Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα σπίτια μας πάλευαν να κρατηθούν ακέρια. Κάποια δεν άντεχαν τον ξέφρενο χορό και μαύρες αυλακιές χαράζαν το κορμί τους.  Αρχές του 60, χειμώνας καιρός κι ο χορός της γης δεν είχε σταματημό.  Ηταν τότε που - γι΄ αυτό τον λόγο -μαζεύονταν αποβραδίς οι μαχαλάδες στο πιο γερό κατά την γνώμη τους κονάκι να σπρώξουν την νύχτα στην αγρύπνια και την σιγουριά της συντροφιάς.

Κι ακούγαμε τον βόγκο του Τιτάνα καθώς ορμούσε πάνω του η Παλλάδα και τ΄άγρια τ’ άτια της του παίρναν την πνοή. Σειούνταν η φύση ολάκερη, τρίζαν οι γραντές της στέγης, μέσ΄ στο δωμάτιο έπεφτε σιγή και μόνο η φωτιά τριζοβολούσε στ’ αγκωνάρι.

Κι ύστερα η συνέχεια του παραμυθιού. Η θειά Βαγγέλενα μιλούσε για δράκους πάνω στο βουνό, που ’θελαν γι’ ανταμοιβή παρθένα κόρη. Για τρύπες στο βουνό που ‘φτάναν ως της γης βαθιά τα σπλάχνα που μήτε ο αχός της πέτρας που ΄ριχνες, πίσω δεν γυρνούσε. Κι ήταν για μας πιότερο μεθυστικός ο φόβος του παραμυθιού παρά η οργή της φύσης.
Η κάκω (θεια Νάσαινα) κι η μάννα μας με τις δικές τους ιστορίες, τις πιο γνώριμες, για το Μοτσέϊκο και το σόϊ μας. Για τον παπ-Φώτο Μότση, και τα κοπάδια του. Ημέρευε η ψυχή μας τότε. Γινόμασταν κι εμείς κομμάτι του παραμυθιού.

Ετσι, βαθιά στη νύχτα μας έπαιρνε ο ύπνος, κι ούτε που γροικούσαμε την άγρια πάλη της Παλλάδας, μήτε τα βογγητά του εγκέλαδου, ώσπου ξημέρωνε και το χωριό σιγά-σιγά μετρούσε τις πληγές του.

Ι.Μότσης

Print

Αναμνήσεις

Λεωφορείον ο πόθος

"ΖΩΤΙΚΟΝ" Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης...

Read more: Λεωφορείον ο...

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Είχαμε θερίσει το στάρι στη Ρουπακιά, το είχαμε κουβαλήσει με τη φοράδα και στοιβάξει στο αλώνι....

Read more: ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

Απόψεις

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Γλώσσα και φύλο

Ρούλα Τσοκαλίδου (2001)  Όταν γεννηθεί ένα παιδί, η πρώτη ερώτηση που κάνουμε είναι αν "είναι αγόρι ή...

Read more: Γλώσσα και φύλο

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα: Πορεία προς την Ανάσταση (3)

Μεγάλη Πέμπτη: Τα γεγονότα της Μ. Πέμπτης είναι κατά σειρά τα εξής: 1. Ο Ιερός Νιπτήρας, δηλ. το...

Read more: Η Αγία και...

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Του Δημ. Μίχα, Διευθυντού της Ριζαρείου Σχολής   Τα Χριστούγεννα είναι η ημέρα που η Αγία και...

Read more: ΤΑ...

Δημιουργίες

απολογία των δρόμων - (1984)

του Φώτη Μότση επιμένω στην αναγκαιότητα εγκαθίδρυσης καινούργιων αναπνευστικών συσκευών και στην...

Read more: απολογία των...

Επί ίσοις όροις

Της Βασιλικής Σ. Μίχα Μές την αρένα των "θηρίων"  πού¨χουν συνείδηση χαμένη , τα παραμύθια που σου...

Read more: Επί ίσοις όροις

Γη ποτισμένη με ιδρώτα.

Γη ποτισμένη με ιδρώτα. Στην Ήπειρο ο σεισμός και η οργή της φύσης το ξύσιμο στης γης τη ράχη από...

Read more: Γη ποτισμένη...

εν χορδαις και λίθοις

(απόσπασμα από το νέο βιβλίο ποημάτων του ΦωτοΜότση)   ἄ  εἶμαι περίσσια ἀποσταµένος  εἶπε Βαρέθηκα τῆς...

Read more: εν χορδαις...