Μανωλάδα

του ΦωτοΜότση

Όταν αναλογίζεσαι την ανηφόρα, το ύψος και τον κόπο της αναρρίχησης, τότες δεν σε σκιάζει η πτώση. Λαχταράς μονάχα το πλέον σύντομο τελείωμά της. Είναι περίσσια άκοπη, έστω κι αν όμοια οδυνηρή, ετούτη η πτώση.
………..
Μανωλάδα

Σεργιάνισες μονόξυλο αλέτρι στον αιώνα
Όργωσες τραχύ αδάμαντα της λάσπης
Κι έφερες κλέος ογδονταπέντε γενεών και βάλε
στη λυγερή την πλάτη της κρανιάς Και το ’φερες ίσαμε ‘δώ
το τόξο και το βέλος
Το τύλιξες στου Σαμουήλ τα γένια
όπου δεν στέκονται πια ραγιάδες και φονιάδες


Άει τώρα τόσο μονάχος
όσο αντάμα ήσουνα χιλιάδες χρόνια
να κυνηγάς κωλοφωτιές με τρύπιες απαλάμες
πάνω απ΄τα φρεάτια που θάλπουνε τις τύψεις σου
σε βύθη θολερά στα λύματα
Όπου δεν ανασαίνουν ξωτικά
μήτε από τον ουρανό του νου καταρριχώνται όνειρα
Απλά στην γύρω άπλα η μοναξιά η μοναξιά η μοναξιά
Κι εσύ
στα στόμια τριγύρω των φρεάτων αναζητείς θεό
με τη λαχτάρα πάντα μην τον εύρεις
γιατί δεν θα΄χεις τι να ειπείς πού ήσουν πώς γιατί
Και σαν τον ανταμώσεις
με τον μεγάλο φόβο πώς θα Του ειπείς την καλημέρα
πώς θα την πάρει αν θα σου τηνε γυρίσει

Τώρα αναρωτάς τις χτεσινές σου έγνοιες
Τάχατες πως δεν ήσουνα που τη μαχαίρωνες τη νύχτα
Τάχα δεν έσφαζες εσύ ολονυχτίς τα όνειρα
Δεν έσκαφτες με την βαριά αξίνα
το τρυφερό γρασίδι όπου απίθωναν τα όνειρα οι αλλοτοπίτες
τα μελαψά τα μαύρα τα τομάρια από τα πέρα
Τάχα δεν ήσουνα εσύ στο χτες σκυφτός
σκυμμένος σήμερα Τάχα δεν ήξερες Δεν άκουσες

Καλέ μου εαυτούλη
μοναχικέ μου πετροβολητή
Αγρίεψε την καλημέρα σου αύριο
Σαλέψου απ’ το κάτοπτρο με το γινάτι
Και φτύσε με μέ το φαρμάκι σου όλο
Λιθοβόλησέ με
Άσε με άπνοο άσε με σακάτη άσε με αδάχτυλο
Μουγγό να με αφήκεις σου ζητώ
Μην δύναμαι να γράφω πλέον να ομολογώ
Γράμματα τόσα στους αιώνες
τόσος ιδρώς κι από την άροση
ιλύς και πάλι

Μελανή

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Ποιος είναι ποιος;

  Το κτίριο, πίσω μας είναι το κτίσμα που βρίσκεται κάτω από το σχολείο. Για κάποιο διάστημα...

Read more: Ποιος είναι...

Το όργωμα

«Πού είστε νισιάνια μου», ακούστηκε η φωνή της γιαγιάς – Βαρβάρας Πάσχου καθώς ξεπρόβαλε από το...

Read more: Το όργωμα

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Στο χωράφι

Το χρυσαφένιο χωράφι δείχνει με περηφάνια την θωρειά του. Το ελαφρύ αεράκι σχηματίζει στην κώμη...

Read more: Στο χωράφι

Απόψεις

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι...

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι, γιατί πρέπει να σας πω την αλήθεια…» ο όρκος του Σωκράτη στην...

Read more: «Μα τον Κύνα,...

Η φιλοσοφία των κυνικών: Αντισθένης - Διογένης - Κράτης

Οι «Κυνικοί» ήταν Φιλοσοφική Σχολή, και µάλιστα µία από τις µακροβιότερες. Τίποτε στη ζωή, έλεγε ο...

Read more: Η φιλοσοφία...

25η Μαρτίου: μία ευσύνοπτη παρουσίαση της διπλής γιορτής

Η 25η Μαρτίου είναι ημέρα εορτασμού της επανάστασης του 1821, αλλά και ημέρα κατά την οποία...

Read more: 25η Μαρτίου:...

Ψες με την αστροφεγγιά

Φροντίζοντας την  «Ιστοσελίδα των Ζωτικιωτών» μου δόθηκε η ευκαιρία να ανασύρω από την μνήμη...

Read more: Ψες με την...

Δημιουργίες

εν χορδαις και λίθοις

(απόσπασμα από το νέο βιβλίο ποημάτων του ΦωτοΜότση)   ἄ  εἶμαι περίσσια ἀποσταµένος  εἶπε Βαρέθηκα τῆς...

Read more: εν χορδαις...

Μεθύσκων Ἔρως 

Μιχαὴλ Πυλάρτη  (ἀπὸ τὴν συλλογὴ «Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ» ) (ἀφιερωμένο στοὺς ἁπανταχοῦ ἐρωτευμένους μὲ...

Read more: Μεθύσκων Ἔρως 

Καρδιά μεθυσμένη

Της Βασιλικής Σ. Μίχα Σε κομμάτια του παζλ  η ψυχή μου γυρεύει του ονείρου φιγούρα  του μυαλού μου...

Read more: Καρδιά...

ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ

Η ΄Ηπειρος είναι δυνατό ποτάμι που κυλά σε δάσος πυκνό (βλέπε Βρυτζάχα) και μαζί του παρασέρνει...

Read more: ΗΠΕΙΡΟΣ...