Γηράσκων αεί διδασκόμενος

του Φώτη Παπαφώτη

Τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, ήμουν στην  Ήπειρο, και επισκέφθηκα το τουριστικό του Χρ. Αθανασοπούλου στη Βρυτζάχα για να απολαύσω έναν καφέ.
Εκεί που καθόμουν και απολάμβανα την φύση, είδα σε παρακείμενο αγρό αρκετά αγελάδια και αρκετά  μοσχάρια, μέσα δε στο κοπάδι ήταν και δύο λυκόσκυλα, ένας χρώματος μαύρου και ένας χρώματος καφέ  - άσπρο.


Απέναντι ακριβώς από το τουριστικό κατάστημα, υπάρχει μια ας την πούμε στάνη, μερικά ξύλα και λίγες κλάρες δέντρων. Όταν έφθασαν σε αυτό το σημείο τα αγελάδια, ως ήτο φυσικό πήγαν μερικά να γευτούν από τα κλαδιά, που είχε τοποθετήσει για σκιά ο βοσκός.
Αμέσως τα δύο σκυλιά πήγαν και αφού γαύγισαν για δύο φορές τα γελάδια υποχώρησαν αμέσως.
Ακριβώς πίσω από την στάνη, τέσσερα συγκεκριμένα γελάδια, προχώρησαν βόσκοντας και προσπέρασαν την στάνη, τότε έτρεξαν και πάλι τα δυο σκυλιά και αφού πέρασαν μπροστά τους γαύγισαν και τα αγελάδια οπισθοχώρησαν την ίδια στιγμή.
Μια αγελάδα είχε φύγει και βοσκούσε σε μια απόσταση περίπου εκατό μέτρα από τα υπόλοιπα. Τότε έφυγε το άσπρο σκυλί και αφού την πλησίασε σε απόσταση περίπου πενήντα μέτρα, γαύγισε δυο φορές, και η αγελάδα σήκωσε αμέσως το κεφάλι και επέστρεψε εκεί που ήταν τα υπόλοιπα.
Τότε ρώτησα, τίνος είναι αυτά τα γελάδια και έμαθα ότι αυτά ανήκουν σε έναν κάτοικο Ζωτικού.
Λύθηκε δε αμέσως η απορία μου, πως προστατεύονται αυτά τα μοσχάρια ελεύθερα στο βουνό, που οπωσδήποτε θα υπάρχουν και λύκοι.
Δημιουργήθηκε όμως μια μεγάλη απορία πώς εκπαιδεύτηκαν αυτά τα σκυλιά να είναι καλύτερα από βοσκό φύλακα, πώς τα γελάδια υπακούγανε αμέσως στα γαυγίσματα των σκυλιών.
Τέλος όταν έφευγα τα είχαν συγκεντρώσει σε ένα χωράφι, και συγκεκριμένα, εκεί όπου τον χειμώνα γίνεται λίμνη, το μεν άσπρο τα φύλαγε, το δε μαύρο ήρθε να διώξει το αυτοκίνητο που πέρασε αυτή την ώρα στον δρόμο, και φυσικά αυτό είναι ένα ρεπορτάζ, όλο πραγματικότητα.
Συγχαρητήρια στον κ. Β. Ζούμπο, που όπως έμαθα είναι ο ιδιοκτήτης των.
-.-
Υ.Γ. Όταν ο σκύλος με γαύγιζε να φύγω, εγώ σταμάτησα να τον απολαύσω φυσικά με κλειστά παράθυρα.

 

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Το όργωμα

«Πού είστε νισιάνια μου», ακούστηκε η φωνή της γιαγιάς – Βαρβάρας Πάσχου καθώς ξεπρόβαλε από το...

Read more: Το όργωμα

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Το κοπάδι

Σχεδόν πάντα στο σπίτι είχαμε δυο γίδες για το γάλα, το τυρί και τα κατσικάκια τους. Τους δίναμε...

Read more: Το κοπάδι

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Απόψεις

Οδοιπορικό στο Αγιον Ορον

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ...

Read more: Οδοιπορικό...

Η ινδιάνικη φυλή των cherokee μιλουσε ελληνικά

H Ινδιάνικη φυλή των Cherokee μιλούσε Ελληνικά και κατάγονται από την Ανατολική Μεσόγειο!

Read more: Η ινδιάνικη...

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πανέμορφο ποίημα του Μ.Αναγνωστάκη Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει όμως...

Read more: Κι ήθελε...

αθήνα γενάρης του'10

του Χ.Ν.Θεμελή σήμερα ο καιρός στο κέντρο της αθήνας, έχει κάτι που θες να πάει και να μην...

Read more: αθήνα...

Δημιουργίες

Ψυχή μου κουρελού

της Βασιλική Σ. Μίχα Από υφάντρα Αρχόντισσα  -στον κόσμο όταν βγήκα- μου δώθηκε ως προίκα  χρυσόδετο...

Read more: Ψυχή μου...

το δαυλί

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΦωτοΜότσης (το δαυλί) Χαράματα, σηκώθηκε η κυρα Κατέρω ν’ ανάψει τη φωτιά στο τζάκι, να...

Read more: το δαυλί

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως

αναζητάμε πολλά;

www.zotiko.gr <κοινός τόπος> αναζητάμε την παιδικότητά μας θέλωμε πίσω τώρα, τον ήλιο, την άγρια...

Read more: αναζητάμε...