Οι πισίνες του Ζωτικού

Το χωριό μας ήταν και είναι όμορφο χωριό. Παλιά, κάθε σπίτι είχε και την πισίνα του που γέμιζε με γάργαρο δροσερό νερό, είχαμε και μια θερμαινόμενη πισίνα, του μπάρμπα-Βαγγέλη για έκτακτες ανάγκες. Κάθε πισίνα είχε και την δική της ιδιαιτερότητα. Η δική μας πισίνα ήτανε το καλοκαίρι κατάλληλη για χειμερινούς κολυμβητές, η πισίνα της θειάς της Νάσενας, ήταν κατάλληλη για όσους αγαπούσαν τα αχλάδια, η θερμαινόμενη πισίνα για όσους αγαπούσαν τα κεράσια, και για να μην τα πολυλογώ, κάθε πισίνα προσέφερε κάτι ιδιαίτερο. Κάποιες από τις πισίνες είχαν ένα βασικό πλεονέκτημα. Ηταν αθέατες στο ευρύ κοινό, κι έτσι μπορούσαμε να απολαύσουμε το κολύμπι  χωρίς τις ειδικές περιβολές, μαγιώ και τα τοιαύτα - παραγγελίες από τους ζωτικιώτικους  οίκους μόδας. Τότε οι πισίνες ήταν και αφορολόγητες, δεν αποτελούσαν τεκμήριο διαβίωσης, παρ’ ότι το νερό ανανεωνόταν κάθε βράδυ. Για τον λόγο αυτό δεν υπήρχε και καμμιά ανάγκη χλωρίωσής τους.

Μια πισίνα που διέθετε τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα ήταν της μετέπειτα συμπεθέρας Ζωίτσας, στα Λύτροφα. Ημιθερμαινόμενη και αθέατη. Ηταν λίγο μικρή, αλλά δεν μας πείραζε και τόσο, δεν θα κάναμε δα και τα μακροβούτια.

 

Στην πισίνα αυτή καταλήξαμε ένα μεσημέρι μια παρέα πέντε – έξι παιδιών για να απολαύσουμε το μεσημεριανό μας κολύμπι. Αποφασίσαμε δε να αξιοποιήσουμε και τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα της πισίνας. Μόλις ξεφορτωθήκαμε κάθε περιττό και μείναμε με την αδαμιαία περιβολή μας, βουτήξαμε όλοι μας στα ζεστά νερά της πισίνας. Αφού αναμετρηθήκαμε στις κολυμβητικές μας δεινότητες  και κυρίως στην αντοχή καθενός μας κάτω απ’ το νερό, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στον πολιτισμό, αφήνοντας και την πισίνα μισογεμάτη.

 

Ψάχνουμε τα ρούχα μας,  πουθενά τα ρούχα μας. Είχαν κάνει φτερά, μαζί και τα παπούτσια μας.

-Μας τα πήρε η μάννα, λέει ο Θανάσης.

- Θα μπω εγώ απ’ το παράθυρο στο κατώϊ να τα πάρω, λέει ο Ναστάσης.

Καλό το σχέδιο, αλλά έλα που έπρεπε να νυχτώσει και η κοιλιά μας άρχισε να διαμαρτύρεται από την πείνα.

Το καλό με τις πισίνες του Ζωτικού ήταν πως σε κάθε μια τους και σε πολύ κοντινή απόσταση υπήρχαν κήποι με διάφορα ζαρζαβατικά, κυρίως τομάτες και αγγουράκια άμεσα διαθέσιμα προς βρώσιν χωρίς άλλη επεξεργασία. Όπως επίσης και γρέτζουλα (αγριοστάφυλα).

Πάνε, λοιπόν, οι μισοί για τις τομάτες και οι άλλοι για τα γρέτζουλα και το τραπέζι μας έτοιμο. Όλα τα καλά της φύσης. όσο και τσάμπουρα είχαμε μαζέψει. Περιδρομιάσαμε με την ησυχία μας στον ίσκιο ενός πλατάνου, και καθώς ήμασταν έτοιμοι να πάρουμε και τον υπνάκο μας, άρχισε το πανηγύρι της κοιλιάς. Κάθε λίγο και λιγάκι τρέχαμε στον απόπατο της φύσης. Με αυτά τα ξελιγώματα πέρασε και η ώρα. Ο ήλιος μας χαιρέτησε και η νύχτα άρχισε να απλώνει τα πέπλα της και η παρέα μας να παίρνει το μονοπάτι της επιστροφής. Μόλις φτάσαμε κοντά στο σπίτι της Ζωίτσας, ξεκινά ο Ναστάσης, να μπεί στο κατώι από το παράθυρο για να φέρει τα ρούχα μας. Σε λίγο να τος ο Ναστάσης πίσω, με άδεια χέρια. Το παράθυρο ήταν μανταλωμένο και η πόρτα κλειδωμένη. Δεν υπήρχε άλλη λύση από το να διαλυθούμε και να πάει ο καθένας σπίτι του παίρνοντας απόμερα μονοπάτια. Φτάνοντας καθένας σπίτι του κάτι θα σοφίζονταν για να καλύψει την αδαμιαία του περιβολή.

 

Γιάννης Μότσης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

αυτή άδειασε ως τη μέση περίπου. Αφού χαρήκαμε

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Το βαρέλι

Ο Τάκη-Καλλιόπης – έτσι αποκαλούσαμε τότε τον καλό κι πάντα αγαπητό μου φίλο Τάκη Θεμελή – είχε...

Read more: Το βαρέλι

Λεωφορείον ο πόθος

"ΖΩΤΙΚΟΝ" Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης...

Read more: Λεωφορείον ο...

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Απόψεις

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ , ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Μίχας Δημήτριος, φιλόλογος καθηγητής Μέρος πρώτο Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ Πάσχα ἔχει βαθιὲς...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ...

ΣΚΙΩΝ

Ο Καραγκιόζης και ο...Τέως (σύνθεση:Σταύρος Ξαρχάκος,στίχοι:Νίκος Γκάτσος) Εμένα φίλε με λένε...

Read more: ΣΚΙΩΝ

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΙ

  Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής   (Κείμενο για να...

Read more: ...

Γηράσκων αεί διδασκόμενος

του Φώτη Παπαφώτη Τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, ήμουν στην  Ήπειρο, και επισκέφθηκα το τουριστικό...

Read more: Γηράσκων αεί...

Δημιουργίες

εν τρόμω

Παραπαίουμε μέσα σε λαβύρινθους συλλογισμών. Ψηλαφίζουμε πόρτες και παράθυρα στην αναζήτηση...

Read more: εν τρόμω

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα: Πορεία προς την Ανάσταση (1)

Η εβδομάδα πριν το Πάσχα ονομάστηκε Μεγάλη από τους πρώτους κιόλας χριστιανικούς αιώνες κι αυτό...

Read more: Η Αγία και...

Ελπίδα

του ΦώτοΜότση Ἔρχομαι Πάγος λειωμένος σίδηρος ἀπό τῆς γῆς τή μήτρα Κατεβασιά ἀχαλίνωτη ἀπό τή...

Read more: Ελπίδα

Ο ταξιδιώτης

Μυρτώ Μότση Για τα ταξίδια του, καλό είναι να αναχωρεί κανείς με λίγες αποσκευές, ελεύθερο πνεύμα...

Read more: Ο ταξιδιώτης