Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των γυμνασίων πρέπει να επιστρέψει στα θρανία, άλλοι για τα Γιάννενα, άλλοι για το Μέτσοβο, άλλοι για το Τσεπέλοβο, άλλοι για την Πωγωνιανή. Ενα μικρό καραβάνι 30 περίπου ατόμων μεταξύ των οποίων και πεντε-έξι συνοδοί κινείται στην δημοσιά. Οι πιό πολλοί, εδικά οι μαθητές είναι καβάλλα σ’ άλογα και σε μουλάρια.

Το χιόνι πέφτει πυκνό γύρω μας και ο χωματένιος δρόμος ανακατώνεται με το χιόνι καθώς περπατάμε. Τα πόδια μας βουλιάζουν στην κρύα λάσπη. Κι ο δρόμος μακρύς μπροστά μας. Το λεωφορείο στην Τύρια φεύγει στις ενιά για τα Γιάννενα και πρέπει να το προλάβουμε. Τέσσερις ώρες δρόμο μπροστά μας. Κι εμείς προχωρούμε μέσα στην νύχτα, μέσα στο κρύο, μέσα στο χιόνι, μέσα στην λάσπη.

Φτάνοντας στον ποτάμι της Καταμάχης σταματάμε. Ενας απόκοσμος αχός βγαίνει απ’ τα σπλάχνα του ποταμού καθως κυλάει με ορμή τα θολά κι άγρια νερά του. Η μικρή ξύλινη γέφυρα στέκεται μέσα στο σκοτάδι μισοκατεστραμμένη και απορρίπτεται. Τότε ο μπάρμπα Βασίλης Ζήκος δίνει την λύση. Θα σας περάσω όλους πάνω στα μουλάρια, έναν – έναν, λέει. Κι έτσι γίνεται.

Μπροστά ο μπάρμπα Βασίλης, ο δικός μας άγγελος, να κρατάει το άλογο ή το μουλάρι απ’ το καπίστρι και να μπαίνει στα θυμωμένα νερά. Ξαναγυρίζει τα μουλάρια πίσω για να περάσει τους άλλους. Κι εμείς αποσβωλομένοι κοιτούσαμε την τιτάνια προσπάθεια. Το μουλάρι με τον καβαλάρη του και τον μπάρμπα Βασίλη βουτηγμένο μέχρι την μέση στα θολά νερά να πηγαίνει και να ‘ρχεται.

Αφού μας πέρασε όλους απέναντι, τράβηξε για του Φωτο Τόλη, να αλλάξει τα μουσκεμένα του ρούχα με στεγνά και να πυρώσει το παγωμένο του κορμί στο τζάκι.

Το καραβάνι συνεχίζει τον δρόμο του. Το κρύο, το χιόνι, η λάσπη μας συντροφεύουν σ’ όλο τον δρόμο μας. Κάποτε φθάνουμε στην Τύρια. Το λεωφορείο, όμως, δεν θά ΄ρθει.. Εχει κολλλήσει στου Αϊ Νικόλα.

Η επιστροφή μια από τα ίδια. Μόνο που τώρα στο ποτάμι της Καταμάχης οι συνοδοί μας επισκευάζουν πρόχειρα την ξύλινη γέφυρα για να περάσουμε. Τα μουλάρια δεμένα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο διασχίζουν το ποτάμι και περνούν αντίπερα.

Η χιονοθύελλα κρατά μια βδομάδα. Την επόμενη Κυριακή του ίδιου μήνα το ίδιο καραβάνι κάνει και πάλι την ίδια διαδρομή. Μόνο που τώρα είναι μέρα και δεν χιονίζει πιά.

Αποτυπώνοντας σ’ αυτές τις γραμμές αυτή την εμπειρία αναλογίζομαι κι εμάς άλλά και τους γονείς μας. Το πείσμα όλων μας. Κόντρα στην φύση και τα θεριά της, εμείς όλοι, παιδιά ενός κατώτερου θεού, χαράζαμε την δική μας πορεία. Κάθε μας βήμα και μια νίκη, κάθε μας βήμα μια πληγή και μια περηφάνια. Η γενιά μου είναι η γενιά του όρκου και της υπόσχεσης. Αυτό το κομμάτι γης, το γατζωμένο στις παρειές της Βρυτζάχας είναι και θα μείνει η ψυχή μας.
 
Ι. Μότσης

 

Print

Αναμνήσεις

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Οι εξετάσεις

του Ι.Μότση Ηταν συνήθεια στο χωριό μας οι εξετάσεις να ΄ναι συνάμα και πανηγύρι. Όχι μόνο οι...

Read more: Οι εξετάσεις

Στη Γκρεμίνα

του Χρήστου Θεμελή Γύρα στα 1950 μια μικρή παρέα 'ατίθασων' νεαρών εκείνη την εποχή που...

Read more: Στη Γκρεμίνα

Ποιος είναι ποιος;

  Το κτίριο, πίσω μας είναι το κτίσμα που βρίσκεται κάτω από το σχολείο. Για κάποιο διάστημα...

Read more: Ποιος είναι...

Απόψεις

Τα μαθηματικά στην ελληνική γλώσσα

Η Ελληνική Γλώσσα χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε...

Read more: Τα μαθηματικά...

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πανέμορφο ποίημα του Μ.Αναγνωστάκη Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως...

Read more: Κι ήθελε...

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα: Πορεία προς την Ανάσταση (3)

Μεγάλη Πέμπτη: Τα γεγονότα της Μ. Πέμπτης είναι κατά σειρά τα εξής: 1. Ο Ιερός Νιπτήρας, δηλ. το...

Read more: Η Αγία και...

Χρόνια Πολλά

Χωριανοί, μελη των δυο συλλογικών φορέων των Ζωτικιωτών, Ζωτικιώτες στα μήκη και τα πλατη της γης....

Read more: Χρόνια Πολλά

Δημιουργίες

Πηνελόπη

    της Βασιλικής Μίχα Μέσ' την ειρκτή αγκαλιά της προσμονής παγιδευμένη  θαρρείς του πόθου οι κρουνοί  να...

Read more: Πηνελόπη

..για μια άλλη στάση απέναντι στο "γυαλί" και όχι μόνο

του Χρήστου Θεμελή Όταν πάψουμε να προσφερόμαστε στον άλλον για να μοστράρει την καταναλωτική του ευδαιμονία,, Όταν...

Read more: ..για μια...

γιατί ζωή είναι Αγάπη...

Πηγή που σχηματίζει το ποτάμι της ύπαρξής μας... η ζωή μας..! Ένα ταξίδι αδιάκοπο, δημιουργικό και άρρηκτα...

Read more: γιατί ζωή...

Ελλήνων μνήμες

του ΦωτοΜότση   Μνήσθητι Όμηρο τον Μελωδόν και τον Ελύτη Ωσάν ανοίγουν οι κρουνοί με τους...

Read more: Ελλήνων μνήμες