Στο γάμο του μπάρμπα Μήτσιου

Ταξιδευτής ο πρωτοξάδερφος, που μικρά τότε τον φωνάζαμε μπάρμπα-Μήτσιο, σε μια από τις επιστροφές του στα πάτρια είχε φέρει κι ένα ραδιόφωνο. Τότε πρωτάκουσα και μουσική από ραδιόφωνο.

Κι όλο το κοιτούσα αποσβολωμένος και μια μεγάλη απορία είχε σφηνώσει στο μυαλό μου. Πως χωρούν σ’ αυτό το κουτί τόσοι άνθρωποι, άλλοι να μιλούν, άλλοι να τραγουδούν κι άλλοι πάλι να παίζουν κλαρίνο, ντέφι και τα τόσα άλλα όργανα. Όλο και συλλογιζόμουν την δυστυχία τους, να ‘ναι τόσοι άνθρωποι φυλακισμένοι εκεί μέσα, να μην μπορούν να παίζουν στη φύση, ν’ ανεβαίνουν στα δέντρα, να βλέπουν τον ήλιο ν’ ανατέλλει ή να πέφτει το σκοτάδι, να μην μπορούν να χαίρονται όλα αυτά που τόσο απλόχερα είχε για μας η φύση.
{play}/music/Konstantis.mp3{/play}
Κάποτε, ο μπάρμπα-Μήτσιος αποφάσισε να μπει στο κάστρο, που όσοι είναι μέσα θέλουν να βγουν απ’ έξω. Η τυχερή ήταν η Αγγελική του μπάρμπα-Μήτρου.
Ξεκίνησαν λοιπόν οι ετοιμασίες. Ολο το σόϊ ήταν εκεί να βοηθήσει την κάκω να ‘ ναι ο γάμος άψογος. Ομορφος άνδρας ο ξάδερφος και περιζήτητος γαμπρός. Γι αυτό κι ο γάμος έπρεπε να ΄ναι ταιριαστός στο ζευγάρι, αφού κι η Αγγελική ήταν κι αυτή όμορφη νύφη, στα μάτια μου, όμως, ο μπάρμπα-Μήτσιος δεν είχε ταίρι.
Πολλά δεν θυμάμαι ή καλύτερα δεν μπορώ να βάλω σε μια τάξη όλες τις εικόνες που ξεφυτρώνουν στο μυαλό μου απ’ αυτόν τον γάμο, του πρώτου που θυμάμαι. Όμως μια σκηνή έχει χαραχτεί για πάντα στο μυαλό μου.
Το ψίκι ετοιμαζόταν να ξεκινήσει για την νύφη κι οι γυναίκες άρχισαν να τραγουδούν του γάμου τα τραγούδια. Κάτι σαν ψιλός λιγμός, σαν σκούξιμο μακρύ και μένα μ΄ έπιασε το παράπονο, τα μάτια βούρκωσαν και κρύφτηκα γρήγορα πίσω απ’ την χοντρή καριά, κάτω απ’ το σπίτι, να τα σκουπίσω.
 
Ι. Μότσης

 

Εκτύπωση

Αναμνήσεις

Οι πλάκες

του Κώστα Μιλτ. Θεμελή Κάθε χρόνο όταν ήμασταν μικροί στήναμε τις πλάκες. Μόλις άρχιζαν τα πρώτα...

Read more: Οι πλάκες

Το Σαββατόβραδο, το ''66'

του Χρήστου Ν. Θεμελή  Οταν έπεσαν τα πόσκια   τα μάσαμαν στη στρούγκα   εγώ, μια χαψιά μαξουμάκι,...

Read more: Το...

Ο γάϊδαρος

Καταμεσίς τ’ ουρανού ο ήλιος τσουρούφλιζε  τα γυμνά μας μπράτσα και καθώς ο ιδρώτας έσμιγε με την...

Read more: Ο γάϊδαρος

Το έλατο

Κάποια Χριστούγεννα στο Ζωτικό, θελήσαμε κι εμείς, εγώ κι ο Φώτης, να στολίσουμε για...

Read more: Το έλατο

Απόψεις

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

Δυό λόγια εισαγωγικά    Ηκαθιέρωση της εορτής των Τριών Ιεραρχών ανάγεται στα βυζαντινά χρόνια, γύρω...

Read more: ΑΦΙΕΡΩΜΑ...

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Δημητρίου Μίχα τ. Δ/ντου της Ριζαρείου Σχολής    Η Ελληνική λαογραφία και παράδοση έχει γράψει όχι...

Read more: Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ...

Η φιλοσοφία των κυνικών: Αντισθένης - Διογένης - Κράτης

Οι «Κυνικοί» ήταν Φιλοσοφική Σχολή, και µάλιστα µία από τις µακροβιότερες. Τίποτε στη ζωή, έλεγε ο...

Read more: Η φιλοσοφία...

Ο πνευματικός και ψυχικός δεσμός με το χωριό μας

Δημητρίου Μίχα,  τ. Δ/ντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Όταν κάποιος αναφέρεται στον τόπο...

Read more: Ο πνευματικός...

Δημιουργίες

Ηπειρώτικο

του Φώτη Μότση (Απαγγελία του ποιητή) Your browser doesn't support audio. Please download the...

Read more: Ηπειρώτικο

Ἡ ἡμέρα δείχνει πρόσχαρη!

  του Μιχάλη Πυλάρτη   (ἀπὸ τὴν συλλογὴ : Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ)   Ἡἡμέρα δείχνει  πρόσχαρη!

Read more: Ἡ ἡμέρα...

Ο ταξιδιώτης

Μυρτώ Μότση Για τα ταξίδια του, καλό είναι να αναχωρεί κανείς με λίγες αποσκευές, ελεύθερο πνεύμα...

Read more: Ο ταξιδιώτης

Μεθύσκων Ἔρως 

Μιχαὴλ Πυλάρτη  (ἀπὸ τὴν συλλογὴ «Περίπατοι στὸ Ζωτικὸ» ) (ἀφιερωμένο στοὺς ἁπανταχοῦ ἐρωτευμένους μὲ...

Read more: Μεθύσκων Ἔρως