Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση
 
Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά του καθενός έτρεχαν όλοι μαζί, με τη σειρά, και με μεράκι περισσό. Όπως στον ξέφλο, όταν τριγύρω από τους σωρούς καλαμποκιού μαζευόντουσαν εδώθε οι άντρες, εκείθε οι κυράδες κι αρχίναγαν το αντικριστό τραγούδι που το διέκοπταν μονάχα κάποια χωρατά, -έτσι για να μερέψει λιγάκι η ατμόσφαιρα, μιας και πιότερο λυγμό παρά την ευθυμία  έσερνε η φωνή τους στον αέρα καθώς τραγούδαγαν. Ο θάνατος, η ξενιτιά, η ανημπόρια, ο λαβωμένος έρωτας..

Εμείς, τα λιανά, ακούγαμε μονάχα και παραβγαίναμε σε σβελτάδα στην αποκάλυψη του χρυσού καρπού που θα μας έδινε την αχνιστή μπομπότα στα κρύα του χειμώνα. Είχαμε, βέβαια, φροντίσει να φτιάξουμε πολλά σουφλιά, από κρανιά, για να ΄ναι λυγερά σαν το κορμί της νιας και αιχμηρά ωσάν το κάλλος της. Στη Ρουπακιά, λοιπόν, άλλοι σκυφτοί φρρρτ  φρρρτ με το δρεπάνι, άλλοι με μια χεριά αχερόκλωνα στην αμασχάλη να σιάζουν δέματα, άλλοι να τα φορτώνουν στη φοράδα, τη Μάρω, και στη Ρούσα για να κουβαληθούν στο αλώνι.
Βοηθούσαμε κι εμείς τα κούτσκα ό,τι μποράγαμε. Κι εκεί, ντάλα μεσημέρι, στα φυλλοκάρδια του Ιούλη, άρχισε να χαλάει ο ουρανός με μιαν απίστευτη ταχύτητα και να δονείται ο τόπος σύγκορμα από μπουμπουναριές. Μια από τις συνηθισμένες, τότε, μαυρίλες που προμηνούσαν σύντομο, άγριο ντουμάνι.
Λουφάξαμε όλα τα μικρά γύρω απ’ τα φουστάνια των μεγάλων. Εγώ, τρομαγμένος από τον διαπεραστικό αχό της βροντής, βρήκα φωλιά στην ποδιά της Σωτηρίας.
"Μη σκιάζεσαι, μανάρι μου, δεν είναι τίποτα, θα διαβεί και τούτο".
Αρεντέψαμε όλοι κάτω απ΄ το πουρνάρι, εκεί που κρεμόταν ο ντορβάς με το προσφάι, για να φυλαχτούμε απ’ τις χοντρές τις στάλες που πόναγαν σαν το χαλάζι. Και ήταν οι μπουμπουναριές τόσο βροντερές που νόμιζες πως θα γίνει το στερέωμα κεραμιδάκια. Εγώ ακόμα γραπωμένος στην ποδιά της Σωτηρίας. "Μωρε θείτσα, τι ‘ναι ετούτος όλος ο χαλασμός;"  "Μη σκιάζεσαι, καμάρι μου, δεν είναι τίποτας. Κυνηγάει ο πάπ’ς τη βάβω!"
Ίσαμε σήμερα βλέπω έναν τεράστιο, οργισμένο γέροντα να ‘ χει πάρει στο κατόπι τη γριά του εκεί ψηλά στον ουρανό, ανάμεσα σε άσπρα, πουπουλένια γένια και σε μαύρα, γινατεμένα σύννεφα, μ’ ένα ρυτιδιασμένο σκόπι, μακρύ στο μήκος της δενδρογαλιάς. Και κάτω απ΄ τις τεράστιες πατούσες του να σιέται ολάκερος ο τόπος.
Ίσαμε σήμερα αναρωτιέμαι, μήπως η Σωτηρία ζωγράφισε μ’ αυτές τις λιγοστές κουβέντες ανεπανάληπτα τον θεό.

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Οι πισίνες του Ζωτικού

Το χωριό μας ήταν και είναι όμορφο χωριό. Παλιά, κάθε σπίτι είχε και την πισίνα του που γέμιζε με...

Read more: Οι πισίνες...

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Το κριάρι

Ηταν φορές που γυρνώντας με τον Φώτη απ’ το σχολειό περνούσαμε απ’ το σπίτι της παπαδιάς, της...

Read more: Το κριάρι

Το Ζωτικό

του Φώτη Παπαφώτη Το Ζωτικό ανήκε στην επαρχία Παραμυθιάς όταν η Παραμυθιά, ήταν στον Νομό...

Read more: Το Ζωτικό

Απόψεις

ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙ

Δημητρίου Μίχα ,Φιλολόγου καθηγητού-Δ/ντου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Σεβασμιώτατοι...

Read more: ΕΙΣΗΓΗΣΙ ΣΤΟ...

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα: Πορεία προς την Ανάσταση (3)

Μεγάλη Πέμπτη: Τα γεγονότα της Μ. Πέμπτης είναι κατά σειρά τα εξής: 1. Ο Ιερός Νιπτήρας, δηλ. το...

Read more: Η Αγία και...

Η 28η Οκτωβρίου

Η 28η Οκτωβρίου 1940 είναι μια ημερομηνία που αναθερμαίνει τη σκέψη μας με πατριωτικούς...

Read more: Η 28η...

Περί της ανακαλύψεως της Αμερικής

« Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν ειν αλί κείται». Η Ωγυγία λοιπόν είναι νησί κατά τον Σύλλα η οποία...

Read more: Περί της...

Δημιουργίες

Τούτος ο τόπος

του ΦωτοΜοτση   Είπατε τοις ισχυροίς: χαμαί πέσε Έλλην ουδέποτε!. Ουκέτι Έλλην έχει καλύβην, ου...

Read more: Τούτος ο τόπος

φυλαχτείτε

Συνέλεγε τους ανθούς των πετρωμάτων Τα τρυφερά δοντάκια των νεφών κάθε που κατέβαινε η βροχή Αρμολογούσε...

Read more: φυλαχτείτε

Ο ταξιδιώτης

Μυρτώ Μότση Για τα ταξίδια του, καλό είναι να αναχωρεί κανείς με λίγες αποσκευές, ελεύθερο πνεύμα...

Read more: Ο ταξιδιώτης

Η άλλη όψη ....

της Βασιλικής Μίχα Είναι και κείνα τα σκαριά  που κουβαλούν τη μοναξιά  δεμένη στο κατάρτι.. ναυαγισμένα...

Read more: Η άλλη όψη....