Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα

Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της μετανάστευσης και της αναγκαστικής ορφάνιας, δεν θα μπορούσα να αποτελέσω εξαίρεση.

Εκεί στην Μπιστιά με τις δυο αδερφές, οι γονείς στην Γερμανία και μεις στους παππούδες.

Ανέμελα παιδιά χανόμασταν όλη μέρα στα βουνά και στα ποτάμια τον νου μας τον είχαμε στα παιχνίδια. Μετράγαμε τις μέρες πότε θάρθει η Λαμπρή και πότε το πανηγύρι του χωριού μας.

Εγώ όμως μέτραγα τις μέρες και για το πανηγύρι της Λιβίκστας. Τρεις μέρες πανηγύρι! ! Θα πηγαίναμε την παραμονή και θα φεύγαμε την επόμενη που θα σχόλαγε. Αρμένικη βίζιτα που λένε.

Γι΄αυτό λοιπόν έπρεπε να΄χεις καλό συγγενή να σε φιλοξενήσει. Εμείς είχαμε τον καλύτερο ή μάλλον την καλύτερη. Ήταν η ΚακωΡίναχήρα του Γάκη Μότση, κόρη του Γιωργάκη ΄Κονόμου από τους Κοκουλιούς και αδερφή της γιαγιάς μου

Κινάγαμε με την γιαγιά και τις αδερφές μου το απογευματάκι της παραμονής και αφού προηγουμένους φροντίζαμε να ΄χουμε καλά σκόπια για τα σκυλιά, και με τα ποδάρια – που αυτοκίνητο και που δρόμος, άσε που ήταν κομμένοςστο Βέλεβο –. κινάγαμε λοιπόν με τα ποδάρια και θέλαμε κοντά δυο ώρες για να φτάσουμε.

Και ήταν η προσμονή τεράστια και η φαντασία έπλαθε όνειρα: έτσι θα πάω στο πανηγύρι, έτσι θα πάμε στη γούρα με το νερό παρακάτ΄απ΄το σπίτι, έτσι θα απαντήσω σε κάποιον μεγάλο που τυχόν ρωτήσει " τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα"

Θα συναντούσαμε και τα παιδιά της Κάκως, τον Νάσιο, την Μαρία, τον καλοκάγαθο Γιάννη και εκείνον τον Ζερζεβούλη τον Φώτη που όλο με πείραζε.

Και ήτανη λαχτάρα μεγάλη όταν κοντεύαμε. Εκεί σιμά στου παπά Κοσμά αντικρίζαμε στη μεγάλη χωραφιά το σπίτι της Κάκω Ρίνας και τη χαρακτηριστική φιγούρα της να στέκει μπροστά από τη θύρα.

-" Ούϊ ήρθαν τα παιδιά , καλώς ορίσατε μωρέ νησιάνια μου , τι κάνεις Καλλιόπη; πώς τον έχεις τον Λία ; Ελάτε κοπιάστε να σας βάλω να φάτε, θα είστε κουρασμένοι από τον δρόμο. Μαριγούλα !! ήρθε η θείτσα Καλλιόπη με τα παιδιά από την Μπιστιά…."

Και πέρασε χρόνος πολύς , ήρθαν χρόνια καλά αλλά και χρόνια δίσεκτα. Και η Κάκω μου πήγε να συναντήσει τον άντρα της.

Τώρα κοντά στα πενήντα μου με άσπρα τα μισά μαλλιά της κεφαλής , μετανάστης όπως οι περισσότεροι από μας στον ίδιο μας τον τόπο, συχνά πυκνά επισκέπτομαι την πατρώα γη. Και είναι φορές εκεί κοντά στου παπά Κοσμά όταν περνάω σιμά από το σπίτι της Κάκως μου, είναι κάποιες φορές – μα την αλήθεια σας λέω – που ένας παράξενος αγέρας φυσάει το πρόσωπό μου, είναι φορές που τσερμιάζω ολόκληρος, είναι φορές που βλέπω την Κάκω μου εκεί μπροστά από την θύρα του σπιτιού της να στέκει ολόρθη και να μου αποκρίνεται -" Ούϊ ήρθε ο Γιάννης μου, καλώς όρισες μωρέ νησιάνι μου. Μαριγούλα ήρθε ο Γιάννης της Σεβαστής από την Μπιστιά……………..

 

Ο φίλος της Λιβίκστας

Αντ’ αυτού

 

Γιάννης Μπανίκας

Print

Αναμνήσεις

Χαμένος από χέρι

"….τον μπελά μου, μέσα, την καταδίκη μου…" κι όλο τραβούσε τα γένια του. "Τι τύχη φάρδος είναι...

Read more: Χαμένος από...

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Του Αϊ Μηνά

Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή στο Ζωτικό. Το παρεκκλήσι στον κάμπο, ανάμεσα στα...

Read more: Του Αϊ Μηνά

Ο γάϊδαρος

Καταμεσίς τ’ ουρανού ο ήλιος τσουρούφλιζε  τα γυμνά μας μπράτσα και καθώς ο ιδρώτας έσμιγε με την...

Read more: Ο γάϊδαρος

Απόψεις

Ο Μήνας Ιούλιος

Των Στράτου Θεοδοσίου Μάνου Δανεζη, Επίκ. καθηγητών Αστροφυσικής Τμήμα Φυσικής-Πανεπιστήμιο Αθηνών...

Read more: Ο Μήνας Ιούλιος

Πλούταρχος - Ο ελληνικός εποικισμός της Αμερικής

Ο Πλούταρχος (50-120 μ.Χ.) γεννήθηκε από παλιά αρχοντική οικογένεια στη Χαιρώνεια της...

Read more: Πλούταρχος...

αθήνα γενάρης του'10

του Χ.Ν.Θεμελή σήμερα ο καιρός στο κέντρο της αθήνας, έχει κάτι που θες να πάει και να μην...

Read more: αθήνα...

Ο κατακλυσμός του Ωγύγου

Η λέξη “κατακλυσμός” προέρχεται από τις λέξεις “κατα” + “κλυζω”. Ο όρος “κλύζω” (Σταματάκος 1949: 533)...

Read more: Ο κατακλυσμός...

Δημιουργίες

ΜήτσοΔάρας

του ΦωτοΜότση Ὁ ΜήτσοΔάρας  ἄδραξε εὐλαβικά τόν κορμό καί τόν ἀπόθεσε στά γόνατά του ἄκρως τρυφερά. Ἀκούμπησε τήν...

Read more: ΜήτσοΔάρας

έν χορδαίς και λίθοις... απόσπασμα

του Φώτη Μότση     Θά βάλω  εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ...

Read more: έν χορδαίς...

Στὸν Ἄλισσό καὶ στῆς Βρυτζάχας τὴν Πηγὴ

Μιχαήλ Πυλάρτη Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό» Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε...

Read more: Στὸν Ἄλισσό...

Ομορφη μυθιστορία

Ας αρχίσουμε το τραγούδι με τις Μούσες τις Ελικωνιάδες που κατέχουν τον Ελικώνα, το ιερό και...

Read more: Ομορφη...