Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση

 

Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές φορές ως την στιγμή που οι εικόνες του Ζωτικού άρχισαν να καταγράφονται στην μνήμη μου. Εικόνες γεμάτες ομορφιά κι αγάπη. Ο φίλος μου (ο θείος) Νάσος, η Τζίνα, ο Βίλλυ, ο Δημήτρης και η Κατερίνα στην αυλή να μας περιμένουν με το χαμόγελο στα χείλη και την ζεστή τους αγκαλιά.

Δεν υπήρχαν και πολλά παιδιά της ηλικίας μου για παιχνίδι. Τα γειτονόπουλα, ο Άκης, η Βάσω και η Γεωργία με μάθανε να τρέχω ανέμελα στις χωραφιές, χωρίς να πέφτω στην πρώτη λακουβίτσα, που θα πατούσε το πόδι μου.

Με την Αγγελική της Αλέκας, όταν ερχόταν στο χωριό, κάναμε ατέλειωτους περιπάτους στην δημοσιά, άλλοτε δε μαζεύαμε τις μαργαρίτες και άλλα λουλούδια από τους ανθισμένους όχθους.

Θυμάμαι την λαχτάρα που πήρα όταν για πρώτη φορά γνώρισα την πυγολαμπίδα ή κωλοφωτιά, όπως την λένε στο Ζωτικό. Μια μικρή σπίθα που άναβε κι έσβηνε μέσα στη νύχτα κι έρχονταν κατά πάνω μου, όπως οι σπίθες όταν η Τζίνα συνδαύλιζε την φωτιά στο τζάκι κάποια Χριστούγεννα.

Είδα από κοντά την μαγεία των άστρων, ήταν τόσο πολλά που αναρωτιόμουν αν οι αριθμοί έφταναν να τα μετρήσω όλα με την συντροφιά του γρύλου, που ακούραστα κάθε βράδυ μας νανούριζε.

Εκεί γνώρισα και την οργή του ουρανού. Αυτός ο ουρανός, ο γεμάτος την νύχτα αστέρια, μαύρισε κάποια μέρα κι άρχισε να αστράφτει και να βροντά, ο άνεμος να βρυχάται κι η βροχή να ραπίζει με δύναμη τη γη.

Σήμερα, δεκάξι χρόνια μετά την πρώτη μου γνωριμία με το Ζωτικό, καταλαβαίνω γιατί ο μπαμπάς μας μιλάει συνέχεια για το χωριό του, που θέλω να ΄ναι και το δικό μου χωριό, Είναι ένας άλλος κόσμος, ήρεμος και όμορφος. Και πριν απ’ όλα είναι ο τόπος των ανθρώπων που αγαπώ.

Print

Αναμνήσεις

Το κοπάδι

Σχεδόν πάντα στο σπίτι είχαμε δυο γίδες για το γάλα, το τυρί και τα κατσικάκια τους. Τους δίναμε...

Read more: Το κοπάδι

Πασχαλιάτικες εικόνες

Ολημερίς οι ετοιμασίες. Φροντίδα για την λάτρα του σπιτιού, τα πασχαλιάτικα ρούχα. Ήταν και το...

Read more: Πασχαλιάτικες...

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Απόψεις

Γηράσκων αεί διδασκόμενος

του Φώτη Παπαφώτη Τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, ήμουν στην  Ήπειρο, και επισκέφθηκα το τουριστικό...

Read more: Γηράσκων αεί...

Χρόνια Πολλά

Χωριανοί, μελη των δυο συλλογικών φορέων των Ζωτικιωτών, Ζωτικιώτες στα μήκη και τα πλατη της γης....

Read more: Χρόνια Πολλά

Ο καζαμίας του Tatsi

Ο Καζαμίας του 2010 (για το Ζωτικό) Γενάρης Λίγο γαμηστερός. Με υψηλές βροχοπτώσεις στη...

Read more: Ο καζαμίας...

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πανέμορφο ποίημα του Μ.Αναγνωστάκη Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως...

Read more: Κι ήθελε...

Δημιουργίες

Ουτοπικές προσδοκίες

  Ας ήτανε η Αγάπη μας  ανάβρυσμα πηγής  οι στάλες της τα κρίματα σαν ίαμα να γιανει... Ας ήτανε...

Read more: Ουτοπικές...

Έρμη ψυχή

Και το λιθάρι ράγισε...δεν άντεξε  στης αποσταμιάς την ανάσα...  καθώς η ρωγμή του γέμισε  με...

Read more: Έρμη ψυχή

αδέσποτο

Τους είδα. Κατακτημένους, μίζερους, νικημένους μα καμαρωτούς, να εκδράμουν αποφασισμένοι...

Read more: αδέσποτο

Το καφενείο

του ΦωτοΜότση   Τόπος προσκυνήματος πασών των θρησκειών και των αιρέσεών τους. Τόπος μάζωξης για...

Read more: Το καφενείο