Η Κάκω Ρίνα

ΤουΓιάννη Μπανίκα

Κάπου εκεί σιμά στην εποχή του ΄65, στα χρόνια τα δύσκολα, στα χρόνια της μετανάστευσης και της αναγκαστικής ορφάνιας, δεν θα μπορούσα να αποτελέσω εξαίρεση.

Εκεί στην Μπιστιά με τις δυο αδερφές, οι γονείς στην Γερμανία και μεις στους παππούδες.

Ανέμελα παιδιά χανόμασταν όλη μέρα στα βουνά και στα ποτάμια τον νου μας τον είχαμε στα παιχνίδια. Μετράγαμε τις μέρες πότε θάρθει η Λαμπρή και πότε το πανηγύρι του χωριού μας.

Εγώ όμως μέτραγα τις μέρες και για το πανηγύρι της Λιβίκστας. Τρεις μέρες πανηγύρι! ! Θα πηγαίναμε την παραμονή και θα φεύγαμε την επόμενη που θα σχόλαγε. Αρμένικη βίζιτα που λένε.

Γι΄αυτό λοιπόν έπρεπε να΄χεις καλό συγγενή να σε φιλοξενήσει. Εμείς είχαμε τον καλύτερο ή μάλλον την καλύτερη. Ήταν η ΚακωΡίναχήρα του Γάκη Μότση, κόρη του Γιωργάκη ΄Κονόμου από τους Κοκουλιούς και αδερφή της γιαγιάς μου

Κινάγαμε με την γιαγιά και τις αδερφές μου το απογευματάκι της παραμονής και αφού προηγουμένους φροντίζαμε να ΄χουμε καλά σκόπια για τα σκυλιά, και με τα ποδάρια – που αυτοκίνητο και που δρόμος, άσε που ήταν κομμένοςστο Βέλεβο –. κινάγαμε λοιπόν με τα ποδάρια και θέλαμε κοντά δυο ώρες για να φτάσουμε.

Και ήταν η προσμονή τεράστια και η φαντασία έπλαθε όνειρα: έτσι θα πάω στο πανηγύρι, έτσι θα πάμε στη γούρα με το νερό παρακάτ΄απ΄το σπίτι, έτσι θα απαντήσω σε κάποιον μεγάλο που τυχόν ρωτήσει " τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα"

Θα συναντούσαμε και τα παιδιά της Κάκως, τον Νάσιο, την Μαρία, τον καλοκάγαθο Γιάννη και εκείνον τον Ζερζεβούλη τον Φώτη που όλο με πείραζε.

Και ήτανη λαχτάρα μεγάλη όταν κοντεύαμε. Εκεί σιμά στου παπά Κοσμά αντικρίζαμε στη μεγάλη χωραφιά το σπίτι της Κάκω Ρίνας και τη χαρακτηριστική φιγούρα της να στέκει μπροστά από τη θύρα.

-" Ούϊ ήρθαν τα παιδιά , καλώς ορίσατε μωρέ νησιάνια μου , τι κάνεις Καλλιόπη; πώς τον έχεις τον Λία ; Ελάτε κοπιάστε να σας βάλω να φάτε, θα είστε κουρασμένοι από τον δρόμο. Μαριγούλα !! ήρθε η θείτσα Καλλιόπη με τα παιδιά από την Μπιστιά…."

Και πέρασε χρόνος πολύς , ήρθαν χρόνια καλά αλλά και χρόνια δίσεκτα. Και η Κάκω μου πήγε να συναντήσει τον άντρα της.

Τώρα κοντά στα πενήντα μου με άσπρα τα μισά μαλλιά της κεφαλής , μετανάστης όπως οι περισσότεροι από μας στον ίδιο μας τον τόπο, συχνά πυκνά επισκέπτομαι την πατρώα γη. Και είναι φορές εκεί κοντά στου παπά Κοσμά όταν περνάω σιμά από το σπίτι της Κάκως μου, είναι κάποιες φορές – μα την αλήθεια σας λέω – που ένας παράξενος αγέρας φυσάει το πρόσωπό μου, είναι φορές που τσερμιάζω ολόκληρος, είναι φορές που βλέπω την Κάκω μου εκεί μπροστά από την θύρα του σπιτιού της να στέκει ολόρθη και να μου αποκρίνεται -" Ούϊ ήρθε ο Γιάννης μου, καλώς όρισες μωρέ νησιάνι μου. Μαριγούλα ήρθε ο Γιάννης της Σεβαστής από την Μπιστιά……………..

 

Ο φίλος της Λιβίκστας

Αντ’ αυτού

 

Γιάννης Μπανίκας

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Στο γάμο του μπάρμπα Μήτσιου

Ταξιδευτής ο πρωτοξάδερφος, που μικρά τότε τον φωνάζαμε μπάρμπα-Μήτσιο, σε μια από τις επιστροφές...

Read more: Στο γάμο του...

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Κυνηγάει ο παπ΄ς τη βάβω

Του Φώτη Μότση   Θερτή, στη Ρουπακιά, θερίζαμε πολλοί μαζί το στάρι. Ήταν οι καιροί που στη δουλειά...

Read more: Κυνηγάει ο...

Απόψεις

28 Οκτωβρίου 1940

Μέρες γιορτινές, μέρα γιορτής κα μνήμης αύριο. Μέρα που ο λαός μας ξεκίνησε την μεγάλη...

Read more: 28 Οκτωβρίου...

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Δημητρίου Μίχα τ. Δ/ντου της Ριζαρείου Σχολής    Η Ελληνική λαογραφία και παράδοση έχει γράψει όχι...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ...

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι

Τούτος ο «επίλογος» των δασκάλων μας με την διάχυτη ποιητική διάθεση γίνεται μονοπάτι στις θύμισές...

Read more: Η Ιθάκη σ’...

ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ

Εσένα στολίδι του γένους των Ελλήνων, που πρώτος μπόρεσες να υψώσεις φως λαμπρό μες σε φρικτά...

Read more: ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ...

Δημιουργίες

Αμαρυλλίδος και Ιππεάστρου

του Φώτη Μότση Ι. ΔΑΜΥΣ α΄ Ο έρωτάς μας άγρια αυλακιά στα όνειρα Άσπρες βαρκούλες φορτωμένες...

Read more: Αμαρυλλίδος...

νυχτερινό γαιός απείρου

του Φώτη Μότση Νεκρός Το πρόσωπό του ένα κλαρί χλωρό πίσω απ’ τη φλούδα Τραγούδαγε όταν οι άλλοι...

Read more: νυχτερινό...

περί ποιείν

(του ΦωτοΜότση)   Η οδυνηρή αποκάλυψη του ψεύδους δυο βήματα μακριά απ' την αλήθεια είναι λόγος...

Read more: περί ποιείν

Ο έρως της Κανελας

Είναι αυτό που λένε όλοι τ όνομα να μη σου βγεί.... κι όλα τούτα για τον Φάνη ! Το ψιθύριζαν στη...

Read more: Ο έρως της...