Σαν παραμύθι

 

Περάσαν χρόνια αφότου ανέμελα παιδιά χαιρόμασταν το παιγνίδι και την καθάρια καταπράσινη φύση στα μονοπάτια του Ζωτικού. Από τότε καθένας έχει βρεί τον δρόμο του.

Καιρός να ξαναφτιάξουμε την παρέα, ν' ανταμώσουμε τα λόγια και τις σκέψεις μας, τις λαχτάρες και τις θύμησές μας σ’ αυτές τις φιλόξενες σελίδες.
  Στο μυαλό μου παγιδευμένες οι εικόνες μιας νιότης αγέραστης, τα φύλλα στον τρελλό τους χορό το Φθινόπωρο, τα καινούργια μας βιβλία και η Πολυξένη με τον Αλέκο, οι αξέχαστοι δάσκαλοί μας, να προσπαθούν με φιλότιμο να ξεστρατίσουν το νου μας απ’ το παιγνίδι για να μας μάθουν τα γράμματα που θ’ άλλαζαν τη ζωή μας.
 
Με πόση, αλήθεια, λαχτάρα περιμέναμε τον ξέφλο, αντάμωμα δουλειάς και κεφιού, βραδυές γεμάτες ιστορίες μαγευτικές, τραγούδι και τσίπουρο. Χωρίς κλαρίνα και ντέφια, μονάχα τραγούδι και χέρια ν’ ανοίγουν τον πολύτιμο καρπό.
Οι πρώτες βροχές,… αυτή η δυνατή μυρωδιά της ξερής ζεστής γής που ποτίζεται κι αχνίζει, οι φουσκωμένοι λάκκοι - τι μπελάς κι αυτός να κρατάς με το ΄να χέρι το ξύλο για την σόμπα του σχολειού, τον τορβά με τα βιβλία περασμένο σταυρωτά στους ώμους, να κρατάς με τ’ άλλο χέρι κλειστή μπροστά την κάππα, κι άντε να περάσεις τα θυμωμένα νερά. Μπελάς, καλοδεχούμενος μπελάς. Κάτι σαν κόντρα στη φύση, μια παιχνιδιάρικη δοκιμασία, αντάμα με το δέος.
 
Υστερα πάλι στο καταχείμωνο, οι νιφάδες να στροβιλίζονται πριν υφάνουν τα κατάλευκο χαλί τους. Τι μαγεία κι αυτή ν’ αφουγκράζεσαι μεσ’ στην παράξενη σιωπή τον γδούπο της πτώσης τους.
 
Αλλοτε πάλι στο κρύο ξεροβόρι να ζεσταίνουμε με την ανάσα μας τα παγωμένα μας δάχτυλα, γλυστρώντας στους παγοδρόμους, μιας κι οι δρόμοι μας μαζεύαν το νερό απ’ τις πηγές του χωριού μας και το πάγωναν.
 
Αλλ’ όταν έφθαν’ η άνοιξη! Πώς στολίζονταν η φύση, πώς ντύνονταν τα χωράφια μ’ αγριολούλουδα – μαργαρίτες, παπαρούνες κι ό,τι μπορεί να φανταστεί ο νους μας. Πώς άπλωνε το κορμί μας να ρουφήξει και την τελευταία ακτίνα του ήλιου, με τα μαρτίτσια στα χέρια μας.
 
Μάρτης, Απρίλης, Μάης…..
 
"Έστησ' ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη
κι η φύσις ηύρε την καλή και την γλυκιά της ώρα,
και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους
ανάκουστος κελαηδισμός και λιποθυμισμένος.
Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα,
χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,
και παίρνουνε το μόσχο της, κι αφήνουν τη δροσιά τους,
κι όλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,
τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια..…"
 
Απρίλης, Μάης, Θεριστής……
 
“Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη,
η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι…”,
εικόνες που έχουν σφραγίσει για πάντα τη ζωή μας, κι ίσως είναι από μόνες τους η ίδια η ζωή.
 
Ι. Μότσης
 

 

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

ο ταχυδρόμος του χωριού και οι ζαβολιές μας

Τετάρτες, αν θυµάµαι καλά, ακούγαµαν την τροµπέτα από τη ράχη του Σταυρού. Ντούουου! Ντούουου!...

Read more: ο ταχυδρόμος...

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Το Ζωτικό

του Φώτη Παπαφώτη Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό...

Read more: Το Ζωτικό

Στη Γκρεμίνα

του Χρήστου Θεμελή Γύρα στα 1950 μια μικρή παρέα 'ατίθασων' νεαρών εκείνη την εποχή που...

Read more: Στη Γκρεμίνα

Απόψεις

Γηράσκων αεί διδασκόμενος

του Φώτη Παπαφώτη Τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, ήμουν στην  Ήπειρο, και επισκέφθηκα το τουριστικό...

Read more: Γηράσκων αεί...

Οι Τιτάνες

Ο Ουρανός γέννησε  με την Γη τους δώδεκα Τιτάνες : τον Ωκεανό, την Τηθύ, τον Κοίο, την Φοίβη, τον...

Read more: Οι Τιτάνες

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι...

«Μα τον Κύνα, άνδρες Αθηναίοι, γιατί πρέπει να σας πω την αλήθεια…» ο όρκος του Σωκράτη στην...

Read more: «Μα τον Κύνα,...

Πάμε πλατεία;

του Παναγιώτη Καρρά Οι παλαιότεροι από εμάς, που μεγάλωσαν και έζησαν για αρκετά χρόνια στο χωριό,...

Read more: Πάμε πλατεία;

Δημιουργίες

ἔρως ἄπειρος

Τόν ἐμαζέψανε σηκωτό ἀπό τήν κλίνη γιά τό νιβορό Ἄλογο μαῦρο καί βαρβάτο ἔστεκε ‘κεῖ καί κίνησαν Δαδί...

Read more: ἔρως ἄπειρος

αλλοτοπίτης

του Φώτη Μότση Στο καφενείο. Σκυφτός, αναμαλλιασμένος, καθώς φύσαγε απ' το πλάι, κι αμίλητος. Την...

Read more: αλλοτοπίτης

Τούτος ο τόπος

του ΦωτοΜοτση   Είπατε τοις ισχυροίς: χαμαί πέσε Έλλην ουδέποτε!. Ουκέτι Έλλην έχει καλύβην, ου...

Read more: Τούτος ο τόπος

Γιατί 'ναι η πλάνη σου το φως

της Βασιλικής Μίχα Εκεί , που η ματιά , σαν το ανθηρό της χαραυγής  ροδόνερο κι ανάσα στάζει στους...

Read more: Γιατί 'ναι η...