Πάμε πλατεία;

του Παναγιώτη Καρρά

Οι παλαιότεροι από εμάς, που μεγάλωσαν και έζησαν για αρκετά χρόνια στο χωριό, συναντιόμασταν στην εκκλησιά ή στα καφενεία , που μιλούσαμε για ότι μας απασχολούσε .   Εάν το διαδίκτυο είναι το παγκόσμιο χωριό τότε κάπου εκεί θα πρέπει να υπάρχει και ένα σημείο συνάντησης, μία εκκλησία, ένα καφενείο μία πλατεία. Ένας χώρος συζήτησης και προβληματισμού, όπου κατατίθενται και διαμορφώνονται απόψεις και γνώμες από μεμονωμένους συμμετέχοντες, οι οποίοι λόγω της διασποράς τους στο χώρο δεν είναι πάντα εύκολο και σε θέση να συμμετάσχουν στην οργάνωση κοινών δραστηριοτήτων.
Η ιστοσελίδα μας με κόπο και κυρίως με τον εθελοντισμό των συγχωριανών και φίλων χρησιμοποίησε τη τεχνολογία για να δημιουργήσει ένα χώρο, μία εικονική «πλατεία», όπου όλοι μας ,απομακρυσμένοι χωρικά και χρονικά, μπορούμε να ερχόμαστε σε επαφή και να ανταλλάσσουμε νέα του χωριού, αναμνήσεις, πληροφορίες, ιδέες , σχόλια και γνώμες,  για όσα συμβαίνουν γύρω μας και  για όσα γράφονται στην ιστοσελίδα , από την  οπτική γωνία του καθενός μας.
Είναι  μία φυσιολογική ανταλλαγή απόψεων, σκέψεων ή ακόμη και μια απλή συζήτηση, είτε αυτή γίνεται επώνυμα ,είτε  με ψευδώνυμα, είτε ακόμη ανώνυμα, που όμως περιλαμβάνει διαπροσωπική επαφή, από την οποία διαμορφώνονται σχέσεις, οι οποίες, όμως δεν ταυτίζονται με τις αντίστοιχες σχέσεις που διαμορφώνονται στο πραγματικό περιβάλλον, αλλά θα μπορούσαν κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες να εξελιχτούν σ’ αυτές .
Ο τρόπος με τον οποίο συναντάς ανθρώπους στην ιστοσελίδα  διαφέρει αρκετά από μία τυπική συγκέντρωση σε ένα φιλικό σπίτι, όπου συνηθίζεται πρώτα να μας συστήνουν ανθρώπους και μετά να τους γνωρίζουμε. Ωστόσο, στην ηλεκτρονική επικοινωνία  μπορεί κάποιος πρώτα να γνωρίσει ανθρώπους και μετά να αποφασίσει να τους συναντήσει.  Αν μέσα από την ιστοσελίδα μας αναγνωρίζουμε τους φίλους , συμμαθητές μας και άλλους γνωστούς είναι μια ευκαιρία να τους ζητήσουμε μία συνάντηση, δεδομένου ότι η επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο είναι αναντικατάστατη.
Η επωνυμία ή μη των σκέψεων, σχολίων και  απόψεών μας δεν έχει καμμία σημασία για τη δημιουργία ενός φιλικού περιβάλλοντος που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την αύξηση της ενεργητικής συμμετοχής των μελών και φίλων του χωριού μας.

Μπορεί η τεχνολογία να μας δώρισε τα εργαλεία, η επίτευξη όμως της συνεργασίας μεταξύ των μελών αποτελεί κατάκτηση κάθε δικτυακής κοινότητας

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Το Ζωτικό

του Φώτη Παπαφώτη Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό...

Read more: Το Ζωτικό

Αναμένω

Ετούτο κι αν ήταν: είχα να ιδώ τον tatsis από τον καιρό με τα κοντά, τα ολούθε μπαλωμένα...

Read more: Αναμένω

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Απόψεις

Ο Ελληνισμός στις Η.Π.Α.

του Ι.Μότση Η παρουσία Ελλήνων στις Η.Π.Α.  χρονολογείται από τις αρχές του 16ου αιώνα. Τον Απρίλιο...

Read more: Ο Ελληνισμός...

Το σχολειό μας

Για ν’ αντηχήσουν στο σχολειό μας χαρούμενες φωνές, ν’ ανάψουν ξανά οι σόμπες στις αίθουσές του...

Read more: Το σχολειό μας

Οδοιπορικό στο Αγιον Ορον

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ...

Read more: Οδοιπορικό...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

Δυό λόγια εισαγωγικά    Ηκαθιέρωση της εορτής των Τριών Ιεραρχών ανάγεται στα βυζαντινά χρόνια, γύρω...

Read more: ΑΦΙΕΡΩΜΑ...

Δημιουργίες

Ουτοπικές προσδοκίες

  Ας ήτανε η Αγάπη μας  ανάβρυσμα πηγής  οι στάλες της τα κρίματα σαν ίαμα να γιανει... Ας ήτανε...

Read more: Ουτοπικές...

Πηνελόπη

    της Βασιλικής Μίχα Μέσ' την ειρκτή αγκαλιά της προσμονής παγιδευμένη  θαρρείς του πόθου οι κρουνοί  να...

Read more: Πηνελόπη

Ἡ ἡμέρα δείχνει πρόσχαρη!

  του Μιχάλη Πυλάρτη   (ἀπὸ τὴν συλλογὴ : Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ)   Ἡἡμέρα δείχνει  πρόσχαρη!

Read more: Ἡ ἡμέρα...

νυχτερινό γαιός απείρου

του Φώτη Μότση Νεκρός Το πρόσωπό του ένα κλαρί χλωρό πίσω απ’ τη φλούδα Τραγούδαγε όταν οι άλλοι...

Read more: νυχτερινό...