Σαν τους αετούς

Σαν τους αετούς που ψάχνουνε στα βράχια την φωλιά τους
έτσι κι εμείς βρεθήκαμε στον τόπο τον δικό σας,
Οι δυο γίναμε τέσσερις.
Τιμή μας και καμάρι μας που μας θυμηθήκατε.
Κι εμείς θυμούμαστε εσάς, μικρά παιδάκια, κι όλους τους Ζωτικιώτες.
Επίσης τον τόπο της δουλειάς μας,
την εκκλησιά της Παναγιάς κι όλα τα εξωκλήσια.
Κι εμείς κι εσείς δουλέψαμε με ευσυνειδησία,
έτσι επειδή το θέλαμε κι όχι απ’ την Πολιτεία.
Με τον καιρό οι κόποι φάνηκαν.
Η κοινωνική σας προσφορά, σπίτια νοικοκυρεμένα, παιδάκια.
Να ζήσετε να τα χαίρεστε.
Αν έρθουμε, λοιπόν, αυτού, βλέποντας τα παιδιά σας, θα λέμε:
Ετούτος μοιάζει του παππού, ο άλλος τη γιαγιά του.
Σαν της Βρυτζάχας το νερό, ο νους μας αλλού θα τρέχει…

Οι θύμισες φέρνουν συγκίνηση, μήπως και δεν αντέξουμε
Και μπήτε σε μπελάδες.
Γλεντήστε, λοιπόν, χορέψτε και μην χασομεράτε,
Όποιες κι αν ειν’ οι ρίζες σας να μην τις λησμονάτε.
Κι εμείς χορέψαμε στους γάμους σας και κουμπαριές εκάναμε.
Τα σπίτια σας που γιόρταζαν για μας ήταν η καφετέρια
Και το ρακί της αμπελιάς ήταν το καπουτσίνο.
Το πανηγύρι του χωριού ήταν ο Σύλλογός μας.
Αλληλοστηριχτείτε, πιάστε σφιχτά τα χέρια σας, σκώστε τα επάνω,
ακόμη πιο πάνω, που λέει και το τραγούδι.
Πίνοντας ν’ ακούσουμε μία ευχή απ’ τα δικά σας χείλια:
Να ζούμε χρόνους εκατό, γιατί όχι και χίλια!!
Και τώρα μια παραγγελιά της ξενιτειάς τραγούδι.
Να ακουστεί στα Γιάννενα και στις πλαγιές στο Σούλι!
Θ’ ακούσουν αυτοί που θαναι κεί. Θα πούνε.
Α: Τα παιδιά μας ειν’ αυτά. «Να τα χαρίζει η Παναγιά»
Να ‘ρθουνε να μας δούνε.
Σας αγαπούμε βρε παιδιά κι ας ζούμε σαν δυο ξένοι
Είμαστε οι δασκάλοι σας, Αλέλος και Πολυξένη.
Καλή σας διασκέδαση. Αν κάποτε ανταμωθούμε
Θα θυμηθούμε πιο πολλά και θα ευχαριστηθούμε.
Γειά σας και χαρά σας.

Αλέκος και Πολυξένη Γκουβά.   »

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Το έλατο

Κάποια Χριστούγεννα στο Ζωτικό, θελήσαμε κι εμείς, εγώ κι ο Φώτης, να στολίσουμε για...

Read more: Το έλατο

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Το όργωμα

«Πού είστε νισιάνια μου», ακούστηκε η φωνή της γιαγιάς – Βαρβάρας Πάσχου καθώς ξεπρόβαλε από το...

Read more: Το όργωμα

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Απόψεις

Ετυμολογία της "Λιβίκιστας"

Είχα την εντύπωση, μέχρι σήμερα, πως το όνομα "Λιβίκιστα" είναι σλάβικο. Λάθος!!!! και πάλι...

Read more: Ετυμολογία...

Γλώσσα και φύλο

Ρούλα Τσοκαλίδου (2001)  Όταν γεννηθεί ένα παιδί, η πρώτη ερώτηση που κάνουμε είναι αν "είναι αγόρι ή...

Read more: Γλώσσα και φύλο

Ηθική, Δικαιοσύνη και Πολιτεία

Ι. Μότσης Μία από τις ηθικές αρετές, η οποία στην αριστοτελική φιλοσοφία αποκτά και...

Read more: Ηθική,...

Εθισμός στο τζόγο: Από την μαγεία των αριθμών στην εξάρτηση

Ο τζόγος με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ήταν κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς από τα...

Read more: Εθισμός στο...

Δημιουργίες

εν χορδαις και λίθοις

(απόσπασμα από το νέο βιβλίο ποημάτων του ΦωτοΜότση)   ἄ  εἶμαι περίσσια ἀποσταµένος  εἶπε Βαρέθηκα τῆς...

Read more: εν χορδαις...

φυλαχτείτε

Συνέλεγε τους ανθούς των πετρωμάτων Τα τρυφερά δοντάκια των νεφών κάθε που κατέβαινε η βροχή Αρμολογούσε...

Read more: φυλαχτείτε

ἔρως ἄπειρος

Τόν ἐμαζέψανε σηκωτό ἀπό τήν κλίνη γιά τό νιβορό Ἄλογο μαῦρο καί βαρβάτο ἔστεκε ‘κεῖ καί κίνησαν Δαδί...

Read more: ἔρως ἄπειρος

Μανωλάδα

του ΦωτοΜότση Όταν αναλογίζεσαι την ανηφόρα, το ύψος και τον κόπο της αναρρίχησης, τότες δεν σε...

Read more: Μανωλάδα