Πασχαλιάτικες εικόνες

Ολημερίς οι ετοιμασίες. Φροντίδα για την λάτρα του σπιτιού, τα πασχαλιάτικα ρούχα. Ήταν και το βιος που ΄θελε την δική του φροντίδα. Μα δυο μανάρια, μα κοπάδι, καθένα είχε την έγνοια του. Ηταν κι αυτό ένας λόγος που το «Δεύτε λάβετε φως» ηχούσε στο χωριό μας στις τρεις το πρωί κι όχι τα μεσάνυχτα.

Μεγάλη γιορτή το Πάσχα και ειδικά για τον νεαρό πληθυσμό του χωριού μας. Μετά από μια πολυήμερη νηστεία θα τρώγαμε το ψητό μας, θα πίναμε το γάλα μας, θα γευόμασταν τέλος πάντων ό,τι η νηστεία μας κρατούσε μακρυά. Δεν ήταν μόνο αυτό, δεν ήταν αυτό το βασικό. Η Ανάσταση στην παλιά εκκλησία με τον γυναικωνίτη μας γοήτευε. Ήταν και το «κυνήγι» του μπάρμπα – Χρήστου, που δεν μας άφηνε σε χλωρό κλαρί, και που  τ’ αποζητούσαμε. Εμείς ανεβοκατεβαίναμε την  ξύλινη σκάλα του γυναικωνίτη και το τρίξιμο της σκάλας μαζί με τον ήχο των βημάτων μας κρατούσε παράφωνο μπάσο  στην ψαλμωδία.

Η εκκλησία κατάμεστη από κόσμο. Ηταν όλο το χωριό εκεί. Κάποιες φορές ήταν και κάποιοι απ’ τους ξενιτεμένους μας. Οι λαμπάδες, τα κεριά κι ο κόσμος συνέθεταν μια όμορφη ατμόσφαιρα. Απ’ τον γυναικωνίτη έρχονταν ένα συνεχές «βούισμα», που δεν ήταν τα γρήγορα βήματά μας.
Αλλά και στον κυρίως ναό δεν επικρατούσε και απόλυτη ησυχία. Η Ανάσταση ήταν κι ένα αντάμωμα για ευχές και χειραψίες.

Στην παιδική μας αφέλεια αυτές οι εικόνες έχουν εξιδανικευτεί. Σήμερα, γεμάτος νοσταλγία τις ξαναφέρνω στην θύμισή μου. Αυτές και πολλές άλλες. Δεν έχουν τελειωμό για κανέναν μας. Είχαμε την ευτυχία να μεγαλώσουμε μέσα στη φύση, με τις συντροφιές μας και τα παιγνίδια μας κι είναι αυτό που εξιδανικεύει τις θύμισές μας, είναι αυτό που σήμερα μας λείπει.
 
Ι. Μότσης

Print

Αναμνήσεις

ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, το είχαμε κουβαλήσει με τη φοράδα και στοιβάξει στο αλώνι....

Read more: ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Ποιος είναι ποιος;

  Το κτίριο, πίσω μας είναι το κτίσμα που βρίσκεται κάτω από το σχολείο. Για κάποιο διάστημα...

Read more: Ποιος είναι...

Στο χωράφι

Το χρυσαφένιο χωράφι δείχνει με περηφάνια την θωρειά του. Το ελαφρύ αεράκι σχηματίζει στην κώμη...

Read more: Στο χωράφι

ο ταχυδρόμος του χωριού και οι ζαβολιές μας

Τετάρτες, αν θυµάµαι καλά, ακούγαµαν την τροµπέτα από τη ράχη του Σταυρού. Ντούουου! Ντούουου!...

Read more: ο ταχυδρόμος...

Απόψεις

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πανέμορφο ποίημα του Μ.Αναγνωστάκη Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως...

Read more: Κι ήθελε...

Σαν παραμύθι

  Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα...

Read more: Σαν παραμύθι

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Κ Ο Ρ Ο Ν Ο Ϊ Ο Υ Κ Α Τ Α Λ Ο Ι Π Α

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ 14η ΦΕΦΡΟΥΑΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ   του φιλολόγου Δημητρίου Μίχα   Με...

Read more: Κ Ο Ρ Ο Ν Ο Ϊ...

Δημιουργίες

Επί ίσοις όροις

Της Βασιλικής Σ. Μίχα Μές την αρένα των "θηρίων"  πού¨χουν συνείδηση χαμένη , τα παραμύθια που σου...

Read more: Επί ίσοις όροις

το δαυλί

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΦωτοΜότσης (το δαυλί) Χαράματα, σηκώθηκε η κυρα Κατέρω ν’ ανάψει τη φωτιά στο τζάκι, να...

Read more: το δαυλί

Επίλογος «το ταξίδι»

Γκουβάς Αλέξανδρος Κυριακοπούλου - Γκουβά Πολυξένη Αυτά τα λόγια τα φτωχά είναι αφιερωμένα στον...

Read more: Επίλογος «το...

προθέσεις

του Φώτη Μότση Α, να μπορούσε κανείς να βαδίσει αβασάνιστα στην κάθε καινούργια μέρα! Να την...

Read more: προθέσεις