Λεωφορείον ο πόθος


"ΖΩΤΙΚΟΝ"
Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης Γράζενης τον κάμπο. Μη και λαθέψει το λεβεντόπαιδο, ο φυσικός και ηθικός αυτουργός του εγχειρήματος, ο ΚωσταΚαρράς.  Και το πάει σ' άλλο χωριό.
Μας πέταξε, πατ-πατ σα γατιά, όλα,  ένα ένα καμιά δεκαριά μαξούμια στην ψιλή καρότσα, αφού μας φίλησε κιόλας.
Είχε νυχτώσει,
-Ρε κερατάδες! έρθεταν δώθε; καλό γλέντι!..
Πήδησε στο τιμόνι, αφού πρώτα ασφάλισε την πίσω ποριά με το σιδερένιο σύρτη για να μη μας σπείρει σιαπέρα  στις κλώστρες:

 

 

- Θα κρατιέστε γερά, με τα δυο τα χέρια από τα κάγκελα τα ξύλινα τα πλαινά..πάμε παιδιά!
Άναψε τα μεγάλα τα φώτα, να φωτίσουν τα λόγγα.  Έβαλε μπρος, γουρ-γουρ,  βρουμ-βρουμ, γκάζωσε δυνατά. Κίνησε με φόρα για πέρα.   Οι καρδούλες μας και τα λαγκόνια χτύπαγαν σαν σφυριά και ο αρχηγός δώστου τα γκάζια.  Πήρε φόρα.  Πίσω καπνός, σύνεφο ο κουρνιαχτός.  Δεν είβλεπε τόνα τάλλο, πρώτες στροφές, πανηγύρι στη καρότσα, έβλιαζαν τ αρνιά, έφευγες από τον ένα πάγκο και βρίσκουσουν  απόπερα στον άλλο.  Η κόρνα τέρμα μές τα λόγγα, ως τα μεταξάδια οι μισοί είμασταν μεθυσμένοι. Γραμπωμένοι στην πίσω λιάσα, στα γόνατα, ξερνοβολάμαν τη δημοσιά!  Εγκαίνια της δημοσιάς, γνωριμία με τη ρόδα και τη  ζαλάδα της κλώστρας... άντερο να μην σου μείνει..
Γκάζωνε ο αρχηγός, κολλημένη η κόρνα, σιμώναμαν στο τέρμα.  Στο καφέ "Λιόντος".  Είξερε ότι το χωριό όλο,  τον περίμενε με ρύζι.  Όλοι με χούφτες ρύζι, μικροί, μεγάλοι, γυναίκες. Μπήκε δεξιά στο σιάδι του καφενείου.
Από παντού έρχονταν ρύζι.   Ευχές, χαιρετούρες, αγκαλιές στον ήρωα που μας είφερνε τα Γιάννα σιμά..
Στα πρόσωπα θαυμασμός και εσωτερική χαρά!  Τέτοια, που σήμερα μάταια χαλεύεις,,  να ματα-ιδείς..

 

Χρήστος Ν. Θεμελής

Print

Αναμνήσεις

Πασχαλιάτικες εικόνες

Ολημερίς οι ετοιμασίες. Φροντίδα για την λάτρα του σπιτιού, τα πασχαλιάτικα ρούχα. Ήταν και το...

Read more: Πασχαλιάτικες...

Χαμένος από χέρι

"….τον μπελά μου, μέσα, την καταδίκη μου…" κι όλο τραβούσε τα γένια του. "Τι τύχη φάρδος είναι...

Read more: Χαμένος από...

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Απόψεις

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ , ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Μίχας Δημήτριος, φιλόλογος καθηγητής Μέρος πρώτο Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ Πάσχα ἔχει βαθιὲς...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ...

Σημείον εστί ού μέρος ουθέν

«Σημείον[1] είναι παν ό,τι δεν έχει μέρος». Πάνω σ’ αυτήν την κορυφαία ανακάλυψη δόμησαν οι...

Read more: Σημείον εστί...

Ο ΜΗΝΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Ονομασία του μήνα Φεβρουαρίου Ετυμολογία μήνα: Ο Φεβρουάριος παράγεται από το λατινικό ρήμα...

Read more: Ο ΜΗΝΑΣ...

Κατανάλωση ή Δημοκρατία;

Ο φίλος μας ο Tatsis συχνά  πυκνά μας επαναφέρει στην σκληρή πραγματικότητα με επιλεγμένα κείμενα...

Read more: Κατανάλωση ή...

Δημιουργίες

Ο τόπος μου

  Ο τόπος μου. Ένα κομμάτι γης, μια λωρίδα γης ξαπλωμένης στις κλιτείς της Βρυτζάχας ν’ αγναντεύει...

Read more: Ο τόπος μου

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως

Σαν τους αετούς

Σαν τους αετούς που ψάχνουνε στα βράχια την φωλιά τους έτσι κι εμείς βρεθήκαμε στον τόπο τον δικό...

Read more: Σαν τους αετούς

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Μπανίκα Πέντε παιδιά είχε ο Βαγγέλης Τόκας, απ’ την Μπεστιά. Έκανε πολλά παιδιά τότε ο...

Read more: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ