Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση
 
Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά του καθενός έτρεχαν όλοι μαζί, με τη σειρά, και με μεράκι περισσό. Όπως στον ξέφλο, όταν τριγύρω από τους σωρούς καλαμποκιού μαζευόντουσαν εδώθε οι άντρες, εκείθε οι κυράδες κι αρχίναγαν το αντικριστό τραγούδι που το διέκοπταν μονάχα κάποια χωρατά, -έτσι για να μερέψει λιγάκι η ατμόσφαιρα, μιας και πιότερο λυγμό παρά την ευθυμία  έσερνε η φωνή τους στον αέρα καθώς τραγούδαγαν. Ο θάνατος, η ξενιτιά, η ανημπόρια, ο λαβωμένος έρωτας..

Εμείς, τα λιανά, ακούγαμε μονάχα και παραβγαίναμε σε σβελτάδα στην αποκάλυψη του χρυσού καρπού που θα μας έδινε την αχνιστή μπομπότα στα κρύα του χειμώνα. Είχαμε, βέβαια, φροντίσει να φτιάξουμε πολλά σουφλιά, από κρανιά, για να ΄ναι λυγερά σαν το κορμί της νιας και αιχμηρά ωσάν το κάλλος της. Στη Ρουπακιά, λοιπόν, άλλοι σκυφτοί φρρρτ  φρρρτ με το δρεπάνι, άλλοι με μια χεριά αχερόκλωνα στην αμασχάλη να σιάζουν δέματα, άλλοι να τα φορτώνουν στη φοράδα, τη Μάρω, και στη Ρούσα για να κουβαληθούν στο αλώνι.
Βοηθούσαμε κι εμείς τα κούτσκα ό,τι μποράγαμε. Κι εκεί, ντάλα μεσημέρι, στα φυλλοκάρδια του Ιούλη, άρχισε να χαλάει ο ουρανός με μιαν απίστευτη ταχύτητα και να δονείται ο τόπος σύγκορμα από μπουμπουναριές. Μια από τις συνηθισμένες, τότε, μαυρίλες που προμηνούσαν σύντομο, άγριο ντουμάνι.
Λουφάξαμε όλα τα μικρά γύρω απ’ τα φουστάνια των μεγάλων. Εγώ, τρομαγμένος από τον διαπεραστικό αχό της βροντής, βρήκα φωλιά στην ποδιά της Σωτηρίας.
"Μη σκιάζεσαι, μανάρι μου, δεν είναι τίποτα, θα διαβεί και τούτο".
Αρεντέψαμε όλοι κάτω απ΄ το πουρνάρι, εκεί που κρεμόταν ο ντορβάς με το προσφάι, για να φυλαχτούμε απ’ τις χοντρές τις στάλες που πόναγαν σαν το χαλάζι. Και ήταν οι μπουμπουναριές τόσο βροντερές που νόμιζες πως θα γίνει το στερέωμα κεραμιδάκια. Εγώ ακόμα γραπωμένος στην ποδιά της Σωτηρίας. "Μωρε θείτσα, τι ‘ναι ετούτος όλος ο χαλασμός;"  "Μη σκιάζεσαι, καμάρι μου, δεν είναι τίποτας. Κυνηγάει ο πάπ’ς τη βάβω!"
Ίσαμε σήμερα βλέπω έναν τεράστιο, οργισμένο γέροντα να ‘ χει πάρει στο κατόπι τη γριά του εκεί ψηλά στον ουρανό, ανάμεσα σε άσπρα, πουπουλένια γένια και σε μαύρα, γινατεμένα σύννεφα, μ’ ένα ρυτιδιασμένο σκόπι, μακρύ στο μήκος της δενδρογαλιάς. Και κάτω απ΄ τις τεράστιες πατούσες του να σιέται ολάκερος ο τόπος.
Ίσαμε σήμερα αναρωτιέμαι, μήπως η Σωτηρία ζωγράφισε μ’ αυτές τις λιγοστές κουβέντες ανεπανάληπτα τον θεό.

Print

Αναμνήσεις

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Αναμένω

Ετούτο κι αν ήταν: είχα να ιδώ τον tatsis από τον καιρό με τα κοντά, τα ολούθε μπαλωμένα...

Read more: Αναμένω

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Απόψεις

28 Οκτωβρίου 1940

Μέρες γιορτινές, μέρα γιορτής κα μνήμης αύριο. Μέρα που ο λαός μας ξεκίνησε την μεγάλη...

Read more: 28 Οκτωβρίου...

η λεξη

Πολλές φορές η λέξη μας επιφυλάσσει εκπλήξεις τέτοιες, που σε ανύποπτες καταστάσεις θα διάβαιναν...

Read more: η λεξη

Παρέμβαση του Δ. Ιατρόπουλου στην παρουσίαση του έργου του Φώτη Μότση στο "Αιτιον"

Αυτές οι βραδιές, αυτές οι συναντήσεις ουσιαστικά είναι πράξεις αντίστασης σε μια τέτοια εποχή....

Read more: Παρέμβαση του...

ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙ

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Σεβασμιώτατοι...

Read more: ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ...

Δημιουργίες

Στὸν Ἄλισσό καὶ στῆς Βρυτζάχας τὴν Πηγὴ

Μιχαήλ Πυλάρτη Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό» Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε...

Read more: Στὸν Ἄλισσό...

Τούτος ο τόπος

του ΦωτοΜοτση   Είπατε τοις ισχυροίς: χαμαί πέσε Έλλην ουδέποτε!. Ουκέτι Έλλην έχει καλύβην, ου...

Read more: Τούτος ο τόπος

Μανωλάδα

του ΦωτοΜότση Όταν αναλογίζεσαι την ανηφόρα, το ύψος και τον κόπο της αναρρίχησης, τότες δεν σε...

Read more: Μανωλάδα

Αμαρυλλίδος και Ιππεάστρου

του Φώτη Μότση Ι. ΔΑΜΥΣ α΄ Ο έρωτάς μας άγρια αυλακιά στα όνειρα Άσπρες βαρκούλες φορτωμένες...

Read more: Αμαρυλλίδος...