Οι εξετάσεις

του Ι.Μότση

Ηταν συνήθεια στο χωριό μας οι εξετάσεις να ΄ναι συνάμα και πανηγύρι. Όχι μόνο οι εξετάσεις. Κάθε μεγάλη γιορτή του σχολειού μας ήταν και μια ευκαιρία πανηγυριού για την μικρή κοινωνία του Ζωτικού. Η 25η Μαρτίου, η 28η Οκτωβρίου, τα Χριστούγεννα, μα πάνω απ’ όλα οι εξετάσεις. Ηταν, βλέπετε, κι ο καιρός που βόλευε.

"Η κυρά 'Ρήνη του Κριτού, του Δούκα η θυγατέρα,

χρόνους της γράφουν τα προικιά, χρόνους τα πανωπροίκια, ….."

Στητή στην σκηνή η Μαρίνα ν’ απαγγέλλει το δημώδες αυτό άσμα και να φαντάζει στα μάτια μας ολύμπια θεά και νεράϊδα. Πήγαινα δεν πήγαινα τότε σχολείο. Αυτή η εικόνα, όμως, έχει χαραχθεί βαθειά στη μνήμη μου κι όλο ξανάρχεται μπροστά μου, κάθε που βρίσκομαι σε παρόμοια σχολική εκδήλωση.

Οι εξετάσεις ήταν για μας η αρχή του καλοκαιριού, το ξεκίνημα του μεγάλου παιγνιδιού, αλλά και το τέλος σε κάθε σχολικό χτυποκάρδι. Η λύτρωση από τον φόβο της κρανίσιας βέργας, κι η αδημονία των καινούργιων μας βιβλίων τον Αύγουστο.

Εν – δυό, εν – δυό, η σφυρίχτρα του δασκάλου να δίνει τον ρυθμό στην μικρή μας παρέλαση. Δοξολογία και με την σειρά καθένας πάνω στην σκηνή ν’ απαγγείλει το ποίημά του. Πρώτα η πρώτη τάξη, ύστερα η δευτέρα κι ακολουθούσαν όλες με την σειρά. Κάθε που καθένας μας κόμπιαζε να συνεχίσει, η φωνή της Πολυξένης – υποβολέας στο παρασκήνιο – σανίδα σωτηρίας.

Είχαμε και τα διαλείμματα της χορωδίας. Τραγουδούσαμε όλοι οι μαθητές μαζί δημοτικά τραγούδια. ‘Ήταν αυτά τα διαλείμματα όαση σ’ αυτήν την δοκιμασία. Εδιωχναν την αγωνία μας και ιδιαίτερα σ’ όσους από μας είχαν απομείνει ν΄ ανέβουν στην σκηνή.

Για την μικρή κοινωνία του Ζωτικού ήταν οι δικές μας εξετάσεις δική της γιορτή. Στρώναν τους πάγκους με τους μεζέδες, βγάζαν τα τσίπουρα κι άρχιζαν τα χωρατά και το τραγούδι. Μόνο που μια χρονιά ο Διόνυσος το παράκανε και παραγέμισε τα ποτήρια τους με τσίπουρο.

Print

Αναμνήσεις

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Οι πισίνες του Ζωτικού

Το χωριό μας ήταν και είναι όμορφο χωριό. Παλιά, κάθε σπίτι είχε και την πισίνα του που γέμιζε με...

Read more: Οι πισίνες...

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Απόψεις

25η Μαρτίου: μία ευσύνοπτη παρουσίαση της διπλής γιορτής

Η 25η Μαρτίου είναι ημέρα εορτασμού της επανάστασης του 1821, αλλά και ημέρα κατά την οποία...

Read more: 25η Μαρτίου:...

ανάμεσα στην φτώχεια και τον ήλιο

(Αλμπέρ Καμύ) Πριν από μερικά χρόνια ζήτησαν από τον Πολωνό φιλοσοφο Σίγκμουντ Μπάουμαν να...

Read more: ανάμεσα στην...

Ο θάνατος του Αχιλλέα - Εφημερίς του Τρωϊκού πολέμου

Από τους στίχους της Ιλιάδας ραψωδία Χ, 355-359, όπου ο θνήσκων Πάτροκλος λέει στον Αχιλλέα να...

Read more: Ο θάνατος του...

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΟΙΗΣΗ

του Γιάννη Μότση Έμφυλη ή άφυλη δημιουργία Αλλά τι είναι ποίηση; Έχουν δοθεί πολλοί ορισµοί. Εµείς...

Read more: ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ...

Δημιουργίες

Ανάμεσα στην αγριάδα των βουνών και στο νανούρισμα της θάλασσας

του Γεωργίου Κόνδη   Εν αρχή ην ο λόγος και εκ του λόγου γεννάται η αρχή του παντός. Ιδού λοιπόν...

Read more: Ανάμεσα στην...

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως

Εθνικές αφηγήσεις

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια προσπάθεια αποδόμησης της εθνικής αφήγησης με τους...

Read more: Εθνικές...

Τα τσίπουρα

Του Φώτη Μότση Έλεγε ο μπάρμπας ο Αντώνης, ζωή να 'χει, με κουβέντες και με τσίπουρο. Λόγια...

Read more: Τα τσίπουρα