Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της Παπαγρηγόραινας, παίρναμε τα παγούρια της, και τρέχαμε στην βρύση να τα γεμίσουμε φρέσκο νερό, να γεμίσουμε και την βαρέλα - την συμπαθούσαμε πολύ την καλή γριούλα - κι όταν τελειώναμε περνούσαμε απ’ τον Αϊ Γιάννη να βρούμε τον μπάρμπα Κωνσταντή. Ετοίμαζε τότε για μας δυο κάπες για τον χειμώνα κι είμασταν όλο χαρές και περιέργεια για την εξέλιξη της κάθε κάπας. Ένα μέρος απ’ το βιλάρι το ‘χα ο ίδιος υφάνει στον αργαλειό μας.

Θα κάνουν και στους δυό σας, οι κάπες, μας έλεγε. Μα πώς γίνεται αυτό μπάρμπα Κωνσταντή του ΄λεγα. Εγώ είμαι δέκα πόντους ψηλότερος απ’ τον Φώτη, εγώ ένα μέτρο κι Φώτης ενενήντα πόντους. Εμένα θα μού ‘ ρχεται κοντή ή του Φώτη θα σβαρίζεται.
Γελούσε ο μπάρμπα Κωνσταντής και μας έλεγε. Τι σας νοιάζει εσάς, θα δείτε, άντε ένας σας να γυρίσει λίγο το πρόβατα, τα μαθητούδια έχουν χαλάσει την ποριά εκεί στου Τόρα και θα φάει το κοπάδι το καλαμπόκι σας.
Τρέχαμε κι οι δυό ποιος να πρωτοφτάσει να γυρίσει το κοπάδι, μόνο που εκεί πρώτο-πρώτο βλέπαμε το μεγάλο κριάρι έτοιμο να μας επιτεθεί. Αμέσως στροφή και καταφύγιο, ένας στη μικρή γκορτσούλα στη μέση του κάτω χωραφιού κι ο άλλος στην πρώτη ζελενιά που ΄βρισκε μπροστά του. Το κριάρι σταματούσε και γυρνούσε πίσω. Κατεβαίναμε κι εμείς απ’ τα καταφύγιά μας για να αποτελειώσουμε την δουλειά. Κι αυτό μπορεί να ΄γινε δυο και τρεις  φορές. Τότε μας λέει ο μπάρμπα Κωσταντής. Οσο τα κριάρι γροικά πως το φοβάστε, τόσο θα σας κυνηγάει.
Πήραμε κι εμείς την απόφαση να αντιμετωπίσουμε το θεριό. Αγριέψαμε όσο μπορούσαμε και κοίτα να δεις, το κριάρι μας φοβήθηκε, έσκαψε λίγο το χώμα, πήρε στροφή και ακολούθησε τ’ άλλα πρόβατα προς το ξωκκλήσι. Είχαμε νικήσει. Μόνο που το κόλπο αυτό δεν πιάνει πάντα και το ‘μαθα αυτό μ’  άγαρμπο τρόπο, καθώς θέλησα να κάνω τον νταή στο κριάρι του συμπέθερου Λάμπρου Θεμελή και βρέθηκα κάτω απ’ το πεζούλι, αφού και σήμερα όταν το θυμάμαι τρίβω ασυναίσθητα τον πισινό μου ν΄απαλύνω λίγο τον πόνο.

Ι. Μότσης

Print

Αναμνήσεις

Αλεσιός/Πηγαδάκια/Τζιούμπα

του Χρήστου Θεμελή (μια αφήγηση) Στον 'Αλεσιό' εκείνο το καλοκαίρι, του 1966, παιδάκι μια σταλίτσα...

Read more: ...

Ο Τσιρώνης

Ξημέρωσε, χάραξε η ημέρα, έχουμε δρόμο σήμερα, έχουμε ανηφόρα. Δύο ώρες μέχρι την Κοπάνησα. Είκοσι...

Read more: Ο Τσιρώνης

Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση   Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά...

Read more: Κυνηγάει ο...

η ορχήστρα

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΦωτοΜότσης (η ορχήστρα)   Δεν είχαν καλά –καλά αρχίζει να κουρδίζουν οι ¨γύφτοι¨, κάτω από...

Read more: η ορχήστρα

Απόψεις

ανάμεσα στην φτώχεια και τον ήλιο

(Αλμπέρ Καμύ) Πριν από μερικά χρόνια ζήτησαν από τον Πολωνό φιλοσοφο Σίγκμουντ Μπάουμαν να...

Read more: ανάμεσα στην...

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Πάμε πλατεία;

του Παναγιώτη Καρρά Οι παλαιότεροι από εμάς, που μεγάλωσαν και έζησαν για αρκετά χρόνια στο χωριό,...

Read more: Πάμε πλατεία;

OI ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΛΛΑ ΧΑΡΤΙ "Ολοι εχουμε ονειρα. Καποιες φορες το ονειρο είναι η μεγαλη ζωη,

"Ολοι εχουμε ονειρα. Καποιες φορες το ονειρο είναι η μεγαλη ζωη, καποιες φορες είναι μια απλη...

Read more: OI ΣΚΕΨΕΙΣ...

Δημιουργίες

γιατί ζωή είναι Αγάπη...

Πηγή που σχηματίζει το ποτάμι της ύπαρξής μας... η ζωή μας..! Ένα ταξίδι αδιάκοπο, δημιουργικό και άρρηκτα...

Read more: γιατί ζωή...

εν τρόμω

Παραπαίουμε μέσα σε λαβύρινθους συλλογισμών. Ψηλαφίζουμε πόρτες και παράθυρα στην αναζήτηση...

Read more: εν τρόμω

ημερολόγιο

του ΦωτοΜότση   Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα,...

Read more: ημερολόγιο

Τούτος ο τόπος

του ΦωτοΜοτση   Είπατε τοις ισχυροίς: χαμαί πέσε Έλλην ουδέποτε!. Ουκέτι Έλλην έχει καλύβην, ου...

Read more: Τούτος ο τόπος