Ελλήνων μνήμες

του ΦωτοΜότση

 

Μνήσθητι Όμηρο τον Μελωδόν και τον Ελύτη
Ωσάν ανοίγουν οι κρουνοί με τους βαρβαρικούς τους φθόγγους
Όταν δεν δύνασαι ν΄ αναπολήσεις άνοιξη να πάρεις την ανάσα
μέσα στον συρφετό των ουγκ
Μνήσθητι τη γλώσσα των θεών ωσάν λαβαίνουν την απόφαση
να κοινωνήσουν με το έαρ να ειπούν κουβέντα
με τα δημιουργήματά τους
στο αυτί στο μάγουλο στο τανυσμένο τόξο του φρυδιού
όπου κυλάει η γλώσσα απά σε μέλι
στα χρώματα ζωσμένη και στον ήχο μες στους ήλιους
αδερφικά του σύμπαντος

 

Μνήσθητι Διγενή και Διογένη
Τον Κωσταντάκη Κωσταντή
τον που ανέσυρε από τον τάφο μαύρο χάρο
και που τον έκανε τριαντάφυλλο πλατύφυλλο τραγούδι
Τον Θοδωράκια μέμνησο
στο Παλαμήδι αγκάλι με το σκότος
το μαύρο φίδι και το άσπρο το ρουτί
Τον Καραϊσκο και τον Οδυσσέα θυμήσου και το χάνι
Και την καλόγρια στα άσπρα να τον γεννάει τον ήρωα
Όταν σου λένε πως εμάθαμε σκυφτοί
όταν σου λένε αλλιώτικα δεν γένεται
όταν σου υπαγορεύουν τον γκρεμό που δεν ομοιάζει του Ζαλόγγου
όταν σου μνημονεύουνε χαμένα πανηγύρια
και στα υπόσχονται ξανά τρανότερα

Μνήσθητι την αχαλίνωτη γενειάδα του θεού
όταν την κομπολύνει σκαλωσιά και σκαλοπάτια
για να την ρίξει ανεμόσκαλα στους ναυαγούς της ζήσης
σ’ όσους δεν πιάνει η άκρη του ματιού Του
σε όσους στα κάτεργα της γης αδράττουν τους βολβούς
της ρίζας το βυζί σε ό, τι ανθηρό θα δώκει γάλα
να γένει στάλα ο ποταμός να σε σταλάξει

Μνήσθητι την αλλοπαρμένη παπαρούνα
Αυλάκι καθαρό νερό στον βράχο στο λιθάρι
Ό,τι με κάνει να δακρύζω
Να τα ραγίζω σε επτά πτυχές τα παιδικάτα μου
Παιδιά χαμένα τάχα Από τ’ αντίκρυ μας τα μέσα μας
Συσσίτια Χαμόγελα Ορφανοτροφεία Το μάννα
Δίχως τη μάνα Με χωρίς εμάς Με χωρίς κανέναν
Εν απουσία ολονών εν απογνώσει
Η παπαρούνα ορθή η μέσα μας

Μέμνησο
οι πρωτοκατοικήσαντες τα σάδια τ΄ουρανού
ήσανε λυγερές ψιχάλες ήσανε φωνήεντα ήταν η λαλιά
ελλήνων

ετούτοι η χορδή του σύμπαντος
το ξυπνητήρι του θεού

Ελέησον έτι Κύριε
Ιδού εδώ οι Έλληνες η γλώσσα Σου
Νυν

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Το Σαββατόβραδο, το ''66'

του Χρήστου Ν. Θεμελή  Οταν έπεσαν τα πόσκια   τα μάσαμαν στη στρούγκα   εγώ, μια χαψιά μαξουμάκι,...

Read more: Το...

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Οι εξετάσεις

του Ι.Μότση Ηταν συνήθεια στο χωριό μας οι εξετάσεις να ΄ναι συνάμα και πανηγύρι. Όχι μόνο οι...

Read more: Οι εξετάσεις

Αναμένω

Ετούτο κι αν ήταν: είχα να ιδώ τον tatsis από τον καιρό με τα κοντά, τα ολούθε μπαλωμένα...

Read more: Αναμένω

Απόψεις

Ετυμολογία της "Λιβίκιστας"

Είχα την εντύπωση, μέχρι σήμερα, πως το όνομα "Λιβίκιστα" είναι σλάβικο. Λάθος!!!! και πάλι...

Read more: Ετυμολογία...

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πανέμορφο ποίημα του Μ.Αναγνωστάκη Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως...

Read more: Κι ήθελε...

Εθισμός στο τζόγο: Από την μαγεία των αριθμών στην εξάρτηση

Ο τζόγος με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ήταν κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς από τα...

Read more: Εθισμός στο...

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Δημητρίου Μίχα τ. Δ/ντου της Ριζαρείου Σχολής    Η Ελληνική λαογραφία και παράδοση έχει γράψει όχι...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ...

Δημιουργίες

Στὸν Ἄλισσό καὶ στῆς Βρυτζάχας τὴν Πηγὴ

Μιχαήλ Πυλάρτη Από την συλλογή: «Περίπατοι στό Ζωτικό» Μὲ ἄλλους δυὸ παρέα σκεφθήκαμε...

Read more: Στὸν Ἄλισσό...

Θά βάλω

Θά βάλω εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ μεταξένιο νῆμα...

Read more: Θά βάλω

Τί δέν καταλαβαίνεις, φτωχέ κουτοπόνηρε;

Ἄρτι ἀφιχθεῖς ἐκ Ζωτικοῦ, θέλω νά φανερώσω στήν παρέα τό μυστικό τῆς αἰώνιας νιότης, τουλάχιστον γιά...

Read more: Τί δέν...

Αναζητώντας το κέρας της Αμάλθειας

Την άδεια σου ζωή πως να γεμίσεις? ικέτης σε προσκύνημα να γίνεις πως μπορείς ? σε απομεινάρια...

Read more: Αναζητώντας...