αθήνα γενάρης του'10

του Χ.Ν.Θεμελή

σήμερα ο καιρός στο κέντρο της αθήνας, έχει κάτι που θες να πάει και να μην ξανάρθει. ζούμε στην πρωτεύουσα του κάτω κόσμου, γιατί μόνο εκεί πρέπει να στιβάζονται τόσο πολλοί τροχονόμοι, μπάτσοι και ντίλια πρεζάκηδων. οι διαφημίσεις σου κάνουνε ηλεκτροσόκ, ενώ στα πεζοδρόμια δίνονται μάχες σώμα με σώμα: οποιος βιάζεται δε σκοντάφτει: φτάνει πιο γρήγορα στο γκισέ. τρέχα μαλάκα να πληρώσεις..

κι έτρεχα κι εγώ γιατί κάτι έψαχνα. προσπερνούσα άκληρους, άστεγους, μονόχειρους ζητιάνους. φράγκο δε δίνω εξ αιτίας ενός καταχωνιασμένου, μάλλον, νετσαγιεφισμού που με ταλαιπωρεί 4-5 χρόνια. αν και τώρα που το σκέφτομαι, ποιος μολυσμένος βοηθάει μολυσμένο; έφτασα στη μενάνδρου και η εθνική συνείδηση μου πήρε πίπα στα γρήγορα, στην πλάτη μιας πεζής περιπολίας. προχώρησα προς τα κάτω την πειραιώς. στάθηκα στη στάση να καπνίσω και είδα τη φάτσα του τσίμα. παύλος ο άτακτος, έλεγε η καινούργια διαφήμιση για το ραδιόφωνο του βήματος. του έριξα ένα πεντάλεπτο κι έφυγα.

κάτι όμως έψαχνα. έστριψα στην κεραμεικού. όταν το τριαντάφυλλο απειλήθηκε έβγαλε αγκάθια. με αυτή τη  φράση πρέπει να ξεκινάμε τα βιβλία της ιστορίας. το επιβλητικό διόροφο του προβελέγγιου έστεκε στη γωνία -μυλλέρου και κεραμεικού-, ακλόνητο να ξεδιπλώνει αναρχικές χαρές και ήττες, που λένε οι παλιοί όταν μιλούν στους νέους. έτσι για να χουν να θυμούνται και αυτοί κάτι αλλόκοτες ιστορίες, φτειαγμένες για να ειπωθούν μετά τον παράδεισο..

εκανα πεντάλεπτο έφτασα στην ακομινάτου ώσπου ξαφνικά είδα το θωμά, ποιόν; το θωμά. στην ακομινάτου. να ψάχνει για να γίνει. είχε ψιλώσει από τότε. την τελευταία φορά που τον είχα δει ήταν 15 καλοκαίρια πριν, όταν παίζαμε ποδόσφαιρο στην αυλή του και είχαμε διαλύσει, θυμάμαι, όλο τον κήπο της μάνας του με τη μπάλα.

εγώ τον κοιτάζω στα μάτια επίμονα. αυτός με κοιτάζει στα  μάτια  επίμονα. καθώς αγκαλιαζόμασταν μας ξεκοίλιαζαν τ' αγκάθια.

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Το βαρέλι

Ο Τάκη-Καλλιόπης – έτσι αποκαλούσαμε τότε τον καλό κι πάντα αγαπητό μου φίλο Τάκη Θεμελή – είχε...

Read more: Το βαρέλι

Ο περδίκης

Βαρύς ο χειμώνας στο χωριό. Αφού είχαν, για κάμποσες μέρες, αγκομαχήσει ο Παλεχώρης κι ο Πλάτανος...

Read more: Ο περδίκης

Αναμένω

Ετούτο κι αν ήταν: είχα να ιδώ τον tatsis από τον καιρό με τα κοντά, τα ολούθε μπαλωμένα...

Read more: Αναμένω

Απόψεις

Το Ζωτικό στις τέχνες και στις επιστήμες

Η οργάνωση της κοινοτικής ζωής στο Ζωτικό, ο Κοινοτικός Τρό­πος Παραγωγής, έχει αναδείξει στο...

Read more: Το Ζωτικό...

ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ

Εσένα στολίδι του γένους των Ελλήνων, που πρώτος μπόρεσες να υψώσεις φως λαμπρό μες σε φρικτά...

Read more: ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ...

Ο πνευματικός και ψυχικός δεσμός με το χωριό μας

Δημητρίου Μίχα,  τ. Δ/ντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Όταν κάποιος αναφέρεται στον τόπο...

Read more: Ο πνευματικός...

ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;

του Δημήτρη Σ. Μίχα Αν προβληματιστούμε για την επιλογή Σχολείου που θέλουμε για τα παιδιά μας...

Read more: ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ...

Δημιουργίες

Αρμύρας δάκρυ

Απάλευτη αντάρα όπου σκιάζονται τα λάθη σκέψη γερμένη στο μονοπάτι της φυγής σε σκονισμένους...

Read more: Αρμύρας δάκρυ

χάρος ηπειρώτης

                                       του Φώτη Μότση ΄Τοιμάζονται νά σφάξουν τό βαθύ τό αἷμα Νά λαξοπελεκήσουν τά πλευρά τοῦ ὄρους Νά...

Read more: χάρος...

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ …ΓΙΑ ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ

Μιχαήλ Πυλάρτη (Από την συλλογή:  Περίπατοι στο Ζωτικό)   Ἐπέλεξα σκοπίμως στὸ χωριὸ   νὰ μείνω ἕνα διάστημα ΄...

Read more: ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ...

Ο Ιούδας της νύχτας

του Φώτη Μότση ΚΕΡΩΝ α’ Αυτό το μέσα μου βουνό δεν θα το ξεριζώσω θα το αφήσω να γενεί βωμός άγρια να...

Read more: Ο Ιούδας της...