Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση

 

Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές φορές ως την στιγμή που οι εικόνες του Ζωτικού άρχισαν να καταγράφονται στην μνήμη μου. Εικόνες γεμάτες ομορφιά κι αγάπη. Ο φίλος μου (ο θείος) Νάσος, η Τζίνα, ο Βίλλυ, ο Δημήτρης και η Κατερίνα στην αυλή να μας περιμένουν με το χαμόγελο στα χείλη και την ζεστή τους αγκαλιά.

Δεν υπήρχαν και πολλά παιδιά της ηλικίας μου για παιχνίδι. Τα γειτονόπουλα, ο Άκης, η Βάσω και η Γεωργία με μάθανε να τρέχω ανέμελα στις χωραφιές, χωρίς να πέφτω στην πρώτη λακουβίτσα, που θα πατούσε το πόδι μου.

Με την Αγγελική της Αλέκας, όταν ερχόταν στο χωριό, κάναμε ατέλειωτους περιπάτους στην δημοσιά, άλλοτε δε μαζεύαμε τις μαργαρίτες και άλλα λουλούδια από τους ανθισμένους όχθους.

Θυμάμαι την λαχτάρα που πήρα όταν για πρώτη φορά γνώρισα την πυγολαμπίδα ή κωλοφωτιά, όπως την λένε στο Ζωτικό. Μια μικρή σπίθα που άναβε κι έσβηνε μέσα στη νύχτα κι έρχονταν κατά πάνω μου, όπως οι σπίθες όταν η Τζίνα συνδαύλιζε την φωτιά στο τζάκι κάποια Χριστούγεννα.

Είδα από κοντά την μαγεία των άστρων, ήταν τόσο πολλά που αναρωτιόμουν αν οι αριθμοί έφταναν να τα μετρήσω όλα με την συντροφιά του γρύλου, που ακούραστα κάθε βράδυ μας νανούριζε.

Εκεί γνώρισα και την οργή του ουρανού. Αυτός ο ουρανός, ο γεμάτος την νύχτα αστέρια, μαύρισε κάποια μέρα κι άρχισε να αστράφτει και να βροντά, ο άνεμος να βρυχάται κι η βροχή να ραπίζει με δύναμη τη γη.

Σήμερα, δεκάξι χρόνια μετά την πρώτη μου γνωριμία με το Ζωτικό, καταλαβαίνω γιατί ο μπαμπάς μας μιλάει συνέχεια για το χωριό του, που θέλω να ΄ναι και το δικό μου χωριό, Είναι ένας άλλος κόσμος, ήρεμος και όμορφος. Και πριν απ’ όλα είναι ο τόπος των ανθρώπων που αγαπώ.

Print

Αναμνήσεις

ο ταχυδρόμος του χωριού και οι ζαβολιές μας

Τετάρτες, αν θυµάµαι καλά, ακούγαµαν την τροµπέτα από τη ράχη του Σταυρού. Ντούουου! Ντούουου!...

Read more: ο ταχυδρόμος...

Το κοπάδι

Σχεδόν πάντα στο σπίτι είχαμε δυο γίδες για το γάλα, το τυρί και τα κατσικάκια τους. Τους δίναμε...

Read more: Το κοπάδι

Στη Γκρεμίνα

του Χρήστου Θεμελή Γύρα στα 1950 μια μικρή παρέα 'ατίθασων' νεαρών εκείνη την εποχή που...

Read more: Στη Γκρεμίνα

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Απόψεις

Οι Ολύμπιοι Θεοί

  Ἥ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν, οἴδματι θυῖον, Πόντον, ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου· αὐτὰρ ἔπειτα...

Read more: Οι Ολύμπιοι...

28 Οκτωβρίου 1940

Μέρες γιορτινές, μέρα γιορτής κα μνήμης αύριο. Μέρα που ο λαός μας ξεκίνησε την μεγάλη...

Read more: 28 Οκτωβρίου...

Μύθος και Λόγος

Μύθος είναι ο Λόγος.  Είναι η Αργώ που ταξιδεύει στο χρόνο ανθρώπους γεγονότα και καταστάσεις,...

Read more: Μύθος και Λόγος

Μεγάλη Σαρακοστή

Μεγάλη Σαρακοστή: γιατί ονομάζεται έτσι και ποιες σημειολογίες κρύβει; Η Μεγάλη Σαρακοστή...

Read more: Μεγάλη...

Δημιουργίες

πρώτη γραφή

Στέρφα τά χρόνια Καί δέν ἐγκυμονεῖ ὁ καιρός καλό καί καλοσύνη παρά μονάχα μαῦρα ἄτια νά κροτοῦν μέ...

Read more: πρώτη γραφή

τα παιδιά

Τα παιδιά της κοινωνικής καταστολής, του μη, του δεν έχει, του δώσε, μπάρμπα. Τα παιδιά που...

Read more: τα παιδιά

ἔρως ἄπειρος

Τόν ἐμαζέψανε σηκωτό ἀπό τήν κλίνη γιά τό νιβορό Ἄλογο μαῦρο καί βαρβάτο ἔστεκε ‘κεῖ καί κίνησαν Δαδί...

Read more: ἔρως ἄπειρος

προθέσεις

του Φώτη Μότση Α, να μπορούσε κανείς να βαδίσει αβασάνιστα στην κάθε καινούργια μέρα! Να την...

Read more: προθέσεις