Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα

Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της μετανάστευσης και της αναγκαστικής ορφάνιας, δεν θα μπορούσα να αποτελέσω εξαίρεση.

Εκεί στην Μπιστιά με τις δυο αδερφές, οι γονείς στην Γερμανία και μεις στους παππούδες.

Ανέμελα παιδιά χανόμασταν όλη μέρα στα βουνά και στα ποτάμια τον νου μας τον είχαμε στα παιχνίδια. Μετράγαμε τις μέρες πότε θάρθει η Λαμπρή και πότε το πανηγύρι του χωριού μας.

Εγώ όμως μέτραγα τις μέρες και για το πανηγύρι της Λιβίκστας. Τρεις μέρες πανηγύρι! ! Θα πηγαίναμε την παραμονή και θα φεύγαμε την επόμενη που θα σχόλαγε. Αρμένικη βίζιτα που λένε.

Γι΄αυτό λοιπόν έπρεπε να΄χεις καλό συγγενή να σε φιλοξενήσει. Εμείς είχαμε τον καλύτερο ή μάλλον την καλύτερη. Ήταν η ΚακωΡίναχήρα του Γάκη Μότση, κόρη του Γιωργάκη ΄Κονόμου από τους Κοκουλιούς και αδερφή της γιαγιάς μου

Κινάγαμε με την γιαγιά και τις αδερφές μου το απογευματάκι της παραμονής και αφού προηγουμένους φροντίζαμε να ΄χουμε καλά σκόπια για τα σκυλιά, και με τα ποδάρια – που αυτοκίνητο και που δρόμος, άσε που ήταν κομμένοςστο Βέλεβο –. κινάγαμε λοιπόν με τα ποδάρια και θέλαμε κοντά δυο ώρες για να φτάσουμε.

Και ήταν η προσμονή τεράστια και η φαντασία έπλαθε όνειρα: έτσι θα πάω στο πανηγύρι, έτσι θα πάμε στη γούρα με το νερό παρακάτ΄απ΄το σπίτι, έτσι θα απαντήσω σε κάποιον μεγάλο που τυχόν ρωτήσει " τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα"

Θα συναντούσαμε και τα παιδιά της Κάκως, τον Νάσιο, την Μαρία, τον καλοκάγαθο Γιάννη και εκείνον τον Ζερζεβούλη τον Φώτη που όλο με πείραζε.

Και ήτανη λαχτάρα μεγάλη όταν κοντεύαμε. Εκεί σιμά στου παπά Κοσμά αντικρίζαμε στη μεγάλη χωραφιά το σπίτι της Κάκω Ρίνας και τη χαρακτηριστική φιγούρα της να στέκει μπροστά από τη θύρα.

-" Ούϊ ήρθαν τα παιδιά , καλώς ορίσατε μωρέ νησιάνια μου , τι κάνεις Καλλιόπη; πώς τον έχεις τον Λία ; Ελάτε κοπιάστε να σας βάλω να φάτε, θα είστε κουρασμένοι από τον δρόμο. Μαριγούλα !! ήρθε η θείτσα Καλλιόπη με τα παιδιά από την Μπιστιά…."

Και πέρασε χρόνος πολύς , ήρθαν χρόνια καλά αλλά και χρόνια δίσεκτα. Και η Κάκω μου πήγε να συναντήσει τον άντρα της.

Τώρα κοντά στα πενήντα μου με άσπρα τα μισά μαλλιά της κεφαλής , μετανάστης όπως οι περισσότεροι από μας στον ίδιο μας τον τόπο, συχνά πυκνά επισκέπτομαι την πατρώα γη. Και είναι φορές εκεί κοντά στου παπά Κοσμά όταν περνάω σιμά από το σπίτι της Κάκως μου, είναι κάποιες φορές – μα την αλήθεια σας λέω – που ένας παράξενος αγέρας φυσάει το πρόσωπό μου, είναι φορές που τσερμιάζω ολόκληρος, είναι φορές που βλέπω την Κάκω μου εκεί μπροστά από την θύρα του σπιτιού της να στέκει ολόρθη και να μου αποκρίνεται -" Ούϊ ήρθε ο Γιάννης μου, καλώς όρισες μωρέ νησιάνι μου. Μαριγούλα ήρθε ο Γιάννης της Σεβαστής από την Μπιστιά……………..

 

Ο φίλος της Λιβίκστας

Αντ’ αυτού

 

Γιάννης Μπανίκας

Print

Αναμνήσεις

Το Ζωτικό

του Φώτη Παπαφώτη Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό...

Read more: Το Ζωτικό

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, το είχαμε κουβαλήσει με τη φοράδα και στοιβάξει στο αλώνι....

Read more: ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Απόψεις

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι...

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι, γιατί πρέπει να σας πω την αλήθεια…» ο όρκος του Σωκράτη στην...

Read more: «Μα τον Κύνα,...

Οι Ολύμπιοι Θεοί

  Ἥ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν, οἴδματι θυῖον, Πόντον, ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου· αὐτὰρ ἔπειτα...

Read more: Οι Ολύμπιοι...

Ηθική, Δικαιοσύνη και Πολιτεία

Ι. Μότσης Μία από τις ηθικές αρετές, η οποία στην αριστοτελική φιλοσοφία αποκτά και...

Read more: Ηθική,...

Η ινδιάνικη φυλή των cherokee μιλουσε ελληνικά

H Ινδιάνικη φυλή των Cherokee μιλούσε Ελληνικά και κατάγονται από την Ανατολική Μεσόγειο!

Read more: Η ινδιάνικη...

Δημιουργίες

ημερολόγιο

Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα, χτυπάει κοντέρ στην...

Read more: ημερολόγιο

Ο τόπος μου

  Ο τόπος μου. Ένα κομμάτι γης, μια λωρίδα γης ξαπλωμένης στις κλιτείς της Βρυτζάχας ν’ αγναντεύει...

Read more: Ο τόπος μου

Ανάμεσα στην αγριάδα των βουνών και στο νανούρισμα της θάλασσας

του Γεωργίου Κόνδη   Εν αρχή ην ο λόγος και εκ του λόγου γεννάται η αρχή του παντός. Ιδού λοιπόν...

Read more: Ανάμεσα στην...

αλγεινά

του φωτομότση Πόνος είναι να: αντέχεις το απροχώρητο και να πένεσαι δυνάμεων στην αντιμετώπιση...

Read more: αλγεινά