Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα

Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της μετανάστευσης και της αναγκαστικής ορφάνιας, δεν θα μπορούσα να αποτελέσω εξαίρεση.

Εκεί στην Μπιστιά με τις δυο αδερφές, οι γονείς στην Γερμανία και μεις στους παππούδες.

Ανέμελα παιδιά χανόμασταν όλη μέρα στα βουνά και στα ποτάμια τον νου μας τον είχαμε στα παιχνίδια. Μετράγαμε τις μέρες πότε θάρθει η Λαμπρή και πότε το πανηγύρι του χωριού μας.

Εγώ όμως μέτραγα τις μέρες και για το πανηγύρι της Λιβίκστας. Τρεις μέρες πανηγύρι! ! Θα πηγαίναμε την παραμονή και θα φεύγαμε την επόμενη που θα σχόλαγε. Αρμένικη βίζιτα που λένε.

Γι΄αυτό λοιπόν έπρεπε να΄χεις καλό συγγενή να σε φιλοξενήσει. Εμείς είχαμε τον καλύτερο ή μάλλον την καλύτερη. Ήταν η ΚακωΡίναχήρα του Γάκη Μότση, κόρη του Γιωργάκη ΄Κονόμου από τους Κοκουλιούς και αδερφή της γιαγιάς μου

Κινάγαμε με την γιαγιά και τις αδερφές μου το απογευματάκι της παραμονής και αφού προηγουμένους φροντίζαμε να ΄χουμε καλά σκόπια για τα σκυλιά, και με τα ποδάρια – που αυτοκίνητο και που δρόμος, άσε που ήταν κομμένοςστο Βέλεβο –. κινάγαμε λοιπόν με τα ποδάρια και θέλαμε κοντά δυο ώρες για να φτάσουμε.

Και ήταν η προσμονή τεράστια και η φαντασία έπλαθε όνειρα: έτσι θα πάω στο πανηγύρι, έτσι θα πάμε στη γούρα με το νερό παρακάτ΄απ΄το σπίτι, έτσι θα απαντήσω σε κάποιον μεγάλο που τυχόν ρωτήσει " τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα"

Θα συναντούσαμε και τα παιδιά της Κάκως, τον Νάσιο, την Μαρία, τον καλοκάγαθο Γιάννη και εκείνον τον Ζερζεβούλη τον Φώτη που όλο με πείραζε.

Και ήτανη λαχτάρα μεγάλη όταν κοντεύαμε. Εκεί σιμά στου παπά Κοσμά αντικρίζαμε στη μεγάλη χωραφιά το σπίτι της Κάκω Ρίνας και τη χαρακτηριστική φιγούρα της να στέκει μπροστά από τη θύρα.

-" Ούϊ ήρθαν τα παιδιά , καλώς ορίσατε μωρέ νησιάνια μου , τι κάνεις Καλλιόπη; πώς τον έχεις τον Λία ; Ελάτε κοπιάστε να σας βάλω να φάτε, θα είστε κουρασμένοι από τον δρόμο. Μαριγούλα !! ήρθε η θείτσα Καλλιόπη με τα παιδιά από την Μπιστιά…."

Και πέρασε χρόνος πολύς , ήρθαν χρόνια καλά αλλά και χρόνια δίσεκτα. Και η Κάκω μου πήγε να συναντήσει τον άντρα της.

Τώρα κοντά στα πενήντα μου με άσπρα τα μισά μαλλιά της κεφαλής , μετανάστης όπως οι περισσότεροι από μας στον ίδιο μας τον τόπο, συχνά πυκνά επισκέπτομαι την πατρώα γη. Και είναι φορές εκεί κοντά στου παπά Κοσμά όταν περνάω σιμά από το σπίτι της Κάκως μου, είναι κάποιες φορές – μα την αλήθεια σας λέω – που ένας παράξενος αγέρας φυσάει το πρόσωπό μου, είναι φορές που τσερμιάζω ολόκληρος, είναι φορές που βλέπω την Κάκω μου εκεί μπροστά από την θύρα του σπιτιού της να στέκει ολόρθη και να μου αποκρίνεται -" Ούϊ ήρθε ο Γιάννης μου, καλώς όρισες μωρέ νησιάνι μου. Μαριγούλα ήρθε ο Γιάννης της Σεβαστής από την Μπιστιά……………..

 

Ο φίλος της Λιβίκστας

Αντ’ αυτού

 

Γιάννης Μπανίκας

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Πασχαλιάτικες εικόνες

Ολημερίς οι ετοιμασίες. Φροντίδα για την λάτρα του σπιτιού, τα πασχαλιάτικα ρούχα. Ήταν και το...

Read more: Πασχαλιάτικες...

ο ταχυδρόμος του χωριού και οι ζαβολιές μας

Τετάρτες, αν θυµάµαι καλά, ακούγαµαν την τροµπέτα από τη ράχη του Σταυρού. Ντούουου! Ντούουου!...

Read more: ο ταχυδρόμος...

Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση   Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές...

Read more: Το χωριό του...

Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της...

Read more: Η Κάκω Ρίνα

Απόψεις

Εθισμός στο τζόγο: Από την μαγεία των αριθμών στην εξάρτηση

Ο τζόγος με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ήταν κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς από τα...

Read more: Εθισμός στο...

Το Τέρας κι εμείς (ένα υστερόγραφο στην προαναγγελθείσα απώλεια του Βαγγέλη Γιακουμάκη)

Το Τέρας κι εμείς (ένα υστερόγραφο στην προαναγγελθείσα απώλεια του Βαγγέλη Γιακουμάκη) Ο τίτλος...

Read more: Το Τέρας κι...

ΤΟ ΠΑΣΧΑ, Η ΛΑΜΠΡΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Δημητρίου Μίχα, φιλολόγου Τό Πάσχα εἶναι ἀπὸ τὶς πιὸ παλιὲς ἂν ὄχι ἡ ἀρχαιότερη ἑορτὴ τῆς...

Read more: ΤΟ ΠΑΣΧΑ, Η...

Ἡ ἔννοια τῆς«Βυζαντινῆς Εἰκόνας»

Δημητρίου Μίχα Ἡ λεγόμενη μὲ τὸν γενικὸ ὅρο «Βυζαντινὴ Εἰκόνα», κατέχει κεντρικὴ θέσι στὴν Τέχνη...

Read more: Ἡ ἔννοια...

Δημιουργίες

εν χορδαις και λίθοις

(απόσπασμα από το νέο βιβλίο ποημάτων του ΦωτοΜότση)   ἄ  εἶμαι περίσσια ἀποσταµένος  εἶπε Βαρέθηκα τῆς...

Read more: εν χορδαις...

Πηνελόπη

    της Βασιλικής Μίχα Μέσ' την ειρκτή αγκαλιά της προσμονής παγιδευμένη  θαρρείς του πόθου οι κρουνοί  να...

Read more: Πηνελόπη

της στιγμής....

Δέν εἶναι ἡ ποίηση ἡ στίλβη τῆς ἀσχήμιας καί στό κατέβατό της τό ἀνάχωμα μήτε Εἶναι τό δίστομο

Read more: της στιγμής....

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Του Γιάννη Μπανίκα Πέντε παιδιά είχε ο Βαγγέλης Τόκας, απ’ την Μπεστιά. Έκανε πολλά παιδιά τότε ο...

Read more: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ