Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των γυμνασίων πρέπει να επιστρέψει στα θρανία, άλλοι για τα Γιάννενα, άλλοι για το Μέτσοβο, άλλοι για το Τσεπέλοβο, άλλοι για την Πωγωνιανή. Ενα μικρό καραβάνι 30 περίπου ατόμων μεταξύ των οποίων και πεντε-έξι συνοδοί κινείται στην δημοσιά. Οι πιό πολλοί, εδικά οι μαθητές είναι καβάλλα σ’ άλογα και σε μουλάρια.

Το χιόνι πέφτει πυκνό γύρω μας και ο χωματένιος δρόμος ανακατώνεται με το χιόνι καθώς περπατάμε. Τα πόδια μας βουλιάζουν στην κρύα λάσπη. Κι ο δρόμος μακρύς μπροστά μας. Το λεωφορείο στην Τύρια φεύγει στις ενιά για τα Γιάννενα και πρέπει να το προλάβουμε. Τέσσερις ώρες δρόμο μπροστά μας. Κι εμείς προχωρούμε μέσα στην νύχτα, μέσα στο κρύο, μέσα στο χιόνι, μέσα στην λάσπη.

Φτάνοντας στον ποτάμι της Καταμάχης σταματάμε. Ενας απόκοσμος αχός βγαίνει απ’ τα σπλάχνα του ποταμού καθως κυλάει με ορμή τα θολά κι άγρια νερά του. Η μικρή ξύλινη γέφυρα στέκεται μέσα στο σκοτάδι μισοκατεστραμμένη και απορρίπτεται. Τότε ο μπάρμπα Βασίλης Ζήκος δίνει την λύση. Θα σας περάσω όλους πάνω στα μουλάρια, έναν – έναν, λέει. Κι έτσι γίνεται.

Μπροστά ο μπάρμπα Βασίλης, ο δικός μας άγγελος, να κρατάει το άλογο ή το μουλάρι απ’ το καπίστρι και να μπαίνει στα θυμωμένα νερά. Ξαναγυρίζει τα μουλάρια πίσω για να περάσει τους άλλους. Κι εμείς αποσβωλομένοι κοιτούσαμε την τιτάνια προσπάθεια. Το μουλάρι με τον καβαλάρη του και τον μπάρμπα Βασίλη βουτηγμένο μέχρι την μέση στα θολά νερά να πηγαίνει και να ‘ρχεται.

Αφού μας πέρασε όλους απέναντι, τράβηξε για του Φωτο Τόλη, να αλλάξει τα μουσκεμένα του ρούχα με στεγνά και να πυρώσει το παγωμένο του κορμί στο τζάκι.

Το καραβάνι συνεχίζει τον δρόμο του. Το κρύο, το χιόνι, η λάσπη μας συντροφεύουν σ’ όλο τον δρόμο μας. Κάποτε φθάνουμε στην Τύρια. Το λεωφορείο, όμως, δεν θά ΄ρθει.. Εχει κολλλήσει στου Αϊ Νικόλα.

Η επιστροφή μια από τα ίδια. Μόνο που τώρα στο ποτάμι της Καταμάχης οι συνοδοί μας επισκευάζουν πρόχειρα την ξύλινη γέφυρα για να περάσουμε. Τα μουλάρια δεμένα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο διασχίζουν το ποτάμι και περνούν αντίπερα.

Η χιονοθύελλα κρατά μια βδομάδα. Την επόμενη Κυριακή του ίδιου μήνα το ίδιο καραβάνι κάνει και πάλι την ίδια διαδρομή. Μόνο που τώρα είναι μέρα και δεν χιονίζει πιά.

Αποτυπώνοντας σ’ αυτές τις γραμμές αυτή την εμπειρία αναλογίζομαι κι εμάς άλλά και τους γονείς μας. Το πείσμα όλων μας. Κόντρα στην φύση και τα θεριά της, εμείς όλοι, παιδιά ενός κατώτερου θεού, χαράζαμε την δική μας πορεία. Κάθε μας βήμα και μια νίκη, κάθε μας βήμα μια πληγή και μια περηφάνια. Η γενιά μου είναι η γενιά του όρκου και της υπόσχεσης. Αυτό το κομμάτι γης, το γατζωμένο στις παρειές της Βρυτζάχας είναι και θα μείνει η ψυχή μας.
 
Ι. Μότσης

 

Print

Αναμνήσεις

Οι εξετάσεις

του Ι.Μότση Ηταν συνήθεια στο χωριό μας οι εξετάσεις να ΄ναι συνάμα και πανηγύρι. Όχι μόνο οι...

Read more: Οι εξετάσεις

ο ταχυδρόμος του χωριού και οι ζαβολιές μας

Τετάρτες, αν θυµάµαι καλά, ακούγαµαν την τροµπέτα από τη ράχη του Σταυρού. Ντούουου! Ντούουου!...

Read more: ο ταχυδρόμος...

Ο γάϊδαρος

Καταμεσίς τ’ ουρανού ο ήλιος τσουρούφλιζε  τα γυμνά μας μπράτσα και καθώς ο ιδρώτας έσμιγε με την...

Read more: Ο γάϊδαρος

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Απόψεις

Οι Τιτάνες

Ο Ουρανός γέννησε  με την Γη τους δώδεκα Τιτάνες : τον Ωκεανό, την Τηθύ, τον Κοίο, την Φοίβη, τον...

Read more: Οι Τιτάνες

Γλωσσική συνείδησι και Εθνική Ταυτότητα"

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Το θέμα που θα...

Read more: Γλωσσική...

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ: Ο ποιητής της πιο όμορφης ουτοπίας

“Μικρά κι ανήλιαγα στενά και σπίτια χαμηλά μου βρέχει στη φτωχογειτονιά βρέχει και στην...

Read more: ΤΑΣΟΣ...

ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;

του Δημήτρη Σ. Μίχα Αν προβληματιστούμε για την επιλογή Σχολείου που θέλουμε για τα παιδιά μας...

Read more: ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ...

Δημιουργίες

Μαγιάτικο στεφάνι

Θα υφάνω της αυγής  το ροδοστάλαγμα , του ήλιου το φιλιά μ αγάπη θα τρυγίσω , του δειλινού το...

Read more: Μαγιάτικο...

Ελπίδα

του ΦώτοΜότση Ἔρχομαι Πάγος λειωμένος σίδηρος ἀπό τῆς γῆς τή μήτρα Κατεβασιά ἀχαλίνωτη ἀπό τή...

Read more: Ελπίδα

Το Σαββατόβραδο

του Χ.Ν.Θεμελή   Σαββάτο απόγεμα προς βραδάκι. Μπήκα σπίτι, βρόντησα την πόρτα πίσω μου, με το...

Read more: Το Σαββατόβραδο

ημερολόγιο

του ΦωτοΜότση   Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα,...

Read more: ημερολόγιο