Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα

Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της μετανάστευσης και της αναγκαστικής ορφάνιας, δεν θα μπορούσα να αποτελέσω εξαίρεση.

Εκεί στην Μπιστιά με τις δυο αδερφές, οι γονείς στην Γερμανία και μεις στους παππούδες.

Ανέμελα παιδιά χανόμασταν όλη μέρα στα βουνά και στα ποτάμια τον νου μας τον είχαμε στα παιχνίδια. Μετράγαμε τις μέρες πότε θάρθει η Λαμπρή και πότε το πανηγύρι του χωριού μας.

Εγώ όμως μέτραγα τις μέρες και για το πανηγύρι της Λιβίκστας. Τρεις μέρες πανηγύρι! ! Θα πηγαίναμε την παραμονή και θα φεύγαμε την επόμενη που θα σχόλαγε. Αρμένικη βίζιτα που λένε.

Γι΄αυτό λοιπόν έπρεπε να΄χεις καλό συγγενή να σε φιλοξενήσει. Εμείς είχαμε τον καλύτερο ή μάλλον την καλύτερη. Ήταν η ΚακωΡίναχήρα του Γάκη Μότση, κόρη του Γιωργάκη ΄Κονόμου από τους Κοκουλιούς και αδερφή της γιαγιάς μου

Κινάγαμε με την γιαγιά και τις αδερφές μου το απογευματάκι της παραμονής και αφού προηγουμένους φροντίζαμε να ΄χουμε καλά σκόπια για τα σκυλιά, και με τα ποδάρια – που αυτοκίνητο και που δρόμος, άσε που ήταν κομμένοςστο Βέλεβο –. κινάγαμε λοιπόν με τα ποδάρια και θέλαμε κοντά δυο ώρες για να φτάσουμε.

Και ήταν η προσμονή τεράστια και η φαντασία έπλαθε όνειρα: έτσι θα πάω στο πανηγύρι, έτσι θα πάμε στη γούρα με το νερό παρακάτ΄απ΄το σπίτι, έτσι θα απαντήσω σε κάποιον μεγάλο που τυχόν ρωτήσει " τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα"

Θα συναντούσαμε και τα παιδιά της Κάκως, τον Νάσιο, την Μαρία, τον καλοκάγαθο Γιάννη και εκείνον τον Ζερζεβούλη τον Φώτη που όλο με πείραζε.

Και ήτανη λαχτάρα μεγάλη όταν κοντεύαμε. Εκεί σιμά στου παπά Κοσμά αντικρίζαμε στη μεγάλη χωραφιά το σπίτι της Κάκω Ρίνας και τη χαρακτηριστική φιγούρα της να στέκει μπροστά από τη θύρα.

-" Ούϊ ήρθαν τα παιδιά , καλώς ορίσατε μωρέ νησιάνια μου , τι κάνεις Καλλιόπη; πώς τον έχεις τον Λία ; Ελάτε κοπιάστε να σας βάλω να φάτε, θα είστε κουρασμένοι από τον δρόμο. Μαριγούλα !! ήρθε η θείτσα Καλλιόπη με τα παιδιά από την Μπιστιά…."

Και πέρασε χρόνος πολύς , ήρθαν χρόνια καλά αλλά και χρόνια δίσεκτα. Και η Κάκω μου πήγε να συναντήσει τον άντρα της.

Τώρα κοντά στα πενήντα μου με άσπρα τα μισά μαλλιά της κεφαλής , μετανάστης όπως οι περισσότεροι από μας στον ίδιο μας τον τόπο, συχνά πυκνά επισκέπτομαι την πατρώα γη. Και είναι φορές εκεί κοντά στου παπά Κοσμά όταν περνάω σιμά από το σπίτι της Κάκως μου, είναι κάποιες φορές – μα την αλήθεια σας λέω – που ένας παράξενος αγέρας φυσάει το πρόσωπό μου, είναι φορές που τσερμιάζω ολόκληρος, είναι φορές που βλέπω την Κάκω μου εκεί μπροστά από την θύρα του σπιτιού της να στέκει ολόρθη και να μου αποκρίνεται -" Ούϊ ήρθε ο Γιάννης μου, καλώς όρισες μωρέ νησιάνι μου. Μαριγούλα ήρθε ο Γιάννης της Σεβαστής από την Μπιστιά……………..

 

Ο φίλος της Λιβίκστας

Αντ’ αυτού

 

Γιάννης Μπανίκας

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Τα μπουρήματα

Αρε Tatsi τι σου μελε να παθεις, ηθελες αλατισμενη σουρληνα και πηγες στην Αθηνα τι να σε κανω εγω...

Read more: Τα μπουρήματα

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Το Σαββατόβραδο, το ''66'

του Χρήστου Ν. Θεμελή  Οταν έπεσαν τα πόσκια   τα μάσαμαν στη στρούγκα   εγώ, μια χαψιά μαξουμάκι,...

Read more: Το...

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Απόψεις

Δημοσίευμα της εφημερίδας "ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ"

Δημητρίου Σωτ. Μίχα Η ιστορία της Λιβίκιστας Γράφει ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΚΑΛΗΣ • Πολλοί είναι εκείνοι, που...

Read more: Δημοσίευμα...

Πλούταρχος - Ο ελληνικός εποικισμός της Αμερικής

Ο Πλούταρχος (50-120 μ.Χ.) γεννήθηκε από παλιά αρχοντική οικογένεια στη Χαιρώνεια της...

Read more: Πλούταρχος...

Περί της ανακαλύψεως της Αμερικής

« Ωγυγίη τις νήσος απόπροθεν ειν αλί κείται». Η Ωγυγία λοιπόν είναι νησί κατά τον Σύλλα η οποία...

Read more: Περί της...

Κ Ο Ρ Ο Ν Ο Ϊ Ο Υ Κ Α Τ Α Λ Ο Ι Π Α

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ 14η ΦΕΦΡΟΥΑΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ   του φιλολόγου Δημητρίου Μίχα   Με...

Read more: Κ Ο Ρ Ο Ν Ο Ϊ...

Δημιουργίες

Επί ίσοις όροις

Της Βασιλικής Σ. Μίχα Μές την αρένα των "θηρίων"  πού¨χουν συνείδηση χαμένη , τα παραμύθια που σου...

Read more: Επί ίσοις όροις

Ο Ιούδας της νύχτας

του Φώτη Μότση ΚΕΡΩΝ α’ Αυτό το μέσα μου βουνό δεν θα το ξεριζώσω θα το αφήσω να γενεί βωμός άγρια να...

Read more: Ο Ιούδας της...

Τούτος ο τόπος

του ΦωτοΜοτση   Είπατε τοις ισχυροίς: χαμαί πέσε Έλλην ουδέποτε!. Ουκέτι Έλλην έχει καλύβην, ου...

Read more: Τούτος ο τόπος

Να βρω τα παιδικά μου τα φτερά ζητώ

Του Φώτη Μότση Τώρα μιλώ με δόντι σάπιο, μπάσος Ά, είν’ παράταιρη η λαλιά αυτή Στον κόσμο ετούτο...

Read more: Να βρω τα...