Το Σαββατόβραδο

του Χ.Ν.Θεμελή

 

Σαββάτο απόγεμα προς βραδάκι. Μπήκα σπίτι, βρόντησα την πόρτα πίσω μου, με το ποδάρι, χωρίς μούντζα. Εκλεισα όξω τα ανούσια χιλιόμετρα, τις άμετρες συναντήσεις, τις αποτυχημένες προσπάθειες επικοινωνίας όλης της μέρας. Πέταξα την τσιάντα μακριά, σε μια γωνιά πέρα, χωρίς να μου φταίει.. Μ είδε η μικρή, με το αλάθητο πάντα ένστικτό της έτρεξε, μου κόλλησε ένα φιλάκι-βάλσαμο πρώτο- στο ρυτιδιασμένο μάγουλο, να μ εξευμενίσει!

Αυτό ήταν. Σαν φιλμ ξετυλίχτηκε στο μελό παλιά εικόνα- διέξοδο. Με νευρικές σχεδόν κινήσεις χάλεψα στα ντουλάπια. Το ξετρύπωσα το μπουκαλάκι, το αναγνώρισα ίσια, πέντε δάχτυλα τσίπουρο παλιό, καλό, δάκρυ! Τόκατσα στο τραπέζι, τρεις ελιές, λίγο μασούλι, δυο φέτες σαλάμι αέρος, μια ντουμάτα στα τέσσερα.. Κομπλέ! Μεζές γιομάτος.

Η μικρή είβλεπε διακριτικά. Το σφύριξε.. 'μαμά, ο μπαμπάςέχει νταλκά'. Ανοιξα το 'zotiko.gr'. Κανένα μήνυμα, από πθενά. Ποιος να γράψει; Τι να γράψει; Κι από που ν αρχινήσει; Πήγα 'τραγούδια μας'. Πάτησα πάνω-κάτω. Αρχισε να παίζει 'Ζαλιάρικο'! Ασπρο πάτο το πρώτο! Κατέβηκα. 'Εξέφεξε άι μωρ Γιούλα μου'. Μεγαλείο! Πάρτο κάτου το δεύτερο. Εκλωσα μια τσιγάρα, έκατσα βαθύτερα στην καρέκλα. Το ποδάρι απανητό! Παρακάτω-παίξε τη "Βρύση στα Τσιερίτσιανα'. Αμαν! Ο παπάς. Ρέστα..είλεγε ο παπάς κι από μέσα ραγδαία η εκκένωση , αποφόρτιση ψυχής και κορμιού - αλάφρωμα! Με μιας κλικάρω 'Το Ηπειρώτικο'. Μαγικό!

Γιόμησα το ποτήρι -μούμενε ακόμα ένα- ανακάτωσα τα cd. Χάλεβα τον Κεφάλα. Νάτος! Το ρίχνω μέσα-να παίξει τραγούδι 7 'Το Αγριολούλουδο'. Τού δωκα ένταση, γιόμησε το σπίτι γλύκα! Χτυπάω καπάκι το 12, παίζει 'Κι αν αλλάξαμε λόγια βαριά γύρνα πίσω και ξέχνα τα πια'. Ντουμάνι! Καζαντζίδαρος! Θερίος. Μπήκε ο Θεός σπίτι, μας τήραξε έναν-έναν, μας έκλεισε το μάτι..

Πάω το ποτήρι το τελευταίο στα 'Τραγούδια μας'. Πίσω για το καπάκι, πάνω-κάτω η βελόνα ψάχνω το πολύ καλό. Κολλάει ο δείχτης στην 'Χάιδω'. Ενα χέρι τον μετακινεί, τον πάει σ άλλο, μια φωνή μου λέει: Αστο tatsi μου αυτό, έχωμε καιρό να τ ακούμε.. Εντάξει. Χτύπησα 'Ξενιτεμένο μου πουλί'. Ω ρ α ί α !
Αυτό το Σαββάτο μ είδε ο Θεός!

Γίνκα κι εγώ Θεός..

 

 

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Το βαρέλι

Ο Τάκη-Καλλιόπης – έτσι αποκαλούσαμε τότε τον καλό κι πάντα αγαπητό μου φίλο Τάκη Θεμελή – είχε...

Read more: Το βαρέλι

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της...

Read more: Η Κάκω Ρίνα

Απόψεις

"Στη σάρκα της δηµοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

του Παναγιώτη Καρρά "Ανάθεµα  και  κατάρα στους  κλέφτες  του δηµόσιου  βιου... Κρεµαλα  στους...

Read more: "Στη σάρκα...

«Δεύτε λάβετε φως»: ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΣΧΑ

«Η Αρέθουσα», τεύχος 7ο, Απρίλης, 2016   Από τα ελληνικά έθιμα, τα έθιμα του Πάσχα, με τις...

Read more: «Δεύτε λάβετε...

Ἡ ἔννοια τῆς«Βυζαντινῆς Εἰκόνας»

Δημητρίου Μίχα Ἡ λεγόμενη μὲ τὸν γενικὸ ὅρο «Βυζαντινὴ Εἰκόνα», κατέχει κεντρικὴ θέσι στὴν Τέχνη...

Read more: Ἡ ἔννοια...

Μικρό αφιέρωμα

Ξεχωριστή η φετινή μας η γιορτή. Με το έμπα της άνοιξης ξανοιγόμαστε στο παρελθόν, στα δικά μας...

Read more: Μικρό αφιέρωμα

Δημιουργίες

Γιατί 'ναι η πλάνη σου το φως

της Βασιλικής Μίχα Εκεί , που η ματιά , σαν το ανθηρό της χαραυγής  ροδόνερο κι ανάσα στάζει στους...

Read more: Γιατί 'ναι η...

Ελλήνων μνήμες

του ΦωτοΜότση   Μνήσθητι Όμηρο τον Μελωδόν και τον Ελύτη Ωσάν ανοίγουν οι κρουνοί με τους...

Read more: Ελλήνων μνήμες

χάρος ηπειρώτης

                                       του Φώτη Μότση ΄Τοιμάζονται νά σφάξουν τό βαθύ τό αἷμα Νά λαξοπελεκήσουν τά πλευρά τοῦ ὄρους Νά...

Read more: χάρος...

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Μπανίκα Πέντε παιδιά είχε ο Βαγγέλης Τόκας, απ’ την Μπεστιά. Έκανε πολλά παιδιά τότε ο...

Read more: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ