ΣΚΙΩΝ

Ο Καραγκιόζης και ο...Τέως

(σύνθεση:Σταύρος Ξαρχάκος,στίχοι:Νίκος Γκάτσος)

Εμένα φίλε με λένε Καραγκιόζη
Παντού κερδίζω κι ας μη κρατάω κόζι
Κι αν κάνω κουτσουκέλες κάπου κάπου
Το'χω στο αίμα μου πάππου προς πάππου

 

Γειά σου μάνα μου Ελλάς
Είμαι κλεφτοφουκαράς
Μα δεν μοιάζω με τους άλλους
Τους τρανούς και τους μεγάλους
Που'χουνε μακρύ το χέρι
Και κρατάνε και μαχαίρι
Ούτε μοιάζω με το μάγκα
Που όταν ξέμεινε από φράγκα
Σήκωσε όλο το Τατόι
Να πουλάει και να τρώει

Εμένε φίλε μου με λένε Καραγκιόζη
Δεν με τρομάζουνε μασόνοι και μαφιόζοι
Φοβάμαι μόνο κάθε πολιτσμάνο
Μη με γραμπώσει στην κουτσουκέλα επάνω

Γειά σου μάνα μου Ελλάς
Είμαι κλεφτοφουκαράς
Μα δεν έχω νταραβέρια
Με της τράκας τα ξεφτέρια
Που'χουν υπουργούς μαζί τους
Και το κράτος μαγαζί τους
Μένω πάντα τελευταίος
Μα δεν μοιάζω με τον Τέως
Που του είπαν τα χρυσά μου
Ό,τι θες εσύ πασά μου

"Η τέχνη του Σπαθάρη είναι στη βάση της λαικής ψυχής και ζωής και μακάριος όποιος την αντικρύζει με τη σοβαρότητα που της οφείλεται.Μέσα της δεν κατασταλάζει μόνο η λαγαρή θυμοσοφία του λαού μας μπρος στα ανάποδα του κόσμου,αλλά σκεπάζεται και η πηγαία δύναμη πόχει μέσα του και με την οποία υπερνικά αυτά τα ανάποδα με ψυχισμό ασύγκριτο,ανεβαίνοντας απ 'τα σκαλιά της θείας του εξυπνάδας ως μες τις κορφές του ηρωισμού"
<Άγγελος Σικελιανός>
πηγή/Τα Νέα,11/05/2009  με αφορμή τον θάνατο του Ευγένειου Σπαθάρη

σχόλιο:προσωπικά με την όλη καραγκιοζοιστορία παθαίνω ανατριχίλα και βγάζω σπυράκια..το ανεβάζω γιατί πιστεύω ότι αυτή η ιστορία έκλεισε για πάντα,πια.παραθέτω ένα συμβάν πριν πολλά πολλά χρόνια:ρώτησα κάποιον ξένο ο οποίος δούλευε επί μακρόν στην Ελλάδα ως ορκωτός λογιστής και θεωρούσα την άποψη του βαρύνουσα, για το πως βλέπει την εξέλιξη των πραγμάτων εδώ.η απάντησή του ήταν επί λέξει:φίλε μου με τον Καραγκιόζη δεν μεγαλώνετε;;έ μοιραία καραγκιοζάκια δεν θα γίνεστε;;..τι περιμένεις ν'αλλάξει;;   μ'άφκε ξερό ο κερατάς!

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση   Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά...

Read more: Κυνηγάει ο...

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Γενάρης του '69

Ξημερώματα του Αϊ Γαννιού. Το χωριό μας βρίσεκται σε αναστάτωση. Είναι η μέρα που ο μαθητόκοσμος των...

Read more: Γενάρης του '69

Το έλατο

Κάποια Χριστούγεννα στο Ζωτικό, θελήσαμε κι εμείς, εγώ κι ο Φώτης, να στολίσουμε για...

Read more: Το έλατο

Απόψεις

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι

Τούτος ο «επίλογος» των δασκάλων μας με την διάχυτη ποιητική διάθεση γίνεται μονοπάτι στις θύμισές...

Read more: Η Ιθάκη σ’...

Σαν παραμύθι

  Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα...

Read more: Σαν παραμύθι

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Ο καζαμίας του Tatsi

Ο Καζαμίας του 2010 (για το Ζωτικό) Γενάρης Λίγο γαμηστερός. Με υψηλές βροχοπτώσεις στη...

Read more: Ο καζαμίας...

Δημιουργίες

Ανατάσεις

Καιρός ν’ αναστήσουμε τις ξεριζωμένες καρδιές μας. Καιρός ν’ απαντήσουμε την άνοιξη στο...

Read more: Ανατάσεις

το τρυφερό φιλί

του Φώτη Μότση Κυκλοφοροῦν     αὐτοί     μέ τήν παλάμη τους μές στίς δικές σου τσέπες Μέ τή σκιά σου...

Read more: το τρυφερό φιλί

τ’ αντέτι

Βάλτε μου χιόνια, λάσπες, λασπόχιονα, βάλτε μου κρύο μέχρι το μεδούλι, το δόντι να πηγαίνει...

Read more: τ’ αντέτι

ημερολόγιο

του ΦωτοΜότση   Επάενε κι ερχόταν η ψυχή του. Δρόμοι, σοκάκια, επαρχιακές οδοί με εκατό τόσα,...

Read more: ημερολόγιο