πρώτη γραφή

Στέρφα τά χρόνια

Καί δέν ἐγκυμονεῖ ὁ καιρός καλό καί καλοσύνη
παρά μονάχα μαῦρα ἄτια νά κροτοῦν μέ τίς ὁπλές τους
ἀσφαλισμένες τράπεζες καί θύρες

Φωτιά πετοῦν οἱ καβαλάρηδές τους       
καῖνε τῆς σκέψης μας τά δάση
Τά μονοπάτια ἐκεῖνα ἀνοίγουν
πού θά τούς ὁδηγήσουν στό βουβό τό χτυποκάρδι μας     
στό δάκρυ
Δίχως τό ἔλεος βατεύουν τίς καρυάτιδες       
τήν ἄσπρη πέτρα ὁ ἀχός
τήν κάνει μαύρη       
τήν ἄσπρη σκέψη μελανή

Ἀνακουφίζονται στά μέγαρα τῆς μουσικῆς
ἀπάνω στά λουστρίνι ὑποδήματα ἔξοχων ἐνόχων κοπρίζουνε μαύρη χολή
Ξεχύνονται κατόπιν ἀχαλίνωτα στούς δρόμους
Μαῦρες οὐρές     

σκιές ἐπάνω ἀπό βαρβάτα σκέλια
μαῦρες ἀνατριχίλες στόν ἀέρα νά κόβουν ὥς τά πέεερα κάθε ἀνάσα 
Δοξάρι ἡ ἀλογότριχά τους       
στό χέρι βλοσυροῦ θεοῦ
τέμνει στό δυό τά σύμπαντα     
καί τά βιολιά κινεῖ
ὅσα τίς ἄσπρες ἅμαξες μαυλίζουν
αὐτές πού ἦσαν μάρμαρο καί γένονται νερό καί τρέχουν πλέον 
κρίκ κράκ κρίκ κράκ ἀπάνω στό πλακόστρωτό τοῦ κάτω κόσμου
ἀνηφορίζοντας

Πανμήκη πέη ἀλογίσια διασχίζουνε τῆς γῆς τά ἔγκατα λάβρα σωθικά
Σπέρνουν  Ἀλέξανδρους     

Ἀττίλες      Χᾶν     Ἀδόλφους
Σέρνουν τήν ἱστορία ἀπ’ τό πηγάδι ἔξω     ἀπ΄ τόν λαιμό
Τή βία ἀναπαριστοῦν μέ τίς σταυροφορίες     
τούς παμφάγους σκώληκες
στά θεατράκια τῆς κάθε μιᾶς ὁδοῦ τοῦ καθενός Φωκίωνος

Νοικοκυρές φοράδες ὑφαίνουν ὁλωνῶν ζουρλομανδύα 
Κλωτσᾶνε ὁλοῦθε ὅπου ἀντικρίζουν ὀμορφιά
Ἀνοίγουν τά αἰολικά τομάρια σύμπαντα κατάντικρυ στόν κόσμο
Ξετομαρεύουν τίς γοργόνες γιά τίς ἀνάγκες τῆς σαββατιάτικης ψαραγορᾶς
Τό ἐφηβαῖο τῆς νεράϊδας τηροῦν σκαλπ γιά τή στεφανοθήκη τους
Στό περιβόλι τῶν ὀνείρων μας στήνουν παιχνίδι τοῦ κουτσοῦ
Στόν νιβορό τῆς νιότης μας ἐγείρουν φράγμα
μήν ἔχει τ’ ὄνειρο τή σκέψη του     

μήν ἔχει ἀπαντοχή

Φοράδες      ἄτια     πολιτικοί      πολιτικές
Πῶς σμίγουνε      πῶς γίνονται ὅλες οἱ εἰκόνες ἕνας πίνακας
-μπορεῖ καί ὄμορφος

ἐτοῦτο θά ΄χει τό ρυάκι νά τό πεῖ
Αὐτό πού μέ τή λαλιά μου θά κινήσει ἀπ΄ τήν κορφή
νά φτάσει ὡς βουή      ὡς χαλασμός      ἐκεῖ ὅπου λήξει

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Το βαρέλι

Ο Τάκη-Καλλιόπης – έτσι αποκαλούσαμε τότε τον καλό κι πάντα αγαπητό μου φίλο Τάκη Θεμελή – είχε...

Read more: Το βαρέλι

Στη Γκρεμίνα

του Χρήστου Θεμελή Γύρα στα 1950 μια μικρή παρέα 'ατίθασων' νεαρών εκείνη την εποχή που...

Read more: Στη Γκρεμίνα

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Ποιος είναι ποιος;

  Το κτίριο, πίσω μας είναι το κτίσμα που βρίσκεται κάτω από το σχολείο. Για κάποιο διάστημα...

Read more: Ποιος είναι...

Απόψεις

Σαν παραμύθι

  Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα...

Read more: Σαν παραμύθι

Εν αρχή ην το χάος

Ι. Μότσης «Εν αρχή ην το Χάος[1]» κατά τον Ησίοδο. Τρία στοιχεία όμως συνυπάρχουν, το Χάος, η...

Read more: Εν αρχή ην το...

ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙ

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Σεβασμιώτατοι...

Read more: ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ...

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα: Πορεία προς την Ανάσταση (3)

Μεγάλη Πέμπτη: Τα γεγονότα της Μ. Πέμπτης είναι κατά σειρά τα εξής: 1. Ο Ιερός Νιπτήρας, δηλ. το...

Read more: Η Αγία και...

Δημιουργίες

της γκελως

Τρεις κρεμασμένες στον φτελιά και μια στον πλάτανο Ο θάνατος ο έρωτας ο ο ο θάνατος άναψε τα...

Read more: της γκελως

Η άλλη όψη ....

της Βασιλικής Μίχα Είναι και κείνα τα σκαριά  που κουβαλούν τη μοναξιά  δεμένη στο κατάρτι.. ναυαγισμένα...

Read more: Η άλλη όψη....

Ελλήνων μνήμες

του ΦωτοΜότση   Μνήσθητι Όμηρο τον Μελωδόν και τον Ελύτη Ωσάν ανοίγουν οι κρουνοί με τους...

Read more: Ελλήνων μνήμες

Ο τόπος μου

  Ο τόπος μου. Ένα κομμάτι γης, μια λωρίδα γης ξαπλωμένης στις κλιτείς της Βρυτζάχας ν’ αγναντεύει...

Read more: Ο τόπος μου