Στο γάμο του μπάρμπα Μήτσιου

Ταξιδευτής ο πρωτοξάδερφος, που μικρά τότε τον φωνάζαμε μπάρμπα-Μήτσιο, σε μια από τις επιστροφές του στα πάτρια είχε φέρει κι ένα ραδιόφωνο. Τότε πρωτάκουσα και μουσική από ραδιόφωνο.

Κι όλο το κοιτούσα αποσβολωμένος και μια μεγάλη απορία είχε σφηνώσει στο μυαλό μου. Πως χωρούν σ’ αυτό το κουτί τόσοι άνθρωποι, άλλοι να μιλούν, άλλοι να τραγουδούν κι άλλοι πάλι να παίζουν κλαρίνο, ντέφι και τα τόσα άλλα όργανα. Όλο και συλλογιζόμουν την δυστυχία τους, να ‘ναι τόσοι άνθρωποι φυλακισμένοι εκεί μέσα, να μην μπορούν να παίζουν στη φύση, ν’ ανεβαίνουν στα δέντρα, να βλέπουν τον ήλιο ν’ ανατέλλει ή να πέφτει το σκοτάδι, να μην μπορούν να χαίρονται όλα αυτά που τόσο απλόχερα είχε για μας η φύση.
{play}/music/Konstantis.mp3{/play}
Κάποτε, ο μπάρμπα-Μήτσιος αποφάσισε να μπει στο κάστρο, που όσοι είναι μέσα θέλουν να βγουν απ’ έξω. Η τυχερή ήταν η Αγγελική του μπάρμπα-Μήτρου.
Ξεκίνησαν λοιπόν οι ετοιμασίες. Ολο το σόϊ ήταν εκεί να βοηθήσει την κάκω να ‘ ναι ο γάμος άψογος. Ομορφος άνδρας ο ξάδερφος και περιζήτητος γαμπρός. Γι αυτό κι ο γάμος έπρεπε να ΄ναι ταιριαστός στο ζευγάρι, αφού κι η Αγγελική ήταν κι αυτή όμορφη νύφη, στα μάτια μου, όμως, ο μπάρμπα-Μήτσιος δεν είχε ταίρι.
Πολλά δεν θυμάμαι ή καλύτερα δεν μπορώ να βάλω σε μια τάξη όλες τις εικόνες που ξεφυτρώνουν στο μυαλό μου απ’ αυτόν τον γάμο, του πρώτου που θυμάμαι. Όμως μια σκηνή έχει χαραχτεί για πάντα στο μυαλό μου.
Το ψίκι ετοιμαζόταν να ξεκινήσει για την νύφη κι οι γυναίκες άρχισαν να τραγουδούν του γάμου τα τραγούδια. Κάτι σαν ψιλός λιγμός, σαν σκούξιμο μακρύ και μένα μ΄ έπιασε το παράπονο, τα μάτια βούρκωσαν και κρύφτηκα γρήγορα πίσω απ’ την χοντρή καριά, κάτω απ’ το σπίτι, να τα σκουπίσω.
 
Ι. Μότσης

 

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Ποιος είναι ποιος;

  Το κτίριο, πίσω μας είναι το κτίσμα που βρίσκεται κάτω από το σχολείο. Για κάποιο διάστημα...

Read more: Ποιος είναι...

Το κοπάδι

Σχεδόν πάντα στο σπίτι είχαμε δυο γίδες για το γάλα, το τυρί και τα κατσικάκια τους. Τους δίναμε...

Read more: Το κοπάδι

Αναμένω

Ετούτο κι αν ήταν: είχα να ιδώ τον tatsis από τον καιρό με τα κοντά, τα ολούθε μπαλωμένα...

Read more: Αναμένω

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..." Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά αυτή την τρομερή φράση, μικρό...

Read more: "Σήμερον...

Απόψεις

Aύγουστος (Augustus)

Στράτος Θεοδοσίου και Mάνος Δανέζης,Eπίκουροι καθηγητές Aστροφυσικής,Tμήμα Φυσικής-Πανεπιστήμιο...

Read more: Aύγουστος...

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Δημητρίου Μίχα τ. Δ/ντου της Ριζαρείου Σχολής    Η Ελληνική λαογραφία και παράδοση έχει γράψει όχι...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ...

Ξέγνοιαστα χρόνια

Αχ αυτά τα ξέγνοιαστα, τα παιδικά μας χρόνια στο δημοτικό σχολείο. Γεμάτα παιγνίδι και ανεμελιά....

Read more: Ξέγνοιαστα...

Δημοσίευμα της εφημερίδας "ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ"

Δημητρίου Σωτ. Μίχα Η ιστορία της Λιβίκιστας Γράφει ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΚΑΛΗΣ • Πολλοί είναι εκείνοι, που...

Read more: Δημοσίευμα...

Δημιουργίες

ΜήτσοΔάρας

του ΦωτοΜότση Ὁ ΜήτσοΔάρας  ἄδραξε εὐλαβικά τόν κορμό καί τόν ἀπόθεσε στά γόνατά του ἄκρως τρυφερά. Ἀκούμπησε τήν...

Read more: ΜήτσοΔάρας

σκιᾶς ὄναρ ἔρως

του ΦωτοΜότση   ΑΛΑΣ   Εἶχε ἀνοίξει ὁ οὐρανός σε δυό ἐπάνω ἀπό τήν γῆ τῶν Εὐμενίδων Ἔφτανε ἦχος...

Read more: σκιᾶς ὄναρ ἔρως

πρώτη γραφή

Στέρφα τά χρόνια Καί δέν ἐγκυμονεῖ ὁ καιρός καλό καί καλοσύνη παρά μονάχα μαῦρα ἄτια νά κροτοῦν μέ...

Read more: πρώτη γραφή

περί ποιείν

(του ΦωτοΜότση)   Η οδυνηρή αποκάλυψη του ψεύδους δυο βήματα μακριά απ' την αλήθεια είναι λόγος...

Read more: περί ποιείν