Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση
 
Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά του καθενός έτρεχαν όλοι μαζί, με τη σειρά, και με μεράκι περισσό. Όπως στον ξέφλο, όταν τριγύρω από τους σωρούς καλαμποκιού μαζευόντουσαν εδώθε οι άντρες, εκείθε οι κυράδες κι αρχίναγαν το αντικριστό τραγούδι που το διέκοπταν μονάχα κάποια χωρατά, -έτσι για να μερέψει λιγάκι η ατμόσφαιρα, μιας και πιότερο λυγμό παρά την ευθυμία  έσερνε η φωνή τους στον αέρα καθώς τραγούδαγαν. Ο θάνατος, η ξενιτιά, η ανημπόρια, ο λαβωμένος έρωτας..

Εμείς, τα λιανά, ακούγαμε μονάχα και παραβγαίναμε σε σβελτάδα στην αποκάλυψη του χρυσού καρπού που θα μας έδινε την αχνιστή μπομπότα στα κρύα του χειμώνα. Είχαμε, βέβαια, φροντίσει να φτιάξουμε πολλά σουφλιά, από κρανιά, για να ΄ναι λυγερά σαν το κορμί της νιας και αιχμηρά ωσάν το κάλλος της. Στη Ρουπακιά, λοιπόν, άλλοι σκυφτοί φρρρτ  φρρρτ με το δρεπάνι, άλλοι με μια χεριά αχερόκλωνα στην αμασχάλη να σιάζουν δέματα, άλλοι να τα φορτώνουν στη φοράδα, τη Μάρω, και στη Ρούσα για να κουβαληθούν στο αλώνι.
Βοηθούσαμε κι εμείς τα κούτσκα ό,τι μποράγαμε. Κι εκεί, ντάλα μεσημέρι, στα φυλλοκάρδια του Ιούλη, άρχισε να χαλάει ο ουρανός με μιαν απίστευτη ταχύτητα και να δονείται ο τόπος σύγκορμα από μπουμπουναριές. Μια από τις συνηθισμένες, τότε, μαυρίλες που προμηνούσαν σύντομο, άγριο ντουμάνι.
Λουφάξαμε όλα τα μικρά γύρω απ’ τα φουστάνια των μεγάλων. Εγώ, τρομαγμένος από τον διαπεραστικό αχό της βροντής, βρήκα φωλιά στην ποδιά της Σωτηρίας.
"Μη σκιάζεσαι, μανάρι μου, δεν είναι τίποτα, θα διαβεί και τούτο".
Αρεντέψαμε όλοι κάτω απ΄ το πουρνάρι, εκεί που κρεμόταν ο ντορβάς με το προσφάι, για να φυλαχτούμε απ’ τις χοντρές τις στάλες που πόναγαν σαν το χαλάζι. Και ήταν οι μπουμπουναριές τόσο βροντερές που νόμιζες πως θα γίνει το στερέωμα κεραμιδάκια. Εγώ ακόμα γραπωμένος στην ποδιά της Σωτηρίας. "Μωρε θείτσα, τι ‘ναι ετούτος όλος ο χαλασμός;"  "Μη σκιάζεσαι, καμάρι μου, δεν είναι τίποτας. Κυνηγάει ο πάπ’ς τη βάβω!"
Ίσαμε σήμερα βλέπω έναν τεράστιο, οργισμένο γέροντα να ‘ χει πάρει στο κατόπι τη γριά του εκεί ψηλά στον ουρανό, ανάμεσα σε άσπρα, πουπουλένια γένια και σε μαύρα, γινατεμένα σύννεφα, μ’ ένα ρυτιδιασμένο σκόπι, μακρύ στο μήκος της δενδρογαλιάς. Και κάτω απ΄ τις τεράστιες πατούσες του να σιέται ολάκερος ο τόπος.
Ίσαμε σήμερα αναρωτιέμαι, μήπως η Σωτηρία ζωγράφισε μ’ αυτές τις λιγοστές κουβέντες ανεπανάληπτα τον θεό.

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση   Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά...

Read more: Κυνηγάει ο...

Ο αγροφύλακας

Στου Τόρα, εκεί που ’ναι σήμερα το καφενείο του Νεκτάριου, ήταν τότε μια καταπράσινη σαδιά με...

Read more: Ο αγροφύλακας

Ο εγκέλαδος

Ηταν τότε που τα βουνά μας λικνίζονταν καθώς η γη έπαιρνε οργισμένη τις βαθειές της ανάσες και τα...

Read more: Ο εγκέλαδος

Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της...

Read more: Η Κάκω Ρίνα

Απόψεις

Κατανάλωση ή Δημοκρατία;

Ο φίλος μας ο Tatsis συχνά  πυκνά μας επαναφέρει στην σκληρή πραγματικότητα με επιλεγμένα κείμενα...

Read more: Κατανάλωση ή...

αθήνα γενάρης του'10

του Χ.Ν.Θεμελή σήμερα ο καιρός στο κέντρο της αθήνας, έχει κάτι που θες να πάει και να μην...

Read more: αθήνα...

ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ - Η ΙΕΡΑ ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο Παυσανίας στα “Αρκαδικά” λέει: “Οπόσοι δε μυθολογήμασιν ακούοντες ήδονται, πεφύκασι και αυτοί τι...

Read more: ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ -...

Περί της ανακαλύψεως της Αμερικής

« Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν ειν αλί κείται». Η Ωγυγία λοιπόν είναι νησί κατά τον Σύλλα η οποία...

Read more: Περί της...

Δημιουργίες

Σαν τους αετούς

Σαν τους αετούς που ψάχνουνε στα βράχια την φωλιά τους έτσι κι εμείς βρεθήκαμε στον τόπο τον δικό...

Read more: Σαν τους αετούς

Μία Ἀνατολὴ στὸν Ἅγιο Νικόλαο Λιβικίστης 

Μιχαήλ Πυλάρτης (από την συλλογή : «Περίπατοι στο Ζωτικό) *** Τῆς Ἀνατολῆς τὸ Φῶς    μὲ βρῆκε στὴν...

Read more: Μία Ἀνατολὴ...

Η πορτοκαλάδα

του Γιάννη Μπανίκα Αύγουστος του 2010 ανήμερα της Αϊ Σωτήρος. Στον προαύλιο χώρο του Μοναστηριού...

Read more: Η πορτοκαλάδα

Μεθύσκων Ἔρως 

Μιχαὴλ Πυλάρτη  (ἀπὸ τὴν συλλογὴ «Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ» ) (ἀφιερωμένο στοὺς ἁπανταχοῦ ἐρωτευμένους μὲ...

Read more: Μεθύσκων Ἔρως