Το χωριό του μπαμπά μου

της Νεφέλης Μότση

 

Αντίκρισα για πρώτη φορά το Ζωτικό όταν ήμουν τριών μηνών. Το ξαναείδα πολλές φορές ως την στιγμή που οι εικόνες του Ζωτικού άρχισαν να καταγράφονται στην μνήμη μου. Εικόνες γεμάτες ομορφιά κι αγάπη. Ο φίλος μου (ο θείος) Νάσος, η Τζίνα, ο Βίλλυ, ο Δημήτρης και η Κατερίνα στην αυλή να μας περιμένουν με το χαμόγελο στα χείλη και την ζεστή τους αγκαλιά.

Δεν υπήρχαν και πολλά παιδιά της ηλικίας μου για παιχνίδι. Τα γειτονόπουλα, ο Άκης, η Βάσω και η Γεωργία με μάθανε να τρέχω ανέμελα στις χωραφιές, χωρίς να πέφτω στην πρώτη λακουβίτσα, που θα πατούσε το πόδι μου.

Με την Αγγελική της Αλέκας, όταν ερχόταν στο χωριό, κάναμε ατέλειωτους περιπάτους στην δημοσιά, άλλοτε δε μαζεύαμε τις μαργαρίτες και άλλα λουλούδια από τους ανθισμένους όχθους.

Θυμάμαι την λαχτάρα που πήρα όταν για πρώτη φορά γνώρισα την πυγολαμπίδα ή κωλοφωτιά, όπως την λένε στο Ζωτικό. Μια μικρή σπίθα που άναβε κι έσβηνε μέσα στη νύχτα κι έρχονταν κατά πάνω μου, όπως οι σπίθες όταν η Τζίνα συνδαύλιζε την φωτιά στο τζάκι κάποια Χριστούγεννα.

Είδα από κοντά την μαγεία των άστρων, ήταν τόσο πολλά που αναρωτιόμουν αν οι αριθμοί έφταναν να τα μετρήσω όλα με την συντροφιά του γρύλου, που ακούραστα κάθε βράδυ μας νανούριζε.

Εκεί γνώρισα και την οργή του ουρανού. Αυτός ο ουρανός, ο γεμάτος την νύχτα αστέρια, μαύρισε κάποια μέρα κι άρχισε να αστράφτει και να βροντά, ο άνεμος να βρυχάται κι η βροχή να ραπίζει με δύναμη τη γη.

Σήμερα, δεκάξι χρόνια μετά την πρώτη μου γνωριμία με το Ζωτικό, καταλαβαίνω γιατί ο μπαμπάς μας μιλάει συνέχεια για το χωριό του, που θέλω να ΄ναι και το δικό μου χωριό, Είναι ένας άλλος κόσμος, ήρεμος και όμορφος. Και πριν απ’ όλα είναι ο τόπος των ανθρώπων που αγαπώ.

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις.

Τώρα όμως ούτε φωνή, ούτε ξύλα, τίποτα δεν έμεινε, μόνο οι αναμνήσεις. Έχεις δίκιο φίλε...

Read more: Τώρα όμως...

Στο χωράφι

Το χρυσαφένιο χωράφι δείχνει με περηφάνια την θωρειά του. Το ελαφρύ αεράκι σχηματίζει στην κώμη...

Read more: Στο χωράφι

Το μελανοδοχείο

Ακόμη δεν είχαμε μάθει τ’ αλφάβητο, δεν τα ΄χαμε χωνέψει καλά-καλά, κι οι δάσκαλοί μας θέλανε να...

Read more: Το μελανοδοχείο

Το πάτημα του φεγγαριού

Μεταφέραμε, οι πιτσιρικάδες, στον μπάρμπα Λάμπρο τον Τσιορά τα συνταρακτικά, τότε, χαμπέρια της...

Read more: Το πάτημα του...

Απόψεις

Ετυμολογία της "Λιβίκιστας"

Είχα την εντύπωση, μέχρι σήμερα, πως το όνομα "Λιβίκιστα" είναι σλάβικο. Λάθος!!!! και πάλι...

Read more: Ετυμολογία...

Μυστήριο Ελέους η γέννηση του Χριστού

(από το βιβλίο του Γάλου Ορθοδόξου θεολόγου ιερωμένου π. Λεβ Ζιλέ) “Βίβλος γενέσεως...

Read more: Μυστήριο...

25η Μαρτίου: μία ευσύνοπτη παρουσίαση της διπλής γιορτής

Η 25η Μαρτίου είναι ημέρα εορτασμού της επανάστασης του 1821, αλλά και ημέρα κατά την οποία...

Read more: 25η Μαρτίου:...

Ξέγνοιαστα χρόνια

Αχ αυτά τα ξέγνοιαστα, τα παιδικά μας χρόνια στο δημοτικό σχολείο. Γεμάτα παιγνίδι και ανεμελιά....

Read more: Ξέγνοιαστα...

Δημιουργίες

τα παιδιά

Τα παιδιά της κοινωνικής καταστολής, του μη, του δεν έχει, του δώσε, μπάρμπα. Τα παιδιά που...

Read more: τα παιδιά

Μία Ἀνατολὴ στὸν Ἅγιο Νικόλαο Λιβικίστης 

Μιχαήλ Πυλάρτης (από την συλλογή : «Περίπατοι στο Ζωτικό) *** Τῆς Ἀνατολῆς τὸ Φῶς    μὲ βρῆκε στὴν...

Read more: Μία Ἀνατολὴ...

Επίλογος «το ταξίδι»

Γκουβάς Αλέξανδρος Κυριακοπούλου - Γκουβά Πολυξένη Αυτά τα λόγια τα φτωχά είναι αφιερωμένα στον...

Read more: Επίλογος «το...

Αμαρυλλίδος και Ιππεάστρου

του Φώτη Μότση Ι. ΔΑΜΥΣ α΄ Ο έρωτάς μας άγρια αυλακιά στα όνειρα Άσπρες βαρκούλες φορτωμένες...

Read more: Αμαρυλλίδος...