Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα σπίτια μας πάλευαν να κρατηθούν ακέρια. Κάποια δεν άντεχαν τον ξέφρενο χορό και μαύρες αυλακιές χαράζαν το κορμί τους.  Αρχές του 60, χειμώνας καιρός κι ο χορός της γης δεν είχε σταματημό.  Ηταν τότε που - γι΄ αυτό τον λόγο -μαζεύονταν αποβραδίς οι μαχαλάδες στο πιο γερό κατά την γνώμη τους κονάκι να σπρώξουν την νύχτα στην αγρύπνια και την σιγουριά της συντροφιάς.

Κι ακούγαμε τον βόγκο του Τιτάνα καθώς ορμούσε πάνω του η Παλλάδα και τ΄άγρια τ’ άτια της του παίρναν την πνοή. Σειούνταν η φύση ολάκερη, τρίζαν οι γραντές της στέγης, μέσ΄ στο δωμάτιο έπεφτε σιγή και μόνο η φωτιά τριζοβολούσε στ’ αγκωνάρι.

Κι ύστερα η συνέχεια του παραμυθιού. Η θειά Βαγγέλενα μιλούσε για δράκους πάνω στο βουνό, που ’θελαν γι’ ανταμοιβή παρθένα κόρη. Για τρύπες στο βουνό που ‘φτάναν ως της γης βαθιά τα σπλάχνα που μήτε ο αχός της πέτρας που ΄ριχνες, πίσω δεν γυρνούσε. Κι ήταν για μας πιότερο μεθυστικός ο φόβος του παραμυθιού παρά η οργή της φύσης.
Η κάκω (θεια Νάσαινα) κι η μάννα μας με τις δικές τους ιστορίες, τις πιο γνώριμες, για το Μοτσέϊκο και το σόϊ μας. Για τον παπ-Φώτο Μότση, και τα κοπάδια του. Ημέρευε η ψυχή μας τότε. Γινόμασταν κι εμείς κομμάτι του παραμυθιού.

Ετσι, βαθιά στη νύχτα μας έπαιρνε ο ύπνος, κι ούτε που γροικούσαμε την άγρια πάλη της Παλλάδας, μήτε τα βογγητά του εγκέλαδου, ώσπου ξημέρωνε και το χωριό σιγά-σιγά μετρούσε τις πληγές του.

Ι.Μότσης

Print

Αναμνήσεις

ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, το είχαμε κουβαλήσει με τη φοράδα και στοιβάξει στο αλώνι....

Read more: ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Χαμένος από χέρι

"….τον μπελά μου, μέσα, την καταδίκη μου…" κι όλο τραβούσε τα γένια του. "Τι τύχη φάρδος είναι...

Read more: Χαμένος από...

Το βαρέλι

Ο Τάκη-Καλλιόπης – έτσι αποκαλούσαμε τότε τον καλό κι πάντα αγαπητό μου φίλο Τάκη Θεμελή – είχε...

Read more: Το βαρέλι

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Απόψεις

Ο κατακλυσμός του Ωγύγου

Η λέξη “κατακλυσμός” προέρχεται από τις λέξεις “κατα” + “κλυζω”. Ο όρος “κλύζω” (Σταματάκος 1949: 533)...

Read more: Ο κατακλυσμός...

Μύθος και Λόγος

Μύθος είναι ο Λόγος.  Είναι η Αργώ που ταξιδεύει στο χρόνο ανθρώπους γεγονότα και καταστάσεις,...

Read more: Μύθος και Λόγος

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ , ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Μίχας Δημήτριος, φιλόλογος καθηγητής Μέρος πρώτο Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ Πάσχα ἔχει βαθιὲς...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ...

Τα μαθηματικά στην ελληνική γλώσσα

Η Ελληνική Γλώσσα χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε...

Read more: Τα μαθηματικά...

Δημιουργίες

Η άλλη όψη ....

της Βασιλικής Μίχα Είναι και κείνα τα σκαριά  που κουβαλούν τη μοναξιά  δεμένη στο κατάρτι.. ναυαγισμένα...

Read more: Η άλλη όψη....

αναζητάμε πολλά;

www.zotiko.gr <κοινός τόπος> αναζητάμε την παιδικότητά μας θέλωμε πίσω τώρα, τον ήλιο, την άγρια...

Read more: αναζητάμε...

Η πορτοκαλάδα

του Γιάννη Μπανίκα Αύγουστος του 2010 ανήμερα της Αϊ Σωτήρος. Στον προαύλιο χώρο του Μοναστηριού...

Read more: Η πορτοκαλάδα

Γη ποτισμένη με ιδρώτα.

Γη ποτισμένη με ιδρώτα. Στην Ήπειρο ο σεισμός και η οργή της φύσης το ξύσιμο στης γης τη ράχη από...

Read more: Γη ποτισμένη...