Γηράσκων αεί διδασκόμενος

του Φώτη Παπαφώτη

Τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, ήμουν στην  Ήπειρο, και επισκέφθηκα το τουριστικό του Χρ. Αθανασοπούλου στη Βρυτζάχα για να απολαύσω έναν καφέ.
Εκεί που καθόμουν και απολάμβανα την φύση, είδα σε παρακείμενο αγρό αρκετά αγελάδια και αρκετά  μοσχάρια, μέσα δε στο κοπάδι ήταν και δύο λυκόσκυλα, ένας χρώματος μαύρου και ένας χρώματος καφέ  - άσπρο.


Απέναντι ακριβώς από το τουριστικό κατάστημα, υπάρχει μια ας την πούμε στάνη, μερικά ξύλα και λίγες κλάρες δέντρων. Όταν έφθασαν σε αυτό το σημείο τα αγελάδια, ως ήτο φυσικό πήγαν μερικά να γευτούν από τα κλαδιά, που είχε τοποθετήσει για σκιά ο βοσκός.
Αμέσως τα δύο σκυλιά πήγαν και αφού γαύγισαν για δύο φορές τα γελάδια υποχώρησαν αμέσως.
Ακριβώς πίσω από την στάνη, τέσσερα συγκεκριμένα γελάδια, προχώρησαν βόσκοντας και προσπέρασαν την στάνη, τότε έτρεξαν και πάλι τα δυο σκυλιά και αφού πέρασαν μπροστά τους γαύγισαν και τα αγελάδια οπισθοχώρησαν την ίδια στιγμή.
Μια αγελάδα είχε φύγει και βοσκούσε σε μια απόσταση περίπου εκατό μέτρα από τα υπόλοιπα. Τότε έφυγε το άσπρο σκυλί και αφού την πλησίασε σε απόσταση περίπου πενήντα μέτρα, γαύγισε δυο φορές, και η αγελάδα σήκωσε αμέσως το κεφάλι και επέστρεψε εκεί που ήταν τα υπόλοιπα.
Τότε ρώτησα, τίνος είναι αυτά τα γελάδια και έμαθα ότι αυτά ανήκουν σε έναν κάτοικο Ζωτικού.
Λύθηκε δε αμέσως η απορία μου, πως προστατεύονται αυτά τα μοσχάρια ελεύθερα στο βουνό, που οπωσδήποτε θα υπάρχουν και λύκοι.
Δημιουργήθηκε όμως μια μεγάλη απορία πώς εκπαιδεύτηκαν αυτά τα σκυλιά να είναι καλύτερα από βοσκό φύλακα, πώς τα γελάδια υπακούγανε αμέσως στα γαυγίσματα των σκυλιών.
Τέλος όταν έφευγα τα είχαν συγκεντρώσει σε ένα χωράφι, και συγκεκριμένα, εκεί όπου τον χειμώνα γίνεται λίμνη, το μεν άσπρο τα φύλαγε, το δε μαύρο ήρθε να διώξει το αυτοκίνητο που πέρασε αυτή την ώρα στον δρόμο, και φυσικά αυτό είναι ένα ρεπορτάζ, όλο πραγματικότητα.
Συγχαρητήρια στον κ. Β. Ζούμπο, που όπως έμαθα είναι ο ιδιοκτήτης των.
-.-
Υ.Γ. Όταν ο σκύλος με γαύγιζε να φύγω, εγώ σταμάτησα να τον απολαύσω φυσικά με κλειστά παράθυρα.

 

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Πασχαλιάτικες εικόνες

Ολημερίς οι ετοιμασίες. Φροντίδα για την λάτρα του σπιτιού, τα πασχαλιάτικα ρούχα. Ήταν και το...

Read more: Πασχαλιάτικες...

Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της...

Read more: Το κριάρι

Λεωφορείον ο πόθος

"ΖΩΤΙΚΟΝ" Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης...

Read more: Λεωφορείον ο...

Οι πισίνες του Ζωτικού

Το χωριό μας ήταν και είναι όμορφο χωριό. Παλιά, κάθε σπίτι είχε και την πισίνα του που γέμιζε με...

Read more: Οι πισίνες...

Απόψεις

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΟΙΗΣΗ

του Γιάννη Μότση Έμφυλη ή άφυλη δημιουργία Αλλά τι είναι ποίηση; Έχουν δοθεί πολλοί ορισµοί. Εµείς...

Read more: ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ...

Ο κατακλυσμός του Ωγύγου

Η λέξη “κατακλυσμός” προέρχεται από τις λέξεις “κατα” + “κλυζω”. Ο όρος “κλύζω” (Σταματάκος 1949: 533)...

Read more: Ο κατακλυσμός...

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞ. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Του Δημ. Μίχα, Διευθυντού της Ριζαρείου Σχολής   Τα Χριστούγεννα είναι η ημέρα που η Αγία και...

Read more: ΤΑ...

Ετυμολογία της "Λιβίκιστας"

Είχα την εντύπωση, μέχρι σήμερα, πως το όνομα "Λιβίκιστα" είναι σλάβικο. Λάθος!!!! και πάλι...

Read more: Ετυμολογία...

Δημιουργίες

το δαυλί

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΦωτοΜότσης (το δαυλί) Χαράματα, σηκώθηκε η κυρα Κατέρω ν’ ανάψει τη φωτιά στο τζάκι, να...

Read more: το δαυλί

χωρικοί

Σαββατοκύριακο, σχόλες, άγιες μέρες και πανηγύρια εθνικά. Λεφούσι αγριεμένο ξεχύνονται μυριάδες...

Read more: χωρικοί

Ανατάσεις

Καιρός ν’ αναστήσουμε τις ξεριζωμένες καρδιές μας. Καιρός ν’ απαντήσουμε την άνοιξη στο...

Read more: Ανατάσεις

Συνοργισμένοι

Εδώ συνοργισμένοι θα απλώσουμε σκέψεις αιμάσσουσες σε μαύρο τούλι απάνω Θα ιχνηλατήσουμε τους...

Read more: Συνοργισμένοι