Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να μας μάθουν την καλλιγραφία και την ζωγραφική. Κάθε ανάγνωσμα του Αναγνωστικού είχε και μια ζωγραφιά. Αυτή την ζωγραφιά έπρεπε να την ζωγραφίσουμε κι εμείς. Και για να μην μας καταλάβουν ότι ξαπατικώναμε την ζωγραφιά του βιβλίου είχαμε αναπτύξει και απίστευτες τεχνικές, εγώ δηλ. που στην ζωγραφική μια κόττα – ακόμη και σήμερα - θα την κάνω αγνώριστη, έτσι που ν’ αναρωτιέται κανείς, «κόττα είναι αυτή ή δίποδος γάϊδαρος».

Στην καλλιγραφία, λοιπόν, είχαμε μια πένα κι ένα δοχείο με μελάνι. Κάθε μέρα η ίδια δουλειά. Καλλιγραφική ορθογραφία. Στην αρχή μια έπεφτε αχνά το μελάνι στο χαρτί, την άλλη σκίζονταν το φύλλο από το πάτημα της πέννας, αληθινός μπελάς. Και να σου λέει η κυρά Ρίνα: «Πρόσεξε, Γιάννη Τσώνη, μην μου πει ο δάσκαλος πως πήγες στο σχολείο αδιάβαστος ή δεν τα ‘κανες καλά!!!», «και τα μάτια σας δεκατέσσερα μην μπουν οι γίδες στο καλαμπόκι».

Αντε πάλι με την καλλιγραφία. Βούτηξα την πέννα στο μελάνι, μα ο μικρός μου μπελάς – σήμερα  ακούει στο όνομα ΦωτοΜότσης – μια δίνει στο μπουκάλι, πάει το μελάνι, ομολογώ από απροσεξία του, δεν πήγαινε τότε στο σχολείο. Ευτυχώς είχα γλυτώσει το τετράδιο. Πώς να γράψω όμως χωρίς μελάνη.

Πολλές φορές κόβοντας κλαρί για τις γίδες, ή στο παιγνίδι – δεν θυμάμαι – είχα ανακαλύψει κάτι μπλε ρογίτσες από ένα δεντράκι – σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ τώρα ποιο δένδρο είναι, μα δεν τα καταφέρνω – που όταν τις ζούλαγες έβγαζε ένα μπλέ υγρό, κι ήταν κι ανεξίτηλο το χρώμα. Νίλες τραβούσαμε να ξεβάψουμε τα δάχτυλά μας.  Μια που έμεινα χωρίς μελάνι, σκέφτηκα ως μοναδική λύση αυτές τις ρογίτσες. Πάμε με την «κολιτσίδα» μου στο κομματάκι[i] να μαζέψουμε απ’ αυτές τις ρόγες, παίρνοντας και τις δυο γίδες μαζί μας, - την Κονομίτσα και την Λίτσα -  βάλαμε τις ρόγες σε ένα κομμάτι κάποιου ρούχου, τις στουμπίσαμε  με προσοχή σε ένα τενεκεδένιο κουτί, και ρίξαμε το υγρό στο άδειο μελανοδοχείο. Έτοιμη η μελάνη μας. Είχε ένα ωραίο βαθύ μπλε χρώμα και τα καλλιγραφικά γράμματα στο τετράδιο μας φαίνονταν πιο όμορφα.

Την επόμενη μέρα η δασκάλα μας η Πολυξένη: Ωραίο μελάνι είναι αυτό, Γιαννάκη, έχει ο Μπούσης τέτοια μελάνη και δεν το πήρα είδηση, που το βρήκες;

Στο κομματάκι, κυρία.



[i] Κομματάκι = τοποθεσία κοντά στο σπίτι

 

Ι. Μότσης

 

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Οι εξετάσεις

του Ι.Μότση Ηταν συνήθεια στο χωριό μας οι εξετάσεις να ΄ναι συνάμα και πανηγύρι. Όχι μόνο οι...

Read more: Οι εξετάσεις

Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση   Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά...

Read more: Κυνηγάει ο...

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Το Ζωτικό

του Φώτη Παπαφώτη Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό...

Read more: Το Ζωτικό

Απόψεις

Το Ζωτικό στις τέχνες και στις επιστήμες

Η οργάνωση της κοινοτικής ζωής στο Ζωτικό, ο Κοινοτικός Τρό­πος Παραγωγής, έχει αναδείξει στο...

Read more: Το Ζωτικό...

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ , ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Μίχας Δημήτριος, φιλόλογος καθηγητής Μέρος πρώτο Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ Πάσχα ἔχει βαθιὲς...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ...

Μυστήριο Ελέους η γέννηση του Χριστού

(από το βιβλίο του Γάλου Ορθοδόξου θεολόγου ιερωμένου π. Λεβ Ζιλέ) “Βίβλος γενέσεως...

Read more: Μυστήριο...

Περί της ανακαλύψεως της Αμερικής

« Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν ειν αλί κείται». Η Ωγυγία λοιπόν είναι νησί κατά τον Σύλλα η οποία...

Read more: Περί της...

Δημιουργίες

έν χορδαίς και λίθοις... απόσπασμα

του Φώτη Μότση     Θά βάλω  εἶπε Θά βάλω τό φυτίλι στήν ἀμασχάλη τῆς ἀγρύπνιας Καί θά τό κομποδέσω μέ...

Read more: έν χορδαίς...

φυλαχτείτε

Συνέλεγε τους ανθούς των πετρωμάτων Τα τρυφερά δοντάκια των νεφών κάθε που κατέβαινε η βροχή Αρμολογούσε...

Read more: φυλαχτείτε

της στιγμής....

Δέν εἶναι ἡ ποίηση ἡ στίλβη τῆς ἀσχήμιας καί στό κατέβατό της τό ἀνάχωμα μήτε Εἶναι τό δίστομο

Read more: της στιγμής....

Ο ταξιδιώτης

Μυρτώ Μότση Για τα ταξίδια του, καλό είναι να αναχωρεί κανείς με λίγες αποσκευές, ελεύθερο πνεύμα...

Read more: Ο ταξιδιώτης