησε τήν...

Read more: ΜήτσοΔάρας

Ο Ιούδας της νύχτας

του Φώτη Μότση ΚΕΡΩΝ α’ Αυτό το μέσα μου βουνό δεν θα το ξεριζώσω θα το αφήσω να γενεί βωμός άγρια να...

Read more: Ο Ιούδας της...