Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των γυμνασίων πρέπει να επιστρέψει στα θρανία, άλλοι για τα Γιάννενα, άλλοι για το Μέτσοβο, άλλοι για το Τσεπέλοβο, άλλοι για την Πωγωνιανή. Ενα μικρό καραβάνι 30 περίπου ατόμων μεταξύ των οποίων και πεντε-έξι συνοδοί κινείται στην δημοσιά. Οι πιό πολλοί, εδικά οι μαθητές είναι καβάλλα σ’ άλογα και σε μουλάρια.

Το χιόνι πέφτει πυκνό γύρω μας και ο χωματένιος δρόμος ανακατώνεται με το χιόνι καθώς περπατάμε. Τα πόδια μας βουλιάζουν στην κρύα λάσπη. Κι ο δρόμος μακρύς μπροστά μας. Το λεωφορείο στην Τύρια φεύγει στις ενιά για τα Γιάννενα και πρέπει να το προλάβουμε. Τέσσερις ώρες δρόμο μπροστά μας. Κι εμείς προχωρούμε μέσα στην νύχτα, μέσα στο κρύο, μέσα στο χιόνι, μέσα στην λάσπη.

Φτάνοντας στον ποτάμι της Καταμάχης σταματάμε. Ενας απόκοσμος αχός βγαίνει απ’ τα σπλάχνα του ποταμού καθως κυλάει με ορμή τα θολά κι άγρια νερά του. Η μικρή ξύλινη γέφυρα στέκεται μέσα στο σκοτάδι μισοκατεστραμμένη και απορρίπτεται. Τότε ο μπάρμπα Βασίλης Ζήκος δίνει την λύση. Θα σας περάσω όλους πάνω στα μουλάρια, έναν – έναν, λέει. Κι έτσι γίνεται.

Μπροστά ο μπάρμπα Βασίλης, ο δικός μας άγγελος, να κρατάει το άλογο ή το μουλάρι απ’ το καπίστρι και να μπαίνει στα θυμωμένα νερά. Ξαναγυρίζει τα μουλάρια πίσω για να περάσει τους άλλους. Κι εμείς αποσβωλομένοι κοιτούσαμε την τιτάνια προσπάθεια. Το μουλάρι με τον καβαλάρη του και τον μπάρμπα Βασίλη βουτηγμένο μέχρι την μέση στα θολά νερά να πηγαίνει και να ‘ρχεται.

Αφού μας πέρασε όλους απέναντι, τράβηξε για του Φωτο Τόλη, να αλλάξει τα μουσκεμένα του ρούχα με στεγνά και να πυρώσει το παγωμένο του κορμί στο τζάκι.

Το καραβάνι συνεχίζει τον δρόμο του. Το κρύο, το χιόνι, η λάσπη μας συντροφεύουν σ’ όλο τον δρόμο μας. Κάποτε φθάνουμε στην Τύρια. Το λεωφορείο, όμως, δεν θά ΄ρθει.. Εχει κολλλήσει στου Αϊ Νικόλα.

Η επιστροφή μια από τα ίδια. Μόνο που τώρα στο ποτάμι της Καταμάχης οι συνοδοί μας επισκευάζουν πρόχειρα την ξύλινη γέφυρα για να περάσουμε. Τα μουλάρια δεμένα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο διασχίζουν το ποτάμι και περνούν αντίπερα.

Η χιονοθύελλα κρατά μια βδομάδα. Την επόμενη Κυριακή του ίδιου μήνα το ίδιο καραβάνι κάνει και πάλι την ίδια διαδρομή. Μόνο που τώρα είναι μέρα και δεν χιονίζει πιά.

Αποτυπώνοντας σ’ αυτές τις γραμμές αυτή την εμπειρία αναλογίζομαι κι εμάς άλλά και τους γονείς μας. Το πείσμα όλων μας. Κόντρα στην φύση και τα θεριά της, εμείς όλοι, παιδιά ενός κατώτερου θεού, χαράζαμε την δική μας πορεία. Κάθε μας βήμα και μια νίκη, κάθε μας βήμα μια πληγή και μια περηφάνια. Η γενιά μου είναι η γενιά του όρκου και της υπόσχεσης. Αυτό το κομμάτι γης, το γατζωμένο στις παρειές της Βρυτζάχας είναι και θα μείνει η ψυχή μας.
 
Ι. Μότσης

 

Print

Αναμνήσεις

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Λεωφορείον ο πόθος

"ΖΩΤΙΚΟΝ" Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης...

Read more: Λεωφορείον ο...

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Απόψεις

Γλωσσική συνείδησι και Εθνική Ταυτότητα"

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Το θέμα που θα...

Read more: Γλωσσική...

ανάμεσα στην φτώχεια και τον ήλιο

(Αλμπέρ Καμύ) Πριν από μερικά χρόνια ζήτησαν από τον Πολωνό φιλοσοφο Σίγκμουντ Μπάουμαν να...

Read more: ανάμεσα στην...

"Στη σάρκα της δηµοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

του Παναγιώτη Καρρά "Ανάθεµα  και  κατάρα στους  κλέφτες  του δηµόσιου  βιου... Κρεµαλα  στους...

Read more: "Στη σάρκα...

ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙ

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Σεβασμιώτατοι...

Read more: ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ...

Δημιουργίες

της στιγμής....

Δέν εἶναι ἡ ποίηση ἡ στίλβη τῆς ἀσχήμιας καί στό κατέβατό της τό ἀνάχωμα μήτε Εἶναι τό δίστομο

Read more: της στιγμής....

απολογία των δρόμων - (1984)

του Φώτη Μότση επιμένω στην αναγκαιότητα εγκαθίδρυσης καινούργιων αναπνευστικών συσκευών και στην...

Read more: απολογία των...

Θά βάλω

Θά βάλω εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ μεταξένιο νῆμα...

Read more: Θά βάλω

Αναζητώντας το κέρας της Αμάλθειας

Την άδεια σου ζωή πως να γεμίσεις? ικέτης σε προσκύνημα να γίνεις πως μπορείς ? σε απομεινάρια...

Read more: Αναζητώντας...