Του Αϊ Μηνά

Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή στο Ζωτικό. Το παρεκκλήσι στον κάμπο, ανάμεσα στα πλατάνια πρόσφερε και την  ευκαιρία της εκδρομής, της αντάμωσης των χωριανών μας.


Στον κάμπο είχαν τότε τα σπίτια τους, ο Σπύρο-Τζίμας, ο Δημητράκη-Καρράς, ο Νάσιο-Γιώτης, ο Λία -Καρράς, ο Γάκη-Αλέξης, ο Κώτσιο-Καρράς κι η γιαγιά Ζαχάρω. Αποτελούσαν έναν ξεχωριστό ζωτικιώτικο συνοικισμό, κι η γιορτή του Αϊ Μηνά ήταν το δικό τους πανηγύρι.
Εκείνα τα χρόνια τ’ Αϊ-Μηνά, κάθε τρίτη του Πάσχα και στις ένδεκα κάθε Νοέμβρη, ήταν το έθιμο  να γινόμαστε βλάμηδες ή αδερφοποιητοί με τους πιο καλούς μας φίλους και φίλες. Ο όρος «Βλάμης» σημαίνει «αδερφοποιτός.
Αδελφοποιΐα είναι η δημιουργία αδελφικού δεσμού μεταξύ δύο ή και περισσοτέρων ατόμων Είναι έθιμο από τα πολύ παλιά χρόνια και γνωστό σε πάρα πολλούς λαούς. Το έθιμο γίνεται γνωστό μετά τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου και την επικράτηση των Ρωμαίων. Σχετικές πληροφορίες για το έθιμο έχουμε από τη ρωμαϊκή νομοθεσία και τη βυζαντινή ιστορία. Στη μεσαιωνική Ευρώπη η αδελφοποιΐα ήταν έθιμο, κυρίως, μεταξύ των ιπποτών. Το έθιμο αυτό είναι κυρίως ανδρικό, αλλά συχνά είναι και μεταξύ γυναικών και μεταξύ ετεροφύλων ατόμων. Οι βλάμηδες μεταξύ τους δεν χρησιμοποιούν τα βαπτιστικά τους ονόματα αλλά το όνομα βλάμης. Ο Βλάμης αποτελούσε και την πρώτη βαθμίδα στην ιεραρχία της Φιλικής Εταιρείας.
Στον Αϊ Μηνά, λοιπόν, σκέπαζε ο παππάς με το πετραχήλι τους υποψήφιους βλάμηδες και διάβαζε τις σχετικές ευχές. Εκεί, λοιπόν, έκανα κι εγώ περί τους είκοσι βλάμηδες και δύο βλάμισσες, μεταξύ των οποίων και τον πρώην και τον νυν,  πρόεδρο της Αδελφότητας Κώστα Θεμελή και Παναγιώτη Καρρά,  και την Βούλα (Παρασκευή) Δούλη, πρώην μέλος του Δ.Σ. της Αδελφότητας.
Κάθε χρόνο του Αϊ Μηνά  γιόρταζε ο κάμπος στο χωριό μας κι όλοι οι συγχωριανοί μας ήταν εκεί αυτήν την μέρα. Μετά την λειτουργία και τις τελετές αδελφοποίησης ξεκινούσε το γλέντι, πολλές φορές με ντέφια, κλαρίνα και βιολιά, και τραβούσαν όλοι για τα χρόνια πολλά στο σπίτι του Βασίλη – Γιώτη, καθώς και το εγγόνι του ο Μηνάς, έχει την ονομαστική του γιορτή.


Ι.Μότσης

Print

Αναμνήσεις

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της...

Read more: Η Κάκω Ρίνα

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Το Σαββατόβραδο, το ''66'

του Χρήστου Ν. Θεμελή  Οταν έπεσαν τα πόσκια   τα μάσαμαν στη στρούγκα   εγώ, μια χαψιά μαξουμάκι,...

Read more: Το...

Απόψεις

"Στη σάρκα της δηµοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

του Παναγιώτη Καρρά "Ανάθεµα  και  κατάρα στους  κλέφτες  του δηµόσιου  βιου... Κρεµαλα  στους...

Read more: "Στη σάρκα...

«Δεύτε λάβετε φως»: ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΣΧΑ

«Η Αρέθουσα», τεύχος 7ο, Απρίλης, 2016   Από τα ελληνικά έθιμα, τα έθιμα του Πάσχα, με τις...

Read more: «Δεύτε λάβετε...

ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙ

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Σεβασμιώτατοι...

Read more: ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ...

Η νύχτα των θαυμάτων – Μια προσέγγιση της υμνολογίας των Χριστουγέννων*

Χριστός γεννάται, δοξάσατε· Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε. Χριστός επί γης, υψώθητε …». «Μυστήριον ξένον»...

Read more: Η νύχτα των...

Δημιουργίες

Αρμύρας δάκρυ

Απάλευτη αντάρα όπου σκιάζονται τα λάθη σκέψη γερμένη στο μονοπάτι της φυγής σε σκονισμένους...

Read more: Αρμύρας δάκρυ

περί ποιείν

(του ΦωτοΜότση)   Η οδυνηρή αποκάλυψη του ψεύδους δυο βήματα μακριά απ' την αλήθεια είναι λόγος...

Read more: περί ποιείν

ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ

Η ΄Ηπειρος είναι δυνατό ποτάμι που κυλά σε δάσος πυκνό (βλέπε Βρυτζάχα) και μαζί του παρασέρνει...

Read more: ΗΠΕΙΡΟΣ...

Αναζητώντας το κέρας της Αμάλθειας

Την άδεια σου ζωή πως να γεμίσεις? ικέτης σε προσκύνημα να γίνεις πως μπορείς ? σε απομεινάρια...

Read more: Αναζητώντας...