"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό παιδάκι, με το χέρι μου χωμένο μέσα στο χέρι του πατέρα μου...
Το οποίον θυμάμαι, σκίρτησεν μικρόν σπασμόν, σπαρτάρισμα ανεπαίσθητον.
Χέρι που μύριζε καπνό κι ασφάλεια, στο ίδιο ύψος με το μάγουλο μου.
Καταλάβαινα  ότι κάτι σοβαρόν συνέβαινε, αλλά τι το σοβαρόν δεν εννοούσα ακριβώς, όπως άλλες φορές, αργότερα στη ζωή μου...
οπού...
...ήξερα ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε-κάπου στα άβατά μου αλλά δεν είξερα τι ακριβώς.


Ηταν φαίνεται, η Μεγάλη Παρασκευή οιωνός για όσα στη ζωή μου έμελλε να ευφημήσεις, ώστε να μην πεις τ όνομά τους: προδοσία και ψεύδος, υποκρισία και λεηλασία.
Λέξεις που σε θεώρησαν θύμα τους, πράξεις και πρόσωπα που σου έκλεψαν το πνευμόνι σαν τα τσιγάρα στο πάρτι, όπου ο ένας κλέβει τη ματιά του άλλου και την κάνει υπόσχεση αιχμαλωσίας.
Περίεργη ημέρα, τρίζει το ξύλο της και φτειάχνει το ασπρόμαυρο τοπίο που εξελίσσεται αργά στην οριογραμμή του από εδώ και του από εκεί.
Κι έτσι αλλάζουν οι χρονιές.
Φεύγουν τα χρόνια σαν τα χρονιάτικα ελλείμματα του προυπολογισμού, 6% την μια χρονιά, 12% την άλλη,
όσο, μεγαλώνεις λιγοστεύεις. κι έτσι άλλες χρονιές σε συνεπαίρνει η χαρμολύπη της Μ. Παρασκευής, ψάχνεις ξωκλήσια με μέλισσες και στιγμές σε ύφος βιβλικό, στο ύφος μιας απειλής που σου υπόσχεται ότι θα της ξεφύγεις.
κι άλλες χρονιές με λιγότερο προσωπική διάθεση μένεις να αναζητάς τα κορίτσια του επιταφίου με τις λευκές κάλτσες ως το γόνατο.  τις ψαλμωδίες που πάντα τελειώνουν πριν τις χορτάσεις
και το λιγμικό σου ρίγος καθώς σε διαπερνούν οι Αγγελοι.
Κι άλλοτε, άλλες χρονιές, είναι η Μ. Παρασκευή η ακινησία των στρατιωτών που έπεσαν όπου γης, ή η οργή τους, όπως σ εκείνο το όνειρο του -Κουροσάβα- που απορειόντα τα φαντάσματά τους ζητάνε απ' τον επιζώντα λοχαγό τους, να τους εξηγήσει, γιατί έπεσαν;
γιατί δεν μπορούν να γυρίσουν σπίτι;...
Πάλι καλά που οι στρατιώτες υπακούουν στις διαταγές ακόμα και ως φαντάσματα. Μεταβολή, εν δυο χραπ χροπ, εν δυο χραπ χροπ, μαρς πίσω στους τάφους σας, χραπ χροπ εν δυο χραπ χροπ...
Τα μικρά αγόρια γεννιούνται για γόρδιους δεσμούς και δούρειους ίππους. Η σφαγή του Νυμφίου τα μεγαλώνει απότομα, τα ενημερώνει για τον χρόνο
αυτό το "σήμερον κρεμάται επί ξύλου"
σου μένει αίνιγμα που δεν μπορείς να ξοδέψεις, στα μαγαζιά και στις αγορές του κόσμου. Και κυρίως δεν μπορείς να το ξοδέψεις στο άλλο σου μισό. Το άλλο σου μισό είναι πάντα ο ευφημισμός όσων δεν πρέπει να προσαγορεύσεις για να μην πεις το όνομά τους.
Αιντε να καταλάβουν τα άλιεν τη διαφορά του άοπλου απ' τον αφοπλισμένο.
Εν μέσω δύο ληστών.
Ενός παρηγορημένου κι ενός απαρηγόρητου.

stathis

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Λεωφορείον ο πόθος

"ΖΩΤΙΚΟΝ" Πρώτο δρομολόγιο παρθενικό.  Καλοκαίρι του '62.  Προυπάντηση στο σταυροδρόμι, στης...

Read more: Λεωφορείον ο...

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Στο χωράφι

Το χρυσαφένιο χωράφι δείχνει με περηφάνια την θωρειά του. Το ελαφρύ αεράκι σχηματίζει στην κώμη...

Read more: Στο χωράφι

Απόψεις

Ο “χρόνος” στην ελληνική φιλοσοφία

Ι. Μότσης Είναι γνωστό από το παράδοξο του Ζήνωνα που ο ταχύς Αχιλλέας δεν θα φτάσει ποτέ την...

Read more: Ο “χρόνος”...

Ο κατακλυσμός του Ωγύγου

Η λέξη “κατακλυσμός” προέρχεται από τις λέξεις “κατα” + “κλυζω”. Ο όρος “κλύζω” (Σταματάκος 1949: 533)...

Read more: Ο κατακλυσμός...

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα: Πορεία προς την Ανάσταση (3)

Μεγάλη Πέμπτη: Τα γεγονότα της Μ. Πέμπτης είναι κατά σειρά τα εξής: 1. Ο Ιερός Νιπτήρας, δηλ. το...

Read more: Η Αγία και...

Το πάρτυ τελείωσε! Τα κεφάλια μέσα!

του Χ. Ν. Θεμελή Τη δεκαετία του '70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα...

Read more: Το πάρτυ...

Δημιουργίες

Αναζητώντας το κέρας της Αμάλθειας

Την άδεια σου ζωή πως να γεμίσεις? ικέτης σε προσκύνημα να γίνεις πως μπορείς ? σε απομεινάρια...

Read more: Αναζητώντας...

Ψυχή μου κουρελού

της Βασιλική Σ. Μίχα Από υφάντρα Αρχόντισσα  -στον κόσμο όταν βγήκα- μου δώθηκε ως προίκα  χρυσόδετο...

Read more: Ψυχή μου...

Ο τόπος μου

  Ο τόπος μου. Ένα κομμάτι γης, μια λωρίδα γης ξαπλωμένης στις κλιτείς της Βρυτζάχας ν’ αγναντεύει...

Read more: Ο τόπος μου

Τούτος ο τόπος

του ΦωτοΜοτση   Είπατε τοις ισχυροίς: χαμαί πέσε Έλλην ουδέποτε!. Ουκέτι Έλλην έχει καλύβην, ου...

Read more: Τούτος ο τόπος