Στη Γκρεμίνα

του Χρήστου Θεμελή
Γύρα στα 1950 μια μικρή παρέα 'ατίθασων' νεαρών εκείνη την εποχή που απαρτίζονταν από τους, ΝίκοΜάρκο, ΝίκοΚαρρά και ΚώσταΓιάννη, όλοι εκλεκτοί νέοι του χωριού αχτύπητη τριπλέτα, παιδιά για υοθέτημα ένας κι' ένας (αργότερα με τον καιρό οι δυό πρώτοι γνώσεψαν κάπως!), μεταξύ των άλλων σκάρωσαν και την πλάκα που θα περιγράψω.
Στην Γκρεμίνα λοιπόν οι Παπαζηκαίοι είχαν δυό τρεις κερασιές, καλοβαλμένα δέντρα εξαιρετικής ποικιλίας πετροκέρασα και γι' αυτό αποτελούσαν στόχο των παιδιών αλλά και των μεγαλύτερων, κοντολογής τις ρήμαζαν τα βράδια. Τι να κάνει λοιπόν ο καημένος ο Γιάνν' Παπαζήκος γεροντάκι τότε, έφτειαξε μια καλυβούλα με φτέρες στην κορφή στο χωράφι και αποφάσισε Μάιο-Ιούνιο να ξεβραδιάζει εκεί, να φυλάει τις κερασιές του από τις επιδρομές. Οι τρεις λοιπόν νεαροί εξυπνάκηδες, σκαρφίστηκαν την εξής πλάκα. Αποβραδίς πέρασαν από την εκκλησιά, πήραν μερικά κεριά και έψαξαν και μάζεψαν πέντε χειλώνες, κατά το σούρουπο δε κατασκήνωσαν στίς διπλανές  ζελενιές  κρυμμένοι, κοντά στην καλύβα του Παπαζήκου. Όταν σκοτείνιασε και αφού προχώρησε κάπως η νύχτα, κόλλησαν σε κάθε χειλώνα στο καύκαλο από ένα κερί και αφού τα άναψαν τις έβγαλαν στο ξέφωτο και τις άφησαν να φύγουν. Στη συνέχεια πέταξαν μια δυό πέτρες στην καλύβα του Γιάννη. Εκείνος ο καψερός πετάγεται μες τον ύπνο του έντρομος βγαίνει όξω και αντικρύζει πέντε φλόγες να προχωράνε κατά πάνω του μες στο σκοτάδι! Τον κατέλαβε τέτοιος πανικός που τράπηκε σε φυγή, σκουρτουμπάλες έφτασε κάτω στο σπίτι του όπου κλειδαμπαρώθηκε μέχρι την άλλη μέρα το μεσημέρι. Όλη τη νύχτα λοιπόν οι λεβέντες έκαναν γλέντι πάνω στις κερασιές τέτοιο που το θυμούνταν ως τα γεράματά τους και το μολόγαγαν στ' εμάς..

Print

Αναμνήσεις

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Το κοπάδι

Σχεδόν πάντα στο σπίτι είχαμε δυο γίδες για το γάλα, το τυρί και τα κατσικάκια τους. Τους δίναμε...

Read more: Το κοπάδι

ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, το είχαμε κουβαλήσει με τη φοράδα και στοιβάξει στο αλώνι....

Read more: ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των...

Read more: Γενάρης του '69

Απόψεις

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Πλούταρχος - Ο ελληνικός εποικισμός της Αμερικής

Ο Πλούταρχος (50-120 μ.Χ.) γεννήθηκε από παλιά αρχοντική οικογένεια στη Χαιρώνεια της...

Read more: Πλούταρχος...

Σαν παραμύθι

  Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα...

Read more: Σαν παραμύθι

 Καὶ λίγο χιοῦμορ στὴν ζωὴ μας!....

Δημήτρης Μίχας Εἶναι φορὲς στὶς συναντήσεις πού ἔχουμε μὲ τὶς παρέες μας, ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς ἄμεσα...

Read more:  Καὶ λίγο...

Δημιουργίες

πρώτη γραφή

Στέρφα τά χρόνια Καί δέν ἐγκυμονεῖ ὁ καιρός καλό καί καλοσύνη παρά μονάχα μαῦρα ἄτια νά κροτοῦν μέ...

Read more: πρώτη γραφή

Ανάμεσα στην αγριάδα των βουνών και στο νανούρισμα της θάλασσας

του Γεωργίου Κόνδη   Εν αρχή ην ο λόγος και εκ του λόγου γεννάται η αρχή του παντός. Ιδού λοιπόν...

Read more: Ανάμεσα στην...

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως

Θά βάλω

Θά βάλω εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ μεταξένιο νῆμα...

Read more: Θά βάλω